ویژه نامه ماه مبارک رمضان 1393 (شهر الله الاکبر)

پاسخ : ویژه نامه ماه مبارک رمضان 1393 (شهر الله الاکبر)




در رساله حقوق، امام سجاد علیه‏السلام حقوق افعالی را برای انسان می‏شمرد، وقتی به روزه می‏رسد و حقی که روزه، این فریضه الهی از انسان متعهد و مسؤول دارد، اینگونه بیان می‏فرماید:

«و اما حق الصوم فان تعلم انه حجاب ضربه الله علی لسانک و سمعک و بصرک و فرجک و بطنک لیسترک به من النار. و هکذا جاء فی الحدیث: «الصوم جنة من النار» فان سکنت اطرافک فی حجبتها رجوت ان تکون محجوبا و ان انت ترکتها تضطرب فی حجابها و ترفع جنبات الحجاب فتطلع الی ما لیس لها بالنظرة الداعیة للشهوة و القوة الخارجة عن حد التقیة لله لم تامن ان تخرق الحجاب و تخرج منه، و لا قوة الا بالله‏»

اما حق روزه آن است که بدانی این پرده‏ای است که خداوند در برابر زبان، گوش، چشم، فرج، و شکمت آویخته تا تو را از آتش بپوشاند، چنان که در حدیث آمده «روزه سپر آتش است‏» ، اگر اعضای خود را در پس این پرده نگاه داری (و آنها را از گناه حفظ کنی) امید است (از عذاب) محجوب و محفوظ باشی و اگر اعضاء پشت پرده آرام نگیرد، و گوشه و کنار آن بالا رود، و عضوها برای تجاوز از حدود سرکشد، چشم نگاه شهوت انگیز کند، نیروها که باید برای حفظ بدن بکار رود به راه دیگر مصرف شود، ممکن است، پرده پاره گشته بدن بیرون افتد (و طعمه آتش گردد) و لا قوة الا بالله، بلی روزه صحیح، سند شرافت، و معیار هوش، و نیروی اراده انسان است، از این جهت می‏توان کند ذهنی و ضعف اراده را متضاد با روزه دانست.

 

پاسخ : ویژه نامه ماه مبارک رمضان 1393 (شهر الله الاکبر)



حضرت فاطمه (علیها السلام) سیده نسوان عالم در آداب روزه‏دار می‏فرماید: عن جعفر بن محمد عن آبائه عن فاطمه (علیهم السلام) : «انها قالت: ما یصنع الصائم بصیامه اذا لم یصن لسانه و سمعه و بصره و جوارحه‏» (2).

جعفر بن محمد (علیهما السلام) از آباء گرامش از فاطمه دخت گرام رسول الله (صلی الله علیهم اجمعین) روایت می‏نماید: که حضرت زهرا (علیها السلام) فرمود: صائم با روزه خویش کاری نکرده (یعنی حق روزه را ادا نکرده) هر گاه زبان و گوش و چشم و جوارحش را از (آنچه که بر آنها حرام است) حفظ نکرده باشد.

یعنی روزه یک مسمای واقعی از حفظ شکم از کل خوردنیها و نوشیدنیها و مبطلات دیگر و خلاصه‏ای از اجتناب از گناهان و معصیت‏خداوند می‏باشد، زیرا روزه‏دار بدون پرهیز از تمامی محرمات روزه واقعی را در خویش تحقق نبخشیده است.

 

پاسخ : ویژه نامه ماه مبارک رمضان 1393 (شهر الله الاکبر)

هوالواقف علی السرائر و الضمائر"

پیش نوشت:
یا من یسمّی بالغفور الرحیم...

رجب و شعبان را گذراندم غافلانه ، بویِ ضیافت الله پیچیده
اگر علی (ع) و اعتکافش ، شعبان و حسین(ع) و عباس (ع) و سجادش (ع) ، نیمه شعبان و صاحبش (عج) تاکنون بهانه ی پاک شدن مرا به وجود نیاورده باشند با چه رویی مهمان صاحب خانه اصلی شوم؟
بروم پیش خدا چه بگویم؟
بگویم آنقدر نقطه های سیاه روی صفحه دلم زیاد بود که حتی ضامن آهو هم حاضر نشد ضمانت آدم شدنم را بکند؟
بگویم تا مهدی (عج) پرونده ام را دید چشمانش به سرخی گرایید؟
بگویم عباس ِ باب الحوائج (ع) را تا صدا کردم روی برگردانید؟
روی کدام سجاده به استغفار بایستم که صدای استغرالله مرا شنیده باشد و در پی آن گناهم را ندیده باشد؟
خدایا!
اگر بخشیده نشده باشم !
نه!
فکرش هم جان آدم را... ؟
در این چند ساعتِ باقی مانده به حرمت قطره های خونی که از سرِ روی نیزه بر روی زمین می ریخت بگذر از من،از همانکه باید می بود و نبود !​

اللّهم ان لَم تکُن قَد غَفَرت لَنا فی ما مَضی مِن شَعبان فاغفِر لَنا فی ما بَقیَ مِنه...

