گام جدید دانشمندان در پیوند اندام با تولید تکه‌های کبد چاپی

یک شرکت آمریکایی موفق به چاپ سه‌بعدی یک قطعه کبد شده که نویدبخش تسریع در کشف داروهای جدید و هموار شدن راه به سوی پرورش یک کبد قابل پیوند است.

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، کبد ساخت شرکت Organovo در سان‌دیگو از توانایی بازسازی طبیعی برخوردار بوده که آن را به یک همتای ایده آل برای چاپ زیستی تبدیل کرده است.

چاپ زیستی حوزه‌ای است که در آن از فناوری چاپ سه بعدی برای چاپ سلولهای زنده بصورت لایه به لایه با دقت رایانه‌ای استفاده می‌شود.

سازندگان این تکه کبد، آنرا یک گام ابتدایی برای تکمیل علم ساخت اندام انسان در آزمایشگاه می‌دانند.

شرکت Organovo در ماه اکتبر از تولید این تکه کبد سه‌بعدی خبر داده بود که می‌تواند عملکردهای بافت از جمله تصفیه مواد مغذی، مواد سمی و داروها را تا 40 روز حفظ کند. این دستاورد نشانگر یک جهش بسیار بزرگ از تلاش قبلی این شرکت در ماه آوریل بوده که در آن، کبد چاپ شده تا پنج روز می‌توانست عملکرد خود را حفظ کند.

این تکه کبد همچنین از واکنش طبیعی شبیه اندام واقعی در برابر داروی استامینوفن و دیگر داروها برخوردار بوده است. این نتایج نشان داده که تکه های کبد چاپ سه‌بعدی تقریبا به شکل یک نمونه عادی کبد انسان عمل می‌کنند.

البته چنین موفقیتی نشانگر آن نیست که پزشکان بزودی می‌توانند اندامهای چاپ سه بعدی را در بدن بیماران پیوند بزنند. اندامهای پیچیده‌ای مانند کبد، کلیه و قلب نیازمند شبکه‌هایی از رگهای ریز خون برای سالم ماندن نیاز داشته و اغلب از ساختارهای ریز دیگر تشکیل شده است. ساخت رگهای خون و ساختار دیگر در کوچکترین مقیاس یکی از بزرگترین چالشهای پیش روی چاپگرهای سه‌بعدی است.

اما کبد همچنان یکی از آسانترین بافتهای اندام انسانی بوده چرا که پیچیدگی آن از اندامی مانند کلیه کمتر است. همچنین قطعه‌های کوچک با ضخامت میلیمتری نیز می‌تواند به بیماران کمک کند.

یکی از اولین گامهای تجاری شرکت Organovo شامل استفاده از تکه های کبد برای ارائه واکنشهای واقعی بافت انسان در برابر داروها است که می‌تواند راه پژوهشهای دارویی را برای داروهای جدید تسریع کرده و وابستگی آنها را به آزمایشات حیوانی که از دقت کمتری برخوردارند، کمتر کند.

این شرکت قصد دارد فرآورده کبد سه بعدی انسان را در سال 2014 وارد بازار کند.

آزمایشات دقیق‌تر نه تنها می‌تواند به تولید سریع‌تر دارو منجر شود بلکه همچنین زمان و هزینه اتلاف شده برای تولید داروهای به بن‌بست رسیده که در حیوانات با موفقیت عمل کرده و در انسان شکست خورده را کاهش خواهد داد.