نگاهي به كانديداهاي بهترين فيلمنامه غير اقتباسي در اسكار 2014 «او» در رقابت با «فريب آمريكايي» بانی فیلم آنلاین: بانی فیلم - گروه سینمای جهان - مهرناز منتظري- به طور معمول شاخه فيلمنامه غير اقتباسي در اسكار، از جمله شاخه هاي بدنام اين مسابقه بزرگ سينمايي است. زيرا همواره اين گونه تصور شده است كه هيأت داوران اسامي فيلم هايي را در اين بخش مي آورد كه فيلم هايي مستقل هستند كه جايي در ساير شاخه هاي اسكار ندارند، اما امسال هيچكس نمي تواند چنين انتقادي را مطرح كند. زيرا هر 5 فيلمي كه در اين شاخه نام آنها ديده ميشود، از فيلم هاي سرآمد اسكار هستند و از قضا نام هر 5 فيلم در بخش بهترين فيلم سال نيز ديده ميشود. غمگين مثل ياسمين اولين اين فيلم ها «ياسمين غمگين» است. فيلمنامه اي كه وودي آلن نوشته، داستان زني را بازگو ميكند كه با يك بانكدار و سرمايه گذار موفق ازدواج كرده و زندگي مرفهي دارد، اما ناگهان شوهرش به اتهام فعاليت هاي غيرقانوني دستگير ميشود و براي فرار از آبروريزي ها خود را حلق آويز ميكند. ياسمين، زن قهرمان داستان چاره اي جز آن ندارد كه زندگي مرفه خود را رها كند و به خانه فقيرانه خواهرش برود. او پس از مدتي نيز مجبور ميشود براي گذراندن زندگي تن به كار كردن بدهد، اما شغلي كه آن را در شان خود بداند، پيدا نمي كند. او بايد آنقدر با خود مبارزه كند تا بتواند بر مشكلات خود چيره شود. فريبكاري از نوع آمريكايي دومين فيلمي كه نام آن در اين شاخه مشاهده ميشود، فيلم «American Hustle» است كه فيلمنامه آن را اريك سينگر و ديويد اوراسل نوشته اند. اين فيلم نيز يك زوج كلاهبردار را به تصوير مي كشد، البته آنها كلاهبردار بزرگ نيستند و حقه بازي هاي آنها تنها در اين خلاصه ميشود كه با تحريك حس طمع ورزي مشتريان خود، آنها را مجبور به خريد ميكنند، اما همين كلاهبرداري كوچك هم از چشم تيزبين يك مأمور پليس دور نمي ماند. اين مأمور پليس مي خواهد اگر آنها را مي گيرد از آنان مي خواهند به زندان نيفتند، بهتر است با او همكاري كنند و از چند كله گنده دوستي كلاهبرداري كنند و پته آنها را روي آب بريزند. سيستم عامل پراحساس سومين فيلم «او» (Her) است. داستان اين فيلم كه نوشته جواكين فونيكس است، شايد علمي-تخيلي باشد، اما از برخي جهات براي انسان امروز قابل لمس است. داستان حكايت مردي در زماني بسيار پيشرفته تر از اكنون را بازگو ميكند كه در حال جدايي از همسرش است. او روزي سيستم عاملي را طراحي ميكند و از آنجا كه بايد اسمي براي آن بگذارد، اسم زنانه سامانتا را انتخاب ميكند. همين باعث ميشود سيستم عامل روحيه اي زنانه پيدا كند. اين سيتم عامل كه ما فقط از طريق صداي او مي توانيم با آن ارتباط برقرار كنيم، اندك اندك آنقدر توجه مرد را جلب ميكند كه هر دو آنها به اين فكر ميكنند كه بايد ازدواج كنند، اما سيستم عامل بايد قالبي انساني داشته باشد تا بتوانند ازدواج كنند، اما آيا واقعاً بايد اين كار را بكنند؟ سفر با پيرمرد لجوج چهارمين كانديداي بهترين فيلمنامه غير اقتباسي، فيلم تحسين شده «نبراسكا» است. باب نلسون نيز در حكايت خود قصه پيرمردي را مي گويد كه تصور ميكند برنده يك بليت بخت آزمايي يك ميليون دلاري شده است. بنابراين پسرش را كه مي داند پدرش اشتباه ميكند و هيچ پولي نبرده، مجبور ميكند با او همراه شود تا به ايالتي ديگر بروند و او جايزه اش را بگيرد. سفر طولاني آنها در اين فيلم جاده اي همراه با داستان هايي كوچك است كه در خلال آنها مخاطب بيشتر با خوي هاي زشت انسان ها، طمع ورزي هايشان و توجه آنها به انسان هاي پولدار به خاطر ثروتشان، آشنا ميشود. اين داستان دردناك است اما در عين حال حقيقتي تلخ را بازگو ميكند. در تكاپوي درمان آخرين فيلمنامه غير اقتباسي كه كانديداي دريافت جايزه اسكار شده است، فيلمنامه «باشگاه خريداران دالاس» نوشته كريگ بورتن و مليسا والاك است. اين فيلمنامه نيز داستان مردي را بازگو ميكند كه مبتلا به ايدز است و مي داند تا 30 روز ديگر بيشتر زنده نيست، اما به محض آنكه متوجه ميشود جايي وجود دارد كه توليد كننده داروهاي درمان ايدز است، راهي آنجا مي شود تا با خريد اين داروها اگر نمي تواند آنقدر فرصت داشته باشدتا خود را درمان كند، دارو را به دست كساني برساند كه فرصت درمان هنوز براي آنان وجود دارد. البته اين سفر براي او چندان بي نتيجه نيست و موفق ميشود با داروهاي تأييد نشده اي كه به آنها دست پيدا ميكند، فرصت بيشتري از مرگ بخرد و چند سال بيشتر عمر كند. چه كسي پرنده خواهد شد؟ جدا از داستان هاي اين 5 فيلمنامه وقتي نگاهي اجمالي به آنها مي اندازيم مي بينيم در پشت «ياسمين غمگين»، وودي الن قرار دارد. مردي كه تا حالا 16 بار كانديداي دريافت جايزه بهترين فيلمنامه در اسكار شده است. داستان او شايد خيلي از ويژگي هاي لازم براي برنده شدن را داشته باشد، اما حداقل به خاطر اينكه 2 سال قبل همين جايزه را براي فيلم«نيمه شب در پاريس» دريافت كرد، از شانس كمتري براي برنده شدن برخوردار است. فيلمنامه «باشگاه خريداران دالاس» نيز هر چند بر مبناي يك داستان واقعي نوشته شده است و آكادمي معمولاً از داستان هاي اين چنيني بيشتر لذت مي برد، اما قادر نيست آنقدر احساسات برانگيز باشد كه به عنوان برنده اين جايزه مطرح شود. «نبراسكا» هرچند اثري تاثيربرانگيز از الكساندرا پاين كارگردان آن است، اما فيلمنامه به دليل فقدان ژرفا و همچنين داشتن داستاني ساده و سر راست شانسي براي برنده شدن ندارد. ارزشي همسان اما دو فيلمنامه باقي مي ماند كه از ارزشي همسان براي برنده شدن برخوردار هستند. «او» نوشته جواكين فونيكس فيلمنامه اي كاملاً غير اقتباسي است كه هيچ گونه ايده آن از جايي گرفته نشده است. عشق غير معمول يك مرد به سيستم عامل اش چيزي نيست كه از جايي وام گرفته شده باشد، اما همين داستان كاملاً دور از ذهن چنان با مخاطب عجين ميشود كه كه عجيبي آن ديگر برايش اهميتي پيدا نمي كند، اما «American Hustle» كه بازي هاي در خور تحسيني هم دارد، شايد در اسكار نتواند جايزه هاي زيادي ببرد اما قطعاً يكي از اين جايزه ها فيلمنامه آن خواهد بود. اين فيلمنامه آنقدر جذاب هست كه مردان اسكار به آن رأي دهند و البته مخاطبان نيز احتمالاً از وقوع چنين چيزي راضي خواهند بود.