1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

درباره مريل استريپ و نامزدي هاي اسکارش

شروع موضوع توسط karbalaee mohammad ‏15/3/14 در انجمن سینمای جهان

  1. کاربر ویژه

    تاریخ عضویت:
    ‏21/7/12
    ارسال ها:
    8,510
    تشکر شده:
    4,973
    امتیاز دستاورد:
    113
    جنسیت:
    مرد
    حرفه:
    دانشجو نرم افزار
    ياسمن خليلي فرد: بسياري از بازيگران بزرگ در هاليوود عليرغم هنرنمايي هاي درخشانشان در فيلم ها از سوي آکادمي مورد بي توجهي واقع شده اند. بازيگران بزرگي در سينماي آمريکا با وجود بارها نامزدي اسکار از دريافت اين جايزه بي نصيب مانده اند؛ اما بازيگراني هم هستند که همواره به نحوي مورد توجه آکادمي قرار گرفته اند و هنرنمايي آنها از ديد اعضاي سختگير آکادمي دور نمانده است؛ مريل استريپ يکي از اين بازيگران است.
    قدرت بازيگري مريل استريپ بر هيچ کس پوشيده نيست. هنرنمايي او در اکثر فيلم هايش به يادماندني و فراموش ناشدني ست. استريپ، در طول بيش از سي سال فعاليت هنري، همواره ايده آل ترين شکل ممکن از بازيگري را در فيلمهاي خود ارائه کرده است و نقش هاي او حتي اگر آنچنان چالش برانگيز نبوده اند با بازي درخشان وي و هوش بي بديلش به نقش هايي خاص و ماندگار مبدل شده اند.
    استريپ بيشترين تعداد دفعات نامزدي جايزه اسکار (18 نامزدي) را به نام خود ثبت کرده که البته تنها 3 بار اين جايزه را از آن خود کرده است. بدين جهت خيلي ها استريپ را آنچنان هم خوش شانس نمي دانند زيرا بازيگراني همچون جک نيکلسون و دنيل دي لوئيس با تعداد نامزدي هايي کمتر از استريپ به همان تعداد او جايزه اسکار را به خانه برده اند، اما نمي توان منکر اين شد که اين نامزدي هاي مکرر حق استريپ نبوده اند. او از بسياري بازيگران زن سينماي آمريکا سر و گردني بالاتر است و همواره گزينه اصلي بسياري از تهيه کنندگان براي هنرنمايي در دشوارترين نقش هاي فيلم‌هاي‌شان مي باشد، با وجود اين، بازيگر 64 ساله هاليوود، بارها از سوي آکادمي ناديده گرفته شده است و افتخارآفريني اش تنها به نامزدي جايزه محدود گرديده است. بطور مثال، خيلي ها نبردن جايزه براي «پل هاي مديسن کانتي» را يکي از بزرگ‌ترين ظلم هاي آکادمي در حق استريپ مي دانند، ملودرامي عاشقانه و لطيف که شايد اگر هر بازيگر ديگري جايگزين استريپ مي شد فيلم هرگز به شکل کنوني اش درنمي آمد. بسياري از منتقدان در آن سال (1995) استريپ را لايق برد جايزه دانستند با اين حال اسکار به سوزان ساراندون براي بازي بسيار معمولي تري رسيد که احتمالاً جبراني بود بر بي توجهي آکادمي نسبت به اين بازيگر براي بازي درخشانش در «تلما و لوئيز». اين ناکامي ها، در سال هاي بعد نيز تکرار شدند. بازي هاي درخشان استريپ در فيلم هاي «اقتباس» (2003) و «ترديد» (2009)، علي رغم نامزدي، اسکار ديگري را براي او به همراه نياوردند؛ نقش هايي که خيلي ها او را به خاطرشان لايق ترين گزينه بُرد جايزه اسکار مي دانستند و پيش بيني هايشان غلط از آب درآمد. با اين حال آکادمي پس از حدود 30 سال در سال 2012، استريپ را براي نقش آفريني شگفت انگيزش در «بانوي آهنين» يک بار ديگر برنده جايزه اسکار ناميد، جايزه اي که ديگر حتي خود استريپ هم از دريافت مجددش نااميد شده بود و پس از اعلام نام وي به عنوان برنده، همه حضار به احترامش از جا برخاستند و استريپ نيز در کمال ناباوري براي دريافت جايزه اش روي سن رفت.
