کاریکلماتور

آن‌قدر مهربان بود برای اینکه مردم در زمستان سرما نخورند, سرشان کلاه می گذاشت و در
فصول دیگر کلاهشان را بر می داشت.

 

خواب غفلت نیازی به رختخواب ندارد.

 

فراموش کرد، فراموشش می کنند.

 

آدم تنها کسی بود که مثل آدم زندگی کرد.

 

قلم عقیم،باد می نگارد.

 

گل قالی بر دار می شکفد.

 

با اینکه گلهای قالی خار ندارند اغلب مردم با کفش روی آن پا می گذارند.

 

چرا همیشه نمیشه!!

 

غم، کلکسیون خنده‌ام را به سرقت برد.

 

به یاد ندارم نابینائی به من تنه زده باشد.