به گزارش سايت بي بي سي، اکيپ سازنده فيلم به مراکش رفته و فيلمبرداري تا نيمه ماه آوريل در آنجا ادامه خواهد داشت. کار تازه توم تيکور«هولوگرامي براي شاه» يا «تصويري سهبعدي براي پادشاه» نام دارد که فيلمنامه آن را خود کارگردان بر پايه رمان پرفروشي از ديو اگرز، نويسنده آمريکايي، نوشته است. فيلم محصول مشترک هاليوود و سينماي آلمان محسوب ميشود. اين دومين فيلمي است که هنرپيشه 57 ساله براي کارگردان 48 ساله بازي ميکند. پيش از اين آنها در فيلم «اطلس ابر»، محصول سال 2011، همکاري داشتند، فيلمي پرسروصدا که توفيق زيادي به دنبال نداشت. فيلم روايت سرگذشت بازرگاني به نام الن کلي است که پس از در جستجوي پول و ثروت عازم عربستان سعودي ميشود. او اميدوار است به ثروتي کلان برسد تا هم خود را از ورشکستگي و بحران مالي برهاند و هم هزينه تحصيلات دخترش را بپردازد. گفته ميشود صحنههاي داخلي فيلم در آلمان، در استوديوهاي برلين و براندنبورگ، جلوي دوربين ميرود، اما بيشتر صحنههاي خارجي فيلم در مراکش فيلمبرداري ميشود. فيلم «اطلس ابر»، کار قبلي تيکور و هنکس نيز در مراکش فيلمبرداري شده بود، کشوري که امروزه براي هاليوود شناسنامه شرق شده است. کشور مراکش براي عالم سينما پيشينهاي دراز دارد. تا کنون صدها فيلم، با پسزمينه داستاني شرقي، در اين کشور ساخته شده که برخي از آنها شهرت فراوان دارند. دو نمونه برجسته و قابل ذکر عبارتند از: فيلم «مراکش» (1930) به کارگرداني يوزف فون اشترنبرگ، که در آن مارلن ديتريش در يکي از اولين فيلمهاي آمريکايي خود در کنار گاري کوپر ظاهر شد. فيلم ديگر «کازابلانکا» (1942) به کارگرداني مايکل کورتيز است، با بازي همفري بوگارت و اينگريد برگمن که بسياري ازمنتقدان آن را محبوبترين فيلم تاريخ سينما دانستهاند. علاقه هاليوود به مراکش در طول ده ها سال همچنان ادامه داشته و در سالهاي گذشته بيشتر هم شده است. چشماندازهاي بياباني و گسترده مراکش، به ويژه در شنزارهاي پهناور پيرامون شهر ورزازات، هواي ملايم و آفتاب درخشان، تنوع طبيعي با ترکيبي از کوير و کوهستان، شهرهايي با ساختار و باروهاي قديمي که نمودي قرون وسطايي دارند و براي تماشاگر غربي «فضاي هزار و يک شب» را مجسم ميکنند. به علاوه هزينهها در اين کشور براي تهيهکنندگان خارجي مناسب است: نيروي کار ارزان و دستمزد سياهي لشکرها پايين است و دولت مراکش نيز حداکثر همکاري را با گروههاي فيلم سازي نشان ميدهد. در سالهاي گذشته بسياري از سينماگران در مراکش کار کردهاند، از لوييس تيگ که فيلم «جواهر نيل» (1985) را در مراکش ساخت و استيون سامرز، سازنده «موميايي» محصول 1999، تا ريدلي اسکات با فيلمهاي «گلادياتور» (2000)، «سقوط شاهين سياه» (2001) و «قلمرو بهشت» (2005) و الخاندرو ايناريتو که در سال 2006 فيلم سينمايي « بابل» را با بازي برد پيت و کيت بلانشت در مراکش فيلمبرداري کرد. سينماگران نامداري مانند مارتين اسکورسيزي، اليور استون ولفگانگ پيترسن نيز بارها به مراکش سفر کرده و از شرايط مناسب کار در اين کشور تعريف کردهاند. يکي از آخرين فيلمهايي که در مراکش تهيه شد، فيلم سينمايي «طبيب» يا «پزشک» است به کارگرداني فيليپ اشتولتسل که در آن بن کينگزلي، بازيگر بريتانيايي، نقش ابن سينا، فيلسوف و دانشمند ايراني را ايفا کرده است. فيلم بر پايه رماني است از نوا گوردون، داستاننويس امريکايي، که در ايران به نام «حکيم» ترجمه و منتشر شده است. به گزارش خبرگزاري «الجزيره» سالانه بيش از 30 اثر خارجي در مراکش فيلمبرداري ميشود، که روي هم سالانه 60 ميليون دلار براي مراکش سود دارد. به گفته نورالدين صايل، مدير «مرکز سينمايي مغرب» اين پول در راه گسترش صنعت سينماي ملي مراکش خرج ميشود. فايده ديگر توليد فيلمهاي سينمايي در مراکش کمک به سياحتگري است، زيرا فيلمها با نمايش مناظر و زيباييهاي کشور به صورت مجاني براي سفر به مراکش تبليغ ميکنند. وزارت سياحت و جهانگردي مراکش، اين مسئله را در رشد سياحتگري کشور بسيار مؤثر ميداند.