وقتی پای درس استادی می شینیم که به علم و دانایی او ایمان داریم وقتی به مطب پزشکی می ریم که از هر جهت به داتش و توانایی او اعتماد داریم وقتی ... اونوقت دیگه به حرفهای اونا شک نمی کتیم و دنبال درست و غلط بودن گفته هاشون نمی ریم. وقتی به خدا و قرآن و پیامبرش اعتماد و اعتقاد داشته باشیم دیگه به گفته هاشون هم از روی شک و تردید نگاه نمی کنیم و نمی گیم هنوز به فلسفه روزه نرسیدم.
بععععله.... مگه میشه تو این روزای عزیز زندگی کرد و از فضیلتشون بهره نگرفت جدا از اینکه مفیده و.... لذت داره دستور خدا رو اجرا کنی در حالی که هر روز داری از کلی آدم و شی دنیایی دستور می گیری لذت اراده ای که بعد رمضون به دست میاد توصیف نشدنیه امیدوارم جامعه ما به جایی نرسه که اونایی که روزه نگرفتن و روزه خواری رو فخر میدونن و جارش میزنن تعدادشون غالب بشه (دقت کنین نگفتم اونایی که روزه نمیگیرن گفتم اونایی که فخر میدونن... تو خود حدیث مفصل بخوان....)