در مناجات آسمانی شدنتان در سحرگاهان هنگامی که سر بر سجده می سایید و هنگامی که زمان افطار زیر لب زمزمه می کنید : اللهم لک صمت و علی رزقک افطرت و علیک توکلت ، ما را از یاد نبرید./

در پناه خدای فاطمه سلام الله علیها
​

 

پاسخ : ویژه نامه ماه مبارک رمضان 1393 (شهر الله الاکبر)

دل که هوای پرواز می‌کند،
دل که بی‌تاب ماندن می‌شود،
چشم‌ها که بهانه باریدن می‌گیرند،
زبان که زمزمه نیایش می‌جوید،
دست‌ها که تشنه قنوت دعا می‌شوند،
نسیم رحمت ربانی وزیدن می‌گیرد
ابرهای فاصله کنار می‌روند
دل اوج می‌گیرد. . .

و رمضان فرصتی است استثنایی :

برای (دل) که در چشمه زلال طاعت و بندگی شست‌وشو یابد.
برای (قلب) که با یاد حضرت دوست صفا گیرد.
برای (نفس ) که با کمند تقوا مهار شود.
برای (بدن) که با امساک و پرهیزکاری ورزیده شود.
برای (فکر) که به غیر او نپردازد.
و برای (همه بندگان) که از این فرصت بی‌نظیر بهترین استفاده‌ها را ببرند./

 

پاسخ : ویژه نامه ماه مبارک رمضان 1393 (شهر الله الاکبر)

در محضر ولایت

...دوستان سعى كنند در همه‌ى اوقات - بخصوص در ماه رمضان - تلاوت قرآن را از ياد نبرند. قرآن نبايد از زندگى‌تان حذف شود. تلاوت قرآن را حتماً داشته باشيد؛ هر چه ممكن است. تلاوت قرآن هم با تأمل و تدبر اثر مى‌بخشد. تلاوت عجله‌يى كه همين‌طور انسان بخواند و برود و معانى را هم نفهمد يا درست نفهمد، مطلوب از تلاوت قرآن نيست؛ نه اين‌كه بى‌فايده باشد - بالاخره انسان همين‌كه توجه دارد اين كلام خداست، نفس اين يك تعلق و يك رشته‌ى ارتباطى است و خود همين هم مغتنم است و نبايد كسى را از اين‌طور قرآن خواندن منع كرد ليكن تلاوت قرآنى كه مطلوب و مرغوب و مأمورٌبه است، نيست. تلاوت قرآنى مطلوب است كه انسان با تدبر بخواند و كلمات الهى را بفهمد، كه به نظر ما مى‌شود فهميد.


منبع: برگزیده بيانات مقام معظم رهبری در ديدار اعضاى هيأت دولت 17/07/1384​

 

پاسخ : ویژه نامه ماه مبارک رمضان 1393 (شهر الله الاکبر)



رمضان ، ماه « قرب » است ، ماه « یافتن » و « رسیدن » است .

تو که عمری تشنه آب حیات بودی و عطش یافتن داشتی و همچون آهوئی رمیده یا غزالی حیران ، در کویر ، سراغ چشمه ای و سایه ای و درختی می گشتی تا لختی بیاسائی و آرام گیری و سیراب شوی ، اینک رمضان ، همان است که می جستی ، همان سایه آرام بخش است .

همان چشمه زلال است .

همان پاکساز دل و جان است .

روح عطشناک را سیراب کن .

« خود » را در این ماه ، بشناس ، تا « خدا » را بشناسی .

« خدا » را بشناس ، تا از بند و کمند « خود » رها گردی

و به « خدا » برسی ...

 

پاسخ : ویژه نامه ماه مبارک رمضان 1393 (شهر الله الاکبر)

