درپي كشته شدن رستم فرخزاد يكي از ژنرالهاي ايران به دست اعراب مسلمان و افتادن درفش كاويان ــ پرچم ارتش ــ به دست آنان، ششم امرداد مصادف با 28 ژوئيه سال 636 ميلادي يزدگرد سوم آخرين شاه ساساني ايران به اصرار بزرگان كشور جلسه مشورتي درعمارت سلطنتي (طاق كسري) تشكيل داد تا پيشنهادهاي تازه شنيده شود. در اين جلسه پيشنهاد شد كه راه حل، انتقال فوري پايتخت از تيسفون (36 کيلومتري جنوب شهر بغداد و هشت قرن پايتخت ايران) به استخر (شيراز) است. تا آن زمان اين نخستين بار بود که پرچم کاويان تصرف شده بود. ارتش ايران در دوران خسرو پرويز و در نتيجه جنگهاي غير ضروري او با روميان و لشکر کشي به مصر و تصرف اين سرزمين و پيش از همه اينها درگيري اش با بهرام چوبين سردار نامدار ايراني (که سامانيان از نسل او هستند) و رنجانيدن ژنرالهاي ديگر، خسته و فرسوده شده بود و به علاوه حمله وسيع اعراب پيش بيني نمي شد که يزدگرد سوم با همه امکانات خود برضد آنان وارد عمليات شود. پس از برکناري خسرو پرويز و قتل او در زندان به تصويب سران كشور، اقتدار دولت ساساني در زمان جانشينان وي که هرکدام مدت کوتاهي حکومت اسمي داشتند تضعيف و ادامه اختلاف طبقاتي در جامعه ايران مزيد برعلت شده بود - همان اختلاف طبقاتي که قبلا مزدک براي ازميان بردنش بپاخاسته بود. به نوشته مورخان روم شرقي (قسطنطنيه)، يزدگرد سوم در نشست تيسفون (28 ژوئيه 636)، نخست پيشنهاد انتقال پايتخت را پذيرفت، ولي بعدا آن را رد كرد. اعراب، سال بعد تيسفون را مورد حمله قراردادند كه يزدگرد به منطقه حلوان نقل مكان كرد و چون در همين سال در جلولا (نزديك حلوان) هم شكست خورد به سوي نهاوند عقب نشيني كرد كه بعدا در آنجا هم شكست خورد و به خراسان بزرگتر رفت تا در آنجا به مقاومت ادامه دهد كه در مرو ترور شد و دولت چين حاضر نشد كه در اختيار پسر او كه به آنجا متوسل شده بود نيروي نظامي بگذارد. دليل شكست يزدگرد سوم در جنگ نهاوند، عمدتا اين بود كه پياده ارتش حاضر به مقاومت شديد در برابر مسلمانان نشده بود زيرا كه تا اين زمان پيام اعراب مسلمان مبني بر بسط عدالت و برادري به گوش «وركينگ كلاس» ايران كه پياده نظام از ميان آنان بود رسيده بود. به علاوه، سپاهيان مسلمان مي گفتند كه قصد حكومت كردن ندارند و تنها براي ترويج اسلام آمده اند و پس از رسيدن به هدف، باز مي گردند (که ديديم باز نگشتند و تا سه قرن حکومت کردند) و ....
