1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

يک قتل عجيب و توجيه نشده

شروع موضوع توسط karbalaee mohammad ‏22/2/14 در انجمن سینمای جهان

  1. کاربر ویژه

    تاریخ عضویت:
    ‏21/7/12
    ارسال ها:
    8,510
    تشکر شده:
    4,973
    امتیاز دستاورد:
    113
    جنسیت:
    مرد
    حرفه:
    دانشجو نرم افزار
    [​IMG]
    درباره «فاکس کچر» و اميدها و اهدافش در اسکار 2014
    يک قتل عجيب و توجيه نشده
    بانی فیلم آنلاین:

    بانی فیلم - گروه سینمای جهان - وصال روحاني: «صياد روباه» و بهتر بگوييم «فاکس کچر» عنوان فيلم جديد بنت ميلر و اثر بعدي او بعد از «پول توپ» است که دو سال پيش عرضه شد و به موفقيت هايي رسيد و تکرار فتوحات آن فيلم براي «صياد روباه» يک موفقيت بزرگ تلقي خواهد شد هرچند Foxcatcher به بيش از آن هم چشم دارد.
    شگفتي بزرگ و خبر اول در ارتباط با اين فيلم اين است که استيوکارل بعد از سالها بازي در نقش هاي کمدي و تبديل شدن به يکي از مطرح ترين بازيگران اين گونه آثار، در رل اصلي اين فيلم دراماتيک و تند و همراه با جنايت و خباثت هاي آشکار و پنهان چنان خوب ظاهر شده که صحبت از کانديدا شدنش براي جايزه اسکار برترين بازيگر نقش مرد نقش اول سال در ميان است. کارل در اين فيلم يک مرد رواني چند شخصيتي است که قتلي را مرتکب مي شود که تا پايان هم توضيح داده نمي شود که انگيزه ها و دلايل دقيق آن چه بوده است. آن چه در «فاکس کچر» (صياد روباه) مي بينيم، البته بر اساس يک رويداد حقيقي و تلخ ساخته شده و موضوع، يک قصه حرف و تخيل نيست. در مرکز ماجراها، جان الوتر دو پونت ايستاده که وارث کارخانه داروسازي و فرآورده هاي شيميايي دوپونت بود و دريايي از امکانات مالي و امتيازات شغلي فراروي او قرار داشت اما جان الوتر دوپونت مشغوليت هايي جنبي و علاقمندي هايي در بيرون از حرفه فوق هم داشت و همان موادي و جنوني که به شکلي ادواري و هرچند مدت يک بار به سراغ او مي آمد. وي را به قتل کشاند و به گوشه زندان انداخت و وي را مدتي کوتاه خبر اول رسانه هاي غرب و کل کارخانه دوپونت را بدنام کرد.
    عشق اول جان الوتر، ورزش و به ويژه رشته پهلواني کشتي بود که در آمريکا بالنسبه موفق اما کم طرفدار است و براي اين کشور در 50 سال اخير بسيار مدال آور بوده است. وي که به محيط زيست و حيوانات هم علاقمند بود و کتاب هايي متعدد را درباره پرندگان نوشت و موزه مشهور تاريخ طبيعت دلاواره را هم در يکي از ايالات آمريکا داير کرد، در راه علايق عميق اش به کشتي يک مجموعه تمريني کشتي را به نام «صياد روباه» (اشاره به عنوان فيلم و نشانه اي از اين که چرا بهتر است فيلم فاکس کچر خوانده شود و نه صياد روباه) درون ملک بزرگ مسکوني اش در ايالت پنسيلوانياي آمريکا نيز به راه انداخت و ميزان علاقمندي او به کشتي که به رغم مدال آوري هاي متعددش براي آمريکا براي مردم اين کشور همچنان غريبه و نامحبوب است، به حدي مي رسيد که دستور داد نماي بيروني خانه اش را به رنگ هاي تشک کشتي درآورند.
    از اين طريق و در مجموعه تمريني و باشگاهي که دوپونت به راه انداخت، وي با برادران مشهور شولتز (ديو و مارک) که چندين و چند مدال المپيک و جهان را در اوزان 74 و 82 کيلوي کشتي آزاد بدست آوردند، آشنا شد و دوستي نزديکي با آنها و ساير کشتي گيران مشهوري که در باشگاه وي رفت و آمد داشتند برقرار کرد. با اين حال روحيات پرتضاد دوپونت او را راحت نمي گذاشت و يک شب دوپونت به طرزي ظاهراً بي مقدمه هفت تير کشيد و با شليک گلوله اي ديوشولتز را در اقدامي که 17 سال بعد از آن تاريخ هنوز ريشه هاي آن مبهم و دلايل اش نامعلوم است، از پاي درآورد. او سپس خودش را در داخل باشگاه محبوس کرد و درب هاي آن را به روي پليس هايي که آن را محاصره کرده بودند، بسته نگه