1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

ورود ژانگ ييمو به حيطه کارهاي پليسي

شروع موضوع توسط karbalaee mohammad ‏12/3/14 در انجمن سینمای جهان

  1. کاربر ویژه

    تاریخ عضویت:
    ‏21/7/12
    ارسال ها:
    8,510
    تشکر شده:
    4,973
    امتیاز دستاورد:
    113
    جنسیت:
    مرد
    حرفه:
    دانشجو نرم افزار
    وصال روحاني- تن دادن ژانگ ييموي معروف و چيني به اولين کار بزرگ غربي اش و به واقع نخستين همکاري اين سينماگر برجسته شرق آسيايي با استوديوهاي معروف آمريکايي به قصد توليد يک کار هاليوودي از جالب ترين تحولات سينمايي روزهاي اخير جهان بوده است.
    البته کارهاي ژانگ ييمو به ويژه از «قهرمان» (2002) به بعد همواره در غرب مورد توجه عميقي قرار داشته و خود وي نيز اين توجه را مبناي کار و گزينه هايش قرار داده است اما او پيشتر هرگز به طور مستقيم وارد پروژه اي نشده بود که به خرج غربي ها و با يک سوژه متعلق به آنان ساخته مي شود. کار جديد او بر اساس رماني از رابرت لادلام محصول سال 1982 به نام«موزاييک پارسيفال» توليد مي شود و مثل اکثر کارهاي لادلام يک اثر جنايي ـ پليسي و مرموز است واز کلک هاي پشت پرده و خنجرهاي پنهان در دست افراد مي گويد. خلاصه داستان اين است که يک افسر پليس مخفي متوجه مي شود که همسر سابقش که يک مامور دو جانبه بوده، توسط کا.گ.ب که او را در استخدام خود داشته، به هلاکت مي رسد ولي ديري نمي پايد که به نظرش مي آيد اين زن را زنده و صحيح و سالم در يک ايستگاه قطار ديده است. او به دنبال اين زن روان مي شود تا از قضيه سر در بياورد اما به آرامي در بندهاي يک توطئه بزرگ گرفتار مي آيد و اوضاع براي او پيچيده تر و خراب تر مي شود.
    هاوارد؛ از کارگرداني تا تهيه کنندگي
    اين فيلم را برايان گريزر که از تهيه کنندگان معروف هاليوود است و ران هاوارد کارگردان مشهور توليد و حمايت مالي مي کنند و دومي هماني است که اخيراً فيلم ورزشي «شتاب» او و پيشتر فيلم سياسي و افشاگرانه وي به نام «فراست ـ نيکسون» سر و صدايي بپا کرده است و سابقه ساخت «اپولو 13» و «يک ذهن زيبا» را هم دارد. قرار بود خود هاوارد کارگردان اين فيلم تازه پيرامون رُمان «موزاييک پارسينال» باشد و اين کار را از 2009 کليد بزند اما به دلايلي اين کار امکان پذير نشد و اين پروژه اينک در دست يک هنرمند بسيار متفکر چيني است که کارهاي رزمي، تاريخي اش طي 12 سال اخير شامل «قهرمان»، «خانه خنجرهاي پرنده» و «نفرين گل طلايي» در غرب هواداران بسياري داشته ولي فيلم هاي وي طي يک مقطع زماني 14 ساله (1988 تا 2002) بر خلاف 12 سال اخير نه اپيک هاي رزمي بلکه آثار اجتماعي تحسين شده اي همچون «فانوس قرمز را بلند کن»، «ژودو»، «زندگي»، «دسيسه شانگهاي» و «راه بازگشت به خانه» بودند و او را هم صاحب جايزه نخست فستيوال معتبر ونيز کرد و هم بر تارک جشنواره برلين نشاند.
    رنگ آميزي هاي شگرف
    با اين حال سينما دوستان غربي هميشه ترجيح داده اند «ييمو» را با رزمي هاي پر شکوهش بشناسند و از رنگ آميزهاي شگرف و البته ادغام شاعرانه هاي خوش ساخت آن با تشريح نبردهايي حماسي لذت ببرند. دوربين ييمو در اين گونه فيلم هاي او چنان عجين با رنگ هاي فريبنده و پروازهاي خيالي قهرمانان فداکار آن است که فقط چشم ها حوادث را تعقيب مي کنند و عقل ها مهلت تشخيص واقعيت از افسانه را از خويشتن مي گيرند تا اين فيلم ها جلوه اي بيشتر داشته باشند.
    ترنم هايي از نور
    سرآمد اين جشنواره هاي بعدي، بي شک فيلم حماسي «قهرمان» با بازي جت لي معروف در رل اصلي بوده است و ادغام سکانس هاي خواب مانند نبردهاي آن با احساسات واقعي جنگاوران و البته اسپشيال افکت خارق العاده اي که انگار ترنم هايي از نور را بر صحنه مي پاشند به «قهرمان» سيما و حالت يک فيلم استثنايي را بخشيده اند. اين فيلم چهارمين کار پر فروش خارجي زبان در تاريخ سينماي آمريکا بوده است و پس از آن «خانه خنجرهاي پرنده» (2004) يک مدل بسيار کوچک تر و عاطفي تر از «قهرمان» و البته با کاراکترهايي بسيار کمتر و درباره سر کرده يک گروه رزم آور ضد دولتي در چين در سالهاي دور است اما وجه تمايز اين جنگاور اين است که اولاً وي يک زن است و دوماً نابينا است (ژانگ ژي اي). ژانگ ييمو که گونگ لي هميشه هنرپيشه محبوبش بوده و «نفرين گل طلايي» (2007) هشتمين و تا اين لحظه آخرين همکاري وي را با اين هنرپيشه شکل داده، براي رل اصلي فيلم سال 2011 خود به نام «گل هاي جنگ» نيز به يک بازيگر مطرح غربي همچون کريستين بيل ايفاگر رل بت من روي آورد اما پروژه تازه او همکاري وي را با غربي ها کامل مي کند.
    او کم نمي آورد
    استوديوي توليد کننده «The Parcifal Mosaic» شرکت يونيور سال است و همان طور که پيشتر آمد برايان گريزر و شرکت توليدي او به نام ايمجين نيز در اين پروژه سهيم اند و با اين که ييمو بر خلاف همتاي بزرگش در چين يعني چن کايگه تابحال از ساخت مستقيم و بي واسطه آثار پر هزينه غربي پرهيز کرده بود، تهيه کنندگان فوق معتقدند وي بر اين مهم اشراف لازم را دارد و کم نمي آورد و يک کار چشمگير تازه را رو خواهد کرد. سناريوي نهايي که ييمو کار روي آن را آغاز کرده، محصول تلاش ديويد سلف است. براي ييمو که همواره کوشيده است سوژه هاي آثارش و سناريوي فيلم هايش بر ساير وجوه آن بچربد، «موزاييک پارسينال» هم حفظ اين روند و هم حرکت بر اساس اصولي است که او ديگر تنها فرد تصميم گيرنده درباره آن نيست ولي او را 26 سال بعد از عرضه اولين کار خبرسازش به نام «ذرت سرخ» (1988) و تبديل شدنش به يک غول با «فانوس قرمز را بلند کن» (1991) همچنان در اوج کار حرفه اي خود و يا حداقل در صدر اخبار نگه مي دارد.