نمـيدانم دلــم دنبـال بهــانه ايست كه به تـــو فكـر كـنم يـا بهـانه به دنبال مـن اســت براي انديشـيدن به تـو ...تنهـا ايـن را مـيدانم كه تـو در فكـر منـي و تمــــام لـحظاتــم پـر ازبـودن تـوست ... كـاش ميـدانســتي كه يـك لــحظه در كـنار تـو بــودن و بـا يـاد تـو زندگي كـردن بــرايـم شـــادي آورتـر از شــادتـريـن لحظــه هـــاسـت ... كــاش مـــرا انـدك زماني فـراموش نكـني ...بـاز دلــم به يـاد گذشته افـتـاده است ... زمانـي كه ســخــن عـشـــــق را درعـــمق نـگــاهت خــوانـدم ...آنگـاه كه صدايـي از جـنس مـــحـبت در كــوچــه بـــاغ آشــناييمــان شـنيدم ... عـشقـي بـه انــدازه ي تمـام انـــدازه هـاي دنيــا به قـلبت هــديـه دادم ... مــعرفتي بـزرگـتر از قــلبت بـرايت گزيـدم و آن را به كلبه ي دلـــم پـيـــوند زدم ... زمـاني كه مــيرفتي بـرايت گـريســتم و در تنهــاييم، تنهــــا بــا يــاد لـــبخـند هــايت خنديــــدم ... صـداي افــــسـرده ام را در جــــاي جــــاي دلـــكده ام به گــــوشت رســـانـدم و نــالـــــه ي اشكــم را در شعـــرهــايم گـنجـاندم تــا سكــوت فــــريادم را بشنوي ........... ولــــي انگـــار هـــنوز عـــشـقم به صـداقت بــاران ، بـه ســـبـزي بهـــار و به گــرمي آفتـــاب نـرسـيده است تـا هـدهـدهـاي خوش آواز دلـت نغمـه ي عشــق و وصـال براي دل خسته ام بخوانـند ... امــا مـن به كلبه ي دلـم بـازميگـردم تا در تنهــايي مـحض بـا آغـاز تـو پيونـد بزنم. شـــــايـد مـــرا بيــابــــي و عـــشـق ، مـــحبـت و احـســـاسـم را صادقــــــــانـه بـــاور كـــنـي . نويسنده: راضيه.ن