داشت. وي سرانجام دستگير و محاکمه و زنداني و البته با اثبات جنونش بخشي از ايام حبس اش به کلينيک هاي رواني ارجاع شد اما هرگز نگفت چرا ديو شولتز را که از بهترين کشتي گيران جهان در وزن 74 کيلو و از موفق ترين مردان کشتي آزاد در سالهاي 1989 تا 96 بود و به مدال هاي متعددي رسيد (و بارها نيز با کشتي گيران ايراني در مسابقات بين المللي دست و پنجه نرم کرد) کشت ولي بيماري حاد رواني و ابتلاي آشکار و نهان او به شيزوفرني طبيعي ترين دليل و توجيه براي آن اقدام بود و چند شخصيتي بودن وي بر اثر تلاطم هاي روحي اش مي توانست عمده ترين و مستقيم ترين سبب براي اقدام هولناک او و بسياري از حرکات نامعقول ديگر دوپونت باشد و در پرونده هاي او در اداره پليس پنسيلوانيا نيز به همين مسئله به عنوان انگيزش هاي اصلي دوپونت در جنايت فوق اشاره شده است.
    اگر استيو کارل با پيشينه بازي در دهها فيلم کمدي ـ اجتماعي دو دهه اخير به طرز بسيار غيرمنتظره اي در اولين رل دراماتيک و خون بار زندگي اش مي درخشد و احتمال کانديدايي او براي اسکار هم وجود دارد. ساير بازيگران Fox Catcher هم در رل هاي محوله خوب ظاهر شده و بازيگري را به امتياز نخست اين فيلم تبديل کرده اند. در اين ارتباط مارک رافالو رل ديوشولتز را بازي مي کند و چانينگ تاتوم نيز برادر او مارک شولتز است و سيرنا ميلر در قالب همسر ديو ظاهر شده است، آنتوني مايکل هال نقش دستيار و مشاور نخست دوپونت را بازي مي کند و نه سا و دگريو پير و پرتجربه را هم در رل مادر دوپونت مشاهده مي کنيم.
    اما «صياد روباه» پس از علاقمند شدن بنت ميلر به ريشه هاي قتل عجيب و توجيه و توصيف نشده ديو شولتز ساخته شد و نطفه و ريشه اوليه آن در سال 2005 و با شروع تحقيقات عميق اين فيلمساز در بنيادهاي اين ماجرا گذاشته شد و او برگ روي برگ جمع کرد تا به اصل اتفاق برسد و برايش توجيه هايي بدست آيد و قضيه لااقل براي خودش روشن شود. اين اتفاق البته براي بنت نيفتاد اما وي دو سال بعد از آن تاريخ مگان اليسون مالک ميلياردر شرکت فيلمسازي اناپورنا را متقاعد کرد بودجه توليد فيلم را بپردازد و کار توزيع فيلم را نيز به سوني پيکچرز سپرد. اين که او گرفتن صحنه ها و ساخت فيلم را تازه در اواخر سال 2012 آغاز کرد، به سبب پر بودن وقت خودش و خلوت نبودن سر اناپورنا و سوني تا آن زمان بود.
    اما اين فيلم که از اول دي ماه امسال در آمريکا و کانادا و از 25 دي در اروپاي غربي و از 10 بهمن در شرق آسيا اکران عمومي مي شود، در پي جوايز برتر سال و به ويژه اسکار در چند شاخه و رده است. از آن دست است جوايز بهترين فيلم، برترين کارگرداني، بهترين سناريو (توسط اي مکس فاير و دن فوترمن که پيشينه نگارش سناريوي «کاپوتي» ديگر فيلم مطرح بنت ميلر را هم دارند) و همچنين بهترين بازيگر رل اول مرد يعني استيو کارل در مورد شاخه آخر يعني اسکار بازيگري در صورتي که واقعاً کارل نامزد شود، يکي از شگفتي هاي سينما در دهه اخير خواهد بود. زيرا مرد مليح و خنده پردازي که حتي تصور يک لحظه جدي بودنش به خودي خود يک لطيفه بود، در اين فيلم و در دل اين قصه آن قدر جدي و خطرناک و دائماً در حال تغيير رفتار است که بيننده خودش را جمع و جور مي کند تا مبادا مثل ديو شولتز از جانب وي آسيبي ببيند. ديگر کانديدايي محتمل اسکار بازيگري براي اين فيلم، در نقش دوم و براي چانينگ تاتوم است که چند بار گفته است اين فيلم سخت ترين بازي عمرش را فراروي او نهاده است و اين را کسي مي گويد که در قسمت دوم فيلم G.I.Joe هم که نام جنبي «بپا خيزي کوبرا» را نيز به آن اطلاق کرده اند، بازي کرده و فيلمي که دشواري تهيه آن از «بپا خيزي کوبرا» هم بيشتر باشد قطعا سختي هاي ويژه اي داشته است.
