گروه سینمای جهان - وصال روحاني - كوين كاستنر معروف بعد از چند سال خاموشي نسبي با دو فيلم پياپي جديدش باز درصدر اخبار نشسته و به نظر مي رسد فن جالب تماشاگران را كه مدتي فراموش كرده بود و يا علاقه اي به نمايش مجدد آن نداشت، از نو در دستور كار خود قرار داده است. استوديوها معمولاً با او راه مي آيند و در دهه 1990 كه با فتح اسكارهاي «با گرگ ها مي رقصند» براي او آغاز شد حتي پروژه هاي شكست خورده وي مثل «پستچي» و «دنياي آب» هم سبب سقوط وي نشدند. 2-3 فيلم جنايي و ماورايي و البته وسترن بسيار خوب «چراگاه آزاد» كه در 2004 اكران شد، وي را در نيمه اول دهه 2000 به مردي تبديل كرد كه اگر جوان اول فيلم ها نيست، دور ريختني هم نيست و دو كار جديد او نشانگر اين است كه كاستنر به رغم بالاتر رفتن سنش مي خواهد باقي مانده عمرش را با همان رونق حرفه اي سپري كند كه براي وي با «تسخير پذيران» در 1987 شروع و با «رابين هود، پرنسس دزدها»، «جي.اف. كي» و «وايت ارپ» در نيمه اول دهه 1990 پيگيري شد. راه سخن گفتن دو فيلم جديد كاستنر كه «سه روز براي كشتن» و « Draft Day» نام دارند و دومي اينك جزو 10 فيلم پرفروش آمريكاي شمالي است و اولي در اروپا فروش معقولي دارد، هيچ يك كارهاي فوق العاده اي نيستند اما مهم اين است كه حس مي كنيد كاستنر راه سخن گفتن با تماشاگران را از نو يافته است. نقش مهم و موفق تر و بهتر كاستنر در بين اين دو فيلم رلي است كه او در «Draft Day» (روز يارگيري) دارد و آن مدير فني يك تيم حرفه اي «فوتبال آمريكايي» (همان راگبي اروپايي ها) است و او يك بار ديگر در اين فيلم همان كاستنري نشان مي دهد كه توان چشمگيري در قانع كردن تماشاگران به تعقيب سوژه ها و كاراكترهايش داشت. البته صورت او مسن تر و با خطوط و چروك بيشتري همراه شده و چاقي سرعت حركات او را گرفته اما از يك سو اين خصلت ها براي رلي كه بازي ميكند، مناسب است و از جانب ديگر صداي او هنوز خوب مانده و هماني است كه بيش از يك ربع قرن پيش در بدو درخشش اش در سينما بود. رل او در اين فيلم شبيه به چيزي است كه وي در حرفه بازيگري هم سعي در اجراي آن دارد. او در اين فيلم يك مدير پا به سن گذاشته ورزشي است كه بايد همچنان موفق باشد و در دنياي حقيقي، بازيگري كه پير شده ولي نبايد كم بياورد. حرف به جاي حركت شايد هم بخش مهمي از موفقيت نسبي «Draft Day» در كارگرداني ايوان ريتمن كهنه كار است و او خوب توانسته است اين ملودرام ورزشي را از آب و گل درآورد. البته بخش عمده اي از اين فيلم به جاي حركت و مسابقه و هيجان، مشتمل بر تماس هاي تلفني و گفتگوي كاراكترهاست ولي ريتمن همين گفتگوها را با شيوه موسوم به اسپليت اسكرين به گونه اي مقطع و به صورت ضربدري ارائه ميكند كه بيننده معمولاً در حالت شگفتي بماند. تلخ تر و واقع بينانه تر اگر كاستنر با درخشش در اين فيلم و در رلي كه برشمرديم، يك بازگشت موفق به سطح اول هنر سينما داشته، ريتمن هم كه دوران اوجش را در دهه 1980 و نيمه اول دهه 1990، سپري كرد، در ساخت اين فيلم همان حس و خط و حالي را از خود بروز مي دهد كه در آن سالها از وي مشاهده مي كرديم. ريتمن مردي است كه هر دو قسمت «GhostBusters» را ساخت و از «ديو»، «دوقلوها» و «پليس كودكستان» نيز فيلم هايي مردم پسند ساخت اما «روز يادگيري» قدري از آنها تلخ تر و واقع بينانه تر است. اين فيلم كه با همكاري با فدراسيون «فوتبال آمريكايي» و ليگ آن (موسوم به N.F.L) ساخته شده، بيش از آن كه يك فيلم ورزشي باشد و بر واقعه اي خاص در اين رشته متمركز شود، فيلمي است كه انگار مي خواهد براي اين ليگ و امكانات و مشخصه هاي آن تبليغ كند و اين را با تصاوير زيادي كه از محيط مسابقات ليگ و استاديوم هاي آن تحويل بيننده ها مي دهد، به آساني مي توان رويت و حس كرد. درست است كه مديران ورزشي سفيدپوست در اين فيلم دائماً در حال سوء استفاده از توان ورزشكاران سياهپوست اين رشته و كيسه دوختن از اين طريق براي خود مشاهده مي شوند اما ريتمن معمولاً راه حل هايي را ارئه مي دهد. كدام بازيكنان كاراكتر كوين كاستنر در اين فيلم كه ساني ويور جونيور نام دارد دست به انتخاب يك سري ورزشكار جوان مي زند تا بتواند تيمش را كه همان كليولند براونز معروف است و دچار نزول شده، احيا كند و كارگردان با متن قصه اش از ما مي پرسد منتخبين او چه كساني هستند؟ ما كاراكترهاي جاش پنس،چدويك بوسمن و اريان فاستر را به عنوان افراد مورد نظر ساني مي بينيم و در نهايت او همان گزينش هايي را دارد كه بيننده مي توانست از قبل حدس بزند. با اين حال قصه به گونه اي ترسيم و به تدريج بيان ميشود كه بيننده آن را فاقد جذابيت لازم نمي يابد و كاراكترهاي جنبي مثل مالك باشگاه كليولند براونز (با بازي فرانك لانگلا)، يك مربي بداخلاق (دنيس ليري) و يك بازيكن خشمگين خط دفاعي تيم (تام ولينگ) آدم ها و مواردي هستند كه فيلم را كامل تر ميكنند. صلح با خويشتن در نهايت سالن را در شرايطي مي يابيم كه با خودش به گونه اي صلح كرده است. هم تيم او به رغم جواني اش پيروز شده و هم مادر و همسرش مي پذيرند كه سالن قصد جبران قصورهاي گذشته اش را دارد. او حتي اين را به خود القا ميكند كه پدرش كه جزو گروه مربيان براونز بود و وي عذرش را خواست و اخيراً در گذشته، از او كينه اي در دل نداشته است. بله، كاستنر يك بار ديگر رستگار ميشود! مشخصات فيلم عنوان: Draft Day، كارگردان: ايوان ريتمن، سناريست ها: راجيو جوزف و اسكات روتمن، مدير فيلمبرداري: رايك استيلبرگ، تدوين: شلدون كان، موسيقي متن: جان دبني، طراحي صحنه: استيفن آلتمن، طول مدت: 90 دقيقه، بازيگران: كوين كاستنر، جنيفر گارنر، دنيس ليري، فرانگ لانگلا، سم اليوت، شون كامبز، الن برشتاين، جاش پنس، اريان فاستر، تام ولينگ و روزانا اركت.