    «آگوست: ناحيه اوزج» اما يکي ديگر از مهم ترين فيلم هاي مريل استريپ در سال هاي اخير بوده است. اين پروژه که بر اساس نمايشنامه اي به همين نام در سال 2013 جلوي دروبين رفت از همان زمان توليدش کنجکاوي بسياري از منتقدان را برانگيخت و آن ها پيش بيني کردند که استريپ احتمالاً با حضور در اين فيلم نامزدي ديگري را به نام خود رقم خواهد زد. اين پروژه قرار بود سال ها قبل با بازي استريپ و کيت بلانشت در نقش دختر ارشدش جلوي دوربين برود که با گذشت سال‌ها و شکسته شدن چهره بلانشت، جوليا رابرتز جايگزين او شد و نقش کليدي و حساس ويولت باز هم به استريپ رسيد. کاراکتر «ويولت» چه در نمايشنامه و چه در فيلم، کاراکتري منحصر به فرد بود. چالش هاي کاراکتر در طول درام و مشکلاتي که با آنها دست به گريبان است، در کنار رابطه او با ديگر اعضاي خانواده و به خصوص دخترهايش و محيطي که در آن زندگي مي کند همه و همه به اين کاراکتر بُعدي تازه مي بخشيدند. در کنار آن گريم متفاوت مريل و همبازي شدنش با ديگر ستاره ترازاول هاليوود يعني جوليا رابرتز (که از صميمي ترين دوستانش هم هست) از ديگر المان هايي بود که تماشاي «آگوست ...» را براي هواداران استريپ جذابيت مي بخشيد. فيلم البته آن طور که پيش بيني مي شد با استقبال گرم منتقدين رو به رو نگشت، اما بازي استثنايي و درخشان استريپ از ديد منتقدان دور نماند و همه آن ها متفق القول شدند که اين بازي نيز يکي از بهترين بازي هاي استريپ در سالهاي اخير بوده است. نبايد از ياد برد که اين بازيگر حتي در فيلم هاي گيشه پسندي همچون «ماما ميا!» نيز بازي هاي درخشاني را از خود برجاي گذاشت و طبيعي بود که کاراکتر پرقدرتي هم چون ويولت جاي کار زيادي براي او داشته باشد و به شاهکاري در کارنامه حرفه اي اين بازيگر مبدل شود.
    با آن که پس از اکران «ياسمين غمگين» خيلي ها کيت بلانشت را بخت اول دريافت جايزه اسکار مي دانستند، اما بسياري نيز مريل را رقيبي سرسخت براي بلانشت به حساب مي آوردند. فيلم هاي وودي الن همواره در اسکار مورد توجه قرار مي گيرند و اين را نبايد از ياد برد که «ياسمين غمگين» فيلمي شخصيت محور بود، اين گونه فيلم ها خوراک برد جايزه براي بازيگرانشان هستند (مثل آني هال، ويکي کريستينا بارسلونا و ...) و بلانشت نيز سال ها در انتظار برد جايزه اسکار به سر مي برد و حالا که پا به ميانسالي گذاشته است خيلي ها معتقد بودند که زمان بردن جايزه نيز فرارسيده است و ممکن است اين شانس ديگر در خانه او را نزند. ضمن آن که استريپ، به تازگي جايزه اسکار نقش اول را از آن خود کرده بود و در تاريخ اهداي جوايز، کمتر سابقه داشته است که آکادمي پشت سر هم به يک بازيگر جايزه دهد. بنابراين برنده ي جايزه اسکار بهترين بازيگر زن تقريباً از مدت ها قبل قطعي شده بود و خود بلانشت نيز يقيناً مي دانست که برنده جايزه است. با آن که بلانشت براي بازي در نقش جاسمين برنده اسکار شد، اما اهميت بازي درخشان استريپ در «آگوست: اوزج کانتي» بر هيچ کس پوشيده نيست. اين بازي استريپ است که فيلم را از سکون خارج مي کند و به آن پويايي مي بخشد. هنرنمايي استريپ در «آگوست:...» به مثابه يک کلاس بازيگري کامل و حرفه اي براي دوستداران بازيگريست که قدرتمندي و توانايي هاي او را يکجا به مخاطب نشان مي دهد. استريپ در اين فيلم روي لبه تيغ راه مي رود. در حالي که نقش يک زن حرّاف، سلطه جو و معتاد به الکل مي توانست کليشه اي و اغراق شده از آب درآيد استريپ آن قدر در نقش فرومي رود که براي لحظه اي فراموش مي کنيم اين خود اوست و گمان مي بريم که به خانه ويولت دعوت شده ايم تا چند روز را در کنار او و خانواده اش بگذرانيم. حتي به نظر مي رسد حضور قدرتمند استريپ است که رابرتز را نيز در اين دوئل به کشمکش وامي دارد و بده بستان هاي قوي و کارشده ي اين دو حاصل هوشمندي استريپ است و رابرتز در راستاي اين هوشمندي تلاش مي کند که خود را بالا بکشاند تا شايد بتواند با بزرگترين بازيگر زن هاليوود هم طراز گردد و در اين زورآزمايي سرافکنده نشود.
    چند سال پيش اپرا وينفري در برنامه اش گفت :«اگر بخواهند عادلانه جايزه دهند مريل استريپ بايد هر سال برنده اسکار شود.» و قطعاً استريپ نمي تواند هر سال برنده جايزه شود، اما قدرت بازيگري او فراتر از جشنواره ها و جايزه هاست. او با نقش هايش زندگي مي کند و اين عجين شدن با نقش در تمامي فيلم ها و بازيهاش متبلور مي شود و تبلور اين سختکوشي و عشق به بازيگريست که تماشاي فيلم هاي او را براي سينمادوستان لذت بخش مي کند و او را به بزرگترين بازيگر دوران مبدل مي سازد.
     
    یک شخص از این تشکر کرد.