چرا در اسلام، ارزش عمل به نیّت آن است وقبولی عمل به قصد قربت و اخلاص وابسته است؟

پاسخ: در كارهای دنیوی نیز ارزش كارها، به نیّت آنها بستگی دارد. به این مثال ها توجّه كنید: جرّاح و چاقوكش هر دو شكم پاره می كنند، امّا كار جراح، خدمت است و كار چاقوكش جنایت. همین جرّاح می تواند برای پول كار كند و می تواند برای نجات یك انسان كار كند، هر كدام از این هدف ها نیز ارزش مخصوص به خود دارد. مثالی دیگر: یك لیوان آب را به سه نفر عرضه می كنیم؛ یكی نمی خورد، چون میل ندارد، دیگری نمی خورد چون قهر كرده است، سومی نمی خورد و می گوید: نفر چهارم از من تشنه تر است، آب را به او بدهید! این سه نفر، در ننوشیدن آب یكسانند ولی به خاطر آن كه هدف های آنها متفاوت است، ارزش كارشان نیز تفاوت دارد. در اسكناس ها نخی است كه نشانه ی اصالت اسكناس و وسیله جدایی اسكناس اصلی از قلابی است، در عبادات نیز باید ریسمانی محكم میان بنده و خدا باشد كه همان قصد قربت و اخلاص است. اگر آن نخ نباشد یا پاره شود، رابطه انسان با خدا قطع و عمل مقبول نیست