بلک پنتر رو دیدم، اصلا به اندازه ای که بزرگش کردن خوب نبود. یعنی بدم نبودا اما طوریم نبود انقد تو بوق کرناش کنی. Everybody knows از اصغر فرهادی، خیلی خوب بود انصافا، ارزش وقت گذاشتن و دیدن رو داشت. بسی لذت بردیم. بعدم که طبق معمول فصل آخر بیگ بنگ تئوری و فصل ۲ یانگ شلدون رو دیدم. یانگ شلدون خوب و بامزست. بیگ بنگم آبکی شده اما با این حال هنوزم دوسش دارم
before i fall فیلم خوبی بود در کل موضوع نسبتاً تکراری ای که یه نفر تو یه حلقه زمانی گیر میکنه و تکرار و تکرار و ... ولی در مجموع قشنگ ساخته شده بود
بالاخره بعد از ماه ها فرصت شد این فیلم تحسین شده رو ببینم. The Green Bookنامزد ۵ عنوان اسکار، که در نهایت سه عنوانش رو کسب کرد، بهترین فیلم.بهترین بازیگر نقش مکمل و بهترین فیلم نامه غیراقتباسی. از گلدن گلوب هم برنده عنوان بهترین فیلم موزیکال شد. خب با پیش زمینه ای که این نقدهای مثبت، درباره ی یک فیلم نامه ی اقتباسی از داستانی واقعی تو ذهن ایجاد میکنه، شخصا انتظار یه فیلم نامه پر از فراز و فرود و تعلیق و صحنه های حماسی رو داشتم، این نقیصه رو میشه به True Story بودن بیس و پایه روایت بخشید، چون به هرحال زندگی واقعی با اونچه ما معمولا در درام های برتر دیدیم و به کیفیت اغراق شده ش عادت کردیم تفاوت های بسیاری داره..اما بیشتر میخوام بگم که، بنظرم جا داشت قدری عمیق تر روایت بشه، از کنار خیلی از چالش هایی که جامعه برای دان شرلی به عنوان یک موسیقی دان سیاهپوست بوجود میاورد ، درست به سرعت حرکت همون کادیلاکی ک وسیله ی سفرشون بود رد میشدن، صرفا روایت گر یک اتفاق بود تا تحلیل اون..به همین دلیل فکر میکنم آنچنان فیلم تکان دهنده ای نیست اگر با دید اثری در نقد رفتار نژادپرستانه بهش نگاه کنید..اما، (انتقادام تموم شد) بازی ویگو مورتنسن و ماهرشلا علی بی نهایت جذاب بود، و بخاطر دیالوگ های میان این دو جدا لذت بردم از تماشای فیلم..