​

سحر برای دمیدن،
شتاب می‏گیرد شتاب از قدمِ بوتراب علیه‏السلام می‏گیرد
به آسمان که نظر می‏کنی،
پریشان است به هر کران که نظر می‏کنی، پریشان است
چه اتفاق مگر،
در کمین شیر خداست!
که لحظه‏های زمین مبتلای ثانیه‏هاست
چرا نوای علی علیه‏السلام ،
جان گداز می‏آید
چرا به ذهن زمین، مثل راز، می‏آید
با قدم‏هایی که جهانی بُهت و اندوه و شادی در خویش نهان داشته،
حرکت می‏کند و ذره ذره هستی،
در شهودی کامل،
مولا را متوجّه خطر می‏کنند؛
گویی نمی‏دانند که حضرت،
سال‏هاست از وقوعِ آن باخبر است!
آی مرغابی‏ها! شما از عشق چه می‏دانید؟!
شما از وصل محبوب، چه خوانده‏اید؟!
آی محراب‏های گوشه‏نشین!
آی ستون‏هایی که حتی به اندازه «اُستُن حَنّانه» نیستید!
امروز، مرثیه عشق،
به اوج بیان می‏رسد و آفتاب،
عظمت خویش را با نماز قسمت خواهد کرد!
کسی به غیر علی علیه‏السلام ،
پی نبرده بر دل راز که می‏رسد به طلب،
عاقبت میان نماز!
از کعبه تا محراب؛
آه، که شکوه از دنیا باید داشت که سِفلگان،
به دامان می‏پرورد؛
نامردمانی که حتی مردِ بی‏سلاح را،
آن هم در نماز،
آن هم در سجده!
به شهادت می‏رسانند!
اف بر تو ای دنیا،
اف! با این مردواره‏های نامردت!
با این کوفی تباران بدتر از شامی‏ات!
چه مردمان پلیدی که نان او خوردند
ولی به خانه خود، دشمن از قفا، بردند!
فراوان مباد اشعث بن قیس‏ها؛
که هنوز بوی خیانتشان از کوچه‏های تاریخ می‏آید!
تیره‏گون باید روی قومی که قدر آفتاب ندانند!
محراب است و تبسّم‏های خونین علی علیه‏السلام !
محراب است و پژواکِ فُزْتُ وَ رَبِّ الْکَعْبَه!
محراب است و نماز خون؛ آرمانی که مولا به خاطرش از تمامی هستی خود گذشت. فریاد حضرت جبریل علیه‏السلام ، سکوت آسمان‏ها را می‏شکند و بُهت ملایک را به شیون بدل می‏کند!
کاسه‏های شیر را می‏آورند،
امّا چگونه عاشقی، بی‏جمال دوست،
روزه عشق بشکند! بگذار شیر از آنِ دشمن باشد که تمام عمر، جز تلخی کینه ننوشیده و دل سیاهش،
جز شب، به سپیده‏ای ایمان نیاورده است!
این رسم علی علیه‏السلام ست؛
علی علیه‏السلام میهمان‏نواز است؛
امیر بنده نوازی که در کارگاه آفرینش، شبیه و نظیری ندارد!
اَلسلامُ عَلَیْکَ یَا اَوَّلَ مَظلومِ الْعَالَم!
مولا جان!
گویی صدایت هر لحظه در دل آفاق طنین می‏اندازد، که:
«اگر سخن بگویم، می‏گویند:
بر حکومت حریص است، اگر سکوت کنم، می‏گویند:
از مرگ می‏هراسد، هرگز! من و ترس از مرگ؟!
پس از آن همه جنگ‏ها و رنج‏های گوناگون!
به خدا سوگند که علاقه فرزند ابی طالب علیه‏السلام به مرگ،
بیش از علاقه کودک به «شیر» مادر است!»
... و اولین صبح‏گاه شب قدر،
با شتاب هر چه تمام‏تر رسید و بشارت وصل مولا علیه‏السلام را با اولین پرتوهای خورشید،
به تمامی هستی رسانید.
گویی هنوز در بُهت سخنان ناگفته مولا،
تاریخ غوطه‏ور است!
و آسمان در انتظار رمز گشایی از آفاق نورانی نهج‏البلاغه!
الهی!
به حق مولانا امیرالمؤمنین حیدر علیه‏السلام ،
معرفتِ شناخت حضرت را به ما بیاموز.​

​

 

پاسخ : ویژه نامه ماه مبارک رمضان 1393 (شهر الله الاکبر)

رمضان اسمی از اسماء الهی می باشد و نباید آن را به تنهایی ذکر کرد مثلا ً بگوییم رمضان آمد یا رفت، بلکه باید گفت ماه رمضان آمد، یعنی ماه را باید به اسم اضافه نمود. در این زمینه هشام بن سالم از حضرت امام محمد باقر (علیه السلام) نقل روایت می نماید و می گوید: ما هشت نفر از رجال در محضر حضرت ابی جعفر امام باقر (علیه السلام) بودیم، پس سخن از رمضان به میان آوردیم. امام علیه السلام فرمود: نگویید این است رمضان و نگویید رمضان رفت و یا آمد، زیرا رمضان نامی از اسماء الله است که نمی رود و نمی آید که شی ء زائل و نابود شدنی می رود و می آید، بلکه بگویید ماه رمضان، پس ماه را اضافه کنید در تلفظ به اسم، که اسم، اسم الله می باشد، و ماه رمضان ماهی است که قرآن در او نازل شده است و خداوند آن را «مثل» و «عید» قرار داده است همچنانکه پروردگار بزرگ، عیسی بن مریم (سلام الله علیه) را برای بنی اسرائیل مثل قرار داده است، و از حضرت علی بن ابی طالب (علیه السلام) روایت شده که حضرت فرمود: شما به راستی نمی دانید که رمضان چیست (و چه فضائلی در او نهفته است!)

 

پاسخ : ویژه نامه ماه مبارک رمضان 1393 (شهر الله الاکبر)



کم کم طلوع ماه رمضان دیده می شود . . .

با سنگ هر گناه پرم را شکسته ام

آه ای خدا ، خودم کمرم را شکسته ام

نه راه پیش مانده برایم نه راه پس

پلهای امن پشت سرم را شکسته ام

من دانه دانه اشک خودم را فروختم

نرخ طلایی گهرم را شکسته ام

دیگر مرا نشان خودم هم نمی دهند

آیینه های دور و برم را شکسته ام

 

پاسخ : ویژه نامه ماه مبارک رمضان 1393 (شهر الله الاکبر)

بدون شرح :