مهدي احمدي:قرار بود در «حيراني» و «شبانه روز» بازي کنم

احمدي که با وجود گزيده کاري بين قشري از سينمادوستان محبوب است، در گفت و گويي کوتاه با سوره سينما از تجربه حضور در «ارغوان» و همکاري با کيوان علي محمدي و اميد بنکدار سازندگان اين فيلم صحبت کرد.

کم کاريتان نسبت به سال هاي پيش دليل خاصي دارد؟
تا زماني انتخاب نقش برايم مفهوم خاصي داشت. چون فيلمنامههاي ما کمتر دچار بحران به لحاظ مضمون و محتوا بودند و من هم گزينه هاي بيشتري براي انتخاب داشتم. گزينه هايي که به سليقه شخصي من هم نزديک تر بودند. اما با توجه به شرايط امروز سينما، محدوديت بيشتري در انتخاب ها وجود دارد. ضمن اينکه حرفه اصلي من نقاشي است و من حرفهايم را بيشتر از اين طريق ميزنم. در خلال اين سال ها هم سعي کرده ام فيلم هايي که به فضاي من نزديک تر بوده است را انتخاب کنم.
چطور شد بازي در «ارغوان» را پذيرفتيد؟
اميد و کيوان را سالها است که ميشناسم و از دوستان خوب من هستند. سالها پيش در يکي از فيلم هاي کوتاهشان با هم همکاري داشتيم و بعد از آن براي فيلم «شبانه روز» و سريال «حيراني» هم قرار بود باهم کار کنيم ولي متاسفانه بنا به شرايطي که داشتم نتوانستم در آن فيلم ها بازي کنم اما خوشبختانه اين امکان به وجود آمد که در فيلم «ارغوان» باهم کار کنيم.
تجربه بازي در «ارغوان» چطور بود؟
بازي در «ارغوان» را دوست داشتم. در «ارغوان» نقش يک موزيسين را بازي ميکنم که سال ها قبل همسرش را که نوازنده ويولن سل بوده خارج از کشور از دست داده است. او بعد از سال ها در ايران بر حسب اتفاق با زني آشنا ميشود که در او تحولي را ايجاد ميکند. فيلم فضايي سيال بين گذشته و حال دارد. البته يک قصه ديگر هم به موازات قصه اين مرد در فيلم ديده ميشود که در يک نقطه باهم تلاقي ميکنند.
اخيرا جز بازي در اين فيلم سينمايي فعاليت ديگري هم داشتيد؟
خوشبختانه پروژه « ارغوان» از جمله کارهايي بود که به سرانجام رسيد. فيلمهاي ديگري هم در طي دو سال گذشته به من پيشنهاد شده که من علاقه زيادي به نقشهاي تاريخياش دارم، اما متاسفانه اين آثار هنوز به مرحله ساخت نرسيدهاند. مثل فيلم« کوروش کبير» و سريال «پورياي ولي» که قرار است آقاي مسعود جعفري جوزاني آنها را کارگرداني کند.
حال و هواي نوروز چطور بود؟
نوروز هميشه براي من يکجور نبوده. در کودکي خيلي رويايي و شادي آور بود، در نوجواني دغدغه هايم متفاوت تر شد، اما ذوق سال نو را داشتم. از يک دوره به بعد حال و هواي نوروز ديگر رنگ و بوي کودکي و نوجواني را نداشت. هرچند با آمدن بهار هنوز هم نشاط و تازگي را تجربه ميکنم. اگرچه فصل هاي ديگر مخصوصا پاييز و زمستان را بسيار دوست دارم. به نظر من دنياي فصلها هم مثل دنياي رنگهاست، نمي توان گفت کدام زيباتر است. هر کدام زيبايي خودشان را دارند. بهار براي من در عين اينکه نشاط و طراوت را مي آورد، غمي را هم به همراه خود دارد که آن غم از ناپايدار و زودگذر بودن اين طراوت و تازگي است.