روایات وارده در تعلق داشتن بهشت و نعمت های آن به ولایت

و در «خصال » صدوق با سند متّصل خود از عَطیّه از جابر آورده است كه رسول خدا صلّی الله علیه وآله وسلّم فرمودند: «مَكْتُوبٌ عَلَی بَابِ الْجَنَّةِ: «لاَ إلَهَ إلاَّ اللَهُ، مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَهِ، عَلِیٌّ أَخُو رَسُولِ اللَهِ» قَبْلَ أَنْ یَخْلُقَ اللَهُ السَّمَوَاتِ وَ الاْرْضَ بِأَلْفَیْ عَامٍ؛ بر بالای سر در بهشت نوشته است ـ دو هزار سال قبل از اینكه خداوند آسمانها و زمین را بیافریند ـ: نیست معبودی جز خدا، محمّد است فرستاده خدا، علیّ است برادر رسول خدا» (خصال ص 171) و نیز در «خصال » با سند متّصل خود از رسول الله صلّی الله علیه وآله وسلّم روایت میكند كه: «أُدْخِلْتُ الْجَنَّةَ فَرَأَیْتُ عَلَی بَابِهَا مَكْتُوبًا بِالذَّهَبِ: لاَ إلَهَ إلاَّ اللَهُ، مُحَمَّدٌ حَبِیبُ اللَهِ، عَلِیٌّ وَلِیُّ اللَهِ، فَاطِمَةُ أَمَةُ اللَهِ، الْحَسَنُ وَالحُسَیْنُ صَفْوَةُ اللَهِ؛ عَلَی مُبْغِضِیهِمْ لَعْنَةُ اللَهِ؛ مرا داخل در بهشت كردند، و دیدم با خطّ زرّین بر درش نوشته بود: نیست معبودی جز خدا، محمّد است حبیب خدا، علی است ولیّ خدا، فاطمه است كنیز خدا، حسن و حسین اند برگزیده خدا؛ بر دشمنان آنان باد لعنت خدا» (همان مصدر، ج1 ص 157).

در «إكمال الدّین و إتمام النّعمة » صدوق با اسناد خود از أبوطُفیل از علیّ علیه السّلام در ضمن پاسخهای ایشان به مرد یهودی روایت كرده كه فرمودند: «و منزل و مقام رسول الله محمّد صلّی الله علیه وآله وسلّم در بهشت آنستكه آن حضرت در بهشت عدن هستند، و آن بهشت در میان همه بهشتهاست و از همه آنها به عرش خداوند رحمن جلّ جلالُه نزدیكتر است. و آن كسانیكه با محمّد در این بهشت هستند امامان دوازده گانه می باشند».

«أمالی» صدوق، از أمیرالمؤمنین علیه السّلام روایت كرده است كه آن حضرت فرمودند: «ده صفت و خصلت از رسول خدا دارم كه به هیچكس قبل از من داده نشده است، و به هیچكس بعد از من نیز داده نخواهد شد. رسول خدا به من گفت: ای علیّ! تو برادر من هستی در دنیا، و برادر من هستی در آخرت! و در روز قیامت موقف تو نزدیكترین موقف به من میباشد! و منزل من و منزل تو در روز قیامت روبروی یكدگر هستند مثل منزل دو برادر! و تو وصیّ هستی! و تو ولیّ هستی! و تو وزیر هستی! دشمن تو دشمن من است، و دشمن من دشمن خداست! و دوست تو دوست من است، و دوست من دوست خداوند عزّ و جلّ است».

«أمالی» شیخ از مفید از أمیرالمؤمنین علیّ بن أبی طالب علیه السّلام بر منبر كوفه فرمودند: «ای مردم! بدانید كه از رسول خدا صلّی الله علیه وآله وسلّم برای من ده صفت است كه برای من محبوب تر و ارزنده تر است از تمام نقاطی كه آفتاب بر آن بتابد.» ـ و سپس این ده خصلت را یكایك شمردند. و از جمله خصال می فرماید: «و تو وارث من هستی! و تو وصیّ من بعد از من هستی در وعده هائی كه نمودم و در اهل بیت و عائله من! و تو حافظ و پاسدار من هستی در اهل بیت من چون غیبت كنم! و تو امام امّت من هستی، و در بین رعیّت من قائم به قسط و عدل هستی».

و در كتاب «بشارة المصطفی » با سند متّصل خود از ابن عبّاس آورده است كه: «ساعتی بر اهل بهشت میگذرد كه در آن ساعت نور خورشید و ماه را می بینند، و میگویند مگر نه اینستكه خداوند به ما وعده داده است كه ما خورشید و ماه را نبینیم؟! منادی ندا میدهد: آری خداوند به وعده خود وفا نموده و در این وعده راست بوده است! شما نه خورشید را می بینید و نه ماه را، ولیكن این مردی بود از شیعیان علیّبن أبی طالب علیه السّلام كه از غرفه ای به غرفه دیگر منتقل شد؛ این نوری كه بر شما اشراق كرده است، از نور چهره اوست».

و در «جامع الاخبار» آورده است كه أمیرالمؤمنین علیه السّلام می گفت: «إِنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ یَنْظُرُونَ إلَی مَنَازِلِ شِیعَتِنَا كَمَا یَنْظُرُ الاْءنْسَانُ إلَی الْكَوَاكِبِ؛ اهل بهشت به مسكن ها و منزل های شیعیان ما نظر می كنند همچنانكه مردم به ستارگان نظر می كنند» (جامع الاخبار ص 203).