سالها بود که قنداق کردن نوزاد را خطرناک میدانستند اما چندی است که محققان میگویند اولاً نوزادان را باید روی پشتشان خواباند و روی شکم قراردادن نوزادان خطرناک است، ثانیاً روش و سنت قدیمی قنداق کردن (پیچیدن پارچه دور نوزاد برای محدودکردن حرکات نوزاد) میتواند جلوی سندرم مرگ ناگهانی نوزاد کودک را بگیرد. در واقع قنداقکردن نوزاد باعث محدودکردن حرکت او شده و هنگامی که کودک را به پشت میخوابانیم، احتمال برگشتن روی شکم کمتر و درنتیجه احتمال وقوع سندرم مرگ ناگهانی نوزاد کم میشود. با وجود تأکیدهای بسیار زیادی که دراین زمینه به عمل آمده، هنوز ۲۰ درصد مردم آمریکا معتقدند اگربچه را روی شکم بخوابانید، آروغ خواهد زد و راحت تر میخوابد. اما محققان اصرار دارند بقبولانند که بچههایی که قنداق میشوند، راحتتر و بهتر میخوابند. هنوز رسم قنداق کردن بچه در کشورهایی مانند ترکیه، افغانستان و آلبانی به چشم میخورد. محققان گمان میکنند که در قنداق، نوزاد احساس امنیت میکند و از احتمال حرکات ناگهانی و خطرناک او کاسته میشود. باید این نکته بسیار مهم را مدنظر داشت که منظور از قنداق کردن این نیست که چنان نوزاد را در پارچهای بپوشانیم که هیچ حرکتی در ناحیه لگن وجود نداشته باشد و یا تنفس نوزاد دچار اختلال گردد. اگر بچه را قنداق کرده باشند، طول زمان حرکات چشم او کندتر میشود. در هرحال نتایج تحقیقات جدید ادله و اسناد کافی در اختیار گذاشته که بتوان از سنت دیرینه قنداق دفاع کرد. اما بازهم تأکید میشود که آزادی عمل و رشد نوزاد نباید دچار خدشه شود و بهتر است که پارچه نازکی مورد استفاده قرار بگیرد چون گرمای زیاد نیز موجب سندرم مرگ ناگهانی نوزاد میشود بنابراین پارچه مورد استفاده برای قنداق نوزاد باید نازک و نرم باشد.