    اين که بنت ميلر کانديدا و برنده جايزه اسکار برترين کارگرداني شود، دور از ذهن است اما او سابقه رساندن بازيگران فيلم هايش به جوايز اسکار را دارد که فيليپ سيمور هافمن در «کاپوتي» نمونه خوبي است و او به سبب ايفاي هنرمندانه رل ترومن کاپوتي نويسنده معروف آمريکايي در اين فيلم اسکار برترين بازيگر نقش اول مرد را در سال 2006 بدست آورد. البته براد پيت همين کار را براي فيلم «Moneyball» انجام نداد اما او هم کانديداي اين جايزه در سال 2010 شد. ونه سارد گريو 36 سال پيش اسکار نقش دوم زن را براي بازي در فيلم «جوليا»ي فرد زينه من دريافت داشت و در نتيجه بدش نمي آيد که امسال يک بار ديگر براي اين جايزه نامزد شود. اضافه بر چانينگ تاتوم در يک نگاه خوش بينانه مي توان مارک رافالو را هم براي اسکار نقش دوم مرد يک نامزد بالقوه دانست ولي نگاهي واقع بينانه فقط بخت استيو کارل را براي نامزدي نقش اول جدي نشان مي دهد و تازه از ياد نبريم که امسال به لطف حضور رابرت ردفورد، تام هنکس، ادريس البا و چي وتل اژيوفور در کورس تصاحب اسکار نقش اول مرد بسيار بعيد است که حق کارل درصورت نامزد شدن بخت چنداني براي چنگ زدن به اسکار نقش اول داشته باشد.
    مي توان محسناتي را بر کل فيلم «صياد روباه» و براي تماميت فيلم قايل بود و مهمترين آنها موضوع ناب و منحصر به فرد فيلم و تشريح جنايتي است که ظاهراً هيچ انگيزه اي پشت آن نبوده است. کاراکترها به خوبي تشريح مي شوند و بينندگان نه تنها به برادران شولتز و به واقع ايفا کنندگان رل هاي آنان علاقمند مي شوند بلکه کاراکتر استيو کارل را نيز به رغم جنايتي که مرتکب مي شود، پس نمي زنند. بنت ميلر هم سوژه خوب و جذابي در دست داشته است تا آن را شرح و بسط بدهد و نمادهاي سينمايي آن را هم بارزتر کرده است. يک ايراد و نگراني عمده مرتبط با اين فيلم اين بود که چون ورزش کشتي در آمريکا محبوب و رايج نيست، سينمادوستان به اين فيلم ميلر پشت کنند اما همان طور که تجربه فيلم سال 2008 دارن ارونوفسکي به نام «کشتي گير» نشان داد، حتي بيگانگي قاطبه مردم در غرب با اين رشته ورزشي و خوشايند نبودن آن براي مردمي که فوتبال و بسکتبال را بيشتر مي پسندند و عاشق تنيس اند، مردم را از پيگيري فيلم هاي مرتبط با کشتي باز نمي دارد. تازه از نظر دور نگه نداريم که foxCatcher در ژانر فيلمهاي ورزشي نمي گنجد بلکه يک فيلم جنايي ـ اجتماعي است که اتفاقات آن در يک محيط ورزشي و در ارتباط با ورزشکاراني مطرح روي مي دهد.
    در نقطه مقابل برخي مسايل و ويژگي ها هم در «فاکس کچر» هستند که شايد آکادمي علوم سينمايي و هنرهاي تصويري (نهاد اهداکننده جوايز اسکار) و ساير سازمان هاي سينمايي آن را چندان نپذيرند و وسيله ناکامي اش شود. يکي تلخي شديد فيلم و فرجام ناگوار يکي از کاراکترهاي اصلي آن است که مرگش مثل يک معما تا پايان قصه باقي مي ماند و فاکتور ديگر روشن بودن پايان ماجراها از همان آغاز است که به سبب برداشت قصه از روي اتفاقاتي حقيقي و پر سر و صدا و انعکاس يافته در رسانه ها و بهتر بگوييم رويکرد فيلمسازان به ماجرايي حقيقي صورت مي پذيرد و قابل لمس نبودن زندگي ورزشکاراني از اين دست که بهر حال با قهرمانان تنيس و رانندگان فرمول يک فرق مي کنند، نيز مزيد بر علت است تا بعضي ها را دلسرد کند و از برقراري ارتباطي قوي و سريع با «صياد روباه» باز دارد. با اين حال فيلم جديد ميلر مثل «کاپوتي» مرموز و مانند «پول توپ» همراه با عجايب و نکات تازه است و بيننده ها را از دنياي عادي خارج مي کند و تا پايان در تعليق و هيجان نگه مي دارد و اين خود يک حسن است.
    مشخصات کوتاه فيلم
    عنوان: «فاکس کچر» (يا صياد روباه) / سال توليد و عرضه: 2013 / کشور محل توليد: آمريکا / سناريست ها: اي مکس فاير و دن فوترمن / کارگردان: بنت ميلر / بازيگران اصلي: استيو کارل، چانينگ تاتوم، مارک رافالو، سيه ناميلر، ونه سا ردگريو و آنتوني مايکل هال