شاپور يكم، شاه ساساني ايران كه به ايران خاوري لشكر كشيده بود در اوت سال 248 ميلادي پادشاه كوشانها را مغلوب و سلطنت مستقل آنان را منحل و آنجا را بمانند سابق تبديل به حكومت محلي و دست نشانده كرد. شاپور پس از اين پيروزي كسي را مجازات نكرد و مقامي را تغيير نداد. وي به كوشانهاي ايراني تبار گفت كه ايرانزمين نمي تواند شاه مستقل ديگري داشته باشد ولي آنان نيز مي توانند مانند ارمنيان، شاه داخلي داشته باشند و رياست اين شاه كه «پادشاه» خوانده خواهد شد بايد قبلا به تاييد تيسفون (پايتخت ايران در آن زمان) برسد. منطقه كوشان مي تواند در امور داخلي آزاد باشد ولي حق جنگ خارجي و ارتباط مستقيم با دولتهاي بيگانه و عقد قرارداد و سپردن تعهد را ندارد زيرا كه اگر در جنگ شكست بخورد، همه ايران «شكست خورده» تلقي خواهد شد. بايد احساس خطر را قبلا به ستاد جنگ در تيسفون اطلاع دهد تا ارتش ايران خطر را برطرف سازد نه سپاه محدود كوشان كه بيم شكست خوردنش زياد است. استقلال كوشانها كمتر از دوقرن طول كشيده بود. در دوران سلطنت ساسانيان ازدواج شاهزادگان ساساني با دختران بزرگان کوشان کاري متداول بود. كوشان ها آريايي هاي ايراني تباري بودند كه در تاجيكستان امروز، شمال و شمال شرقي افغانستان فعلي، كشمير و پنجاب سكونت داشتند و «پيشاور» يكي از شهرهاي بزرگ آنان بود. كوشان ها اوايل هزاره يكم ميلادي (اواخر دوران اشكانيان و به ضعف گراييدن اين دودمان) در منطقه خود دولتي مستقل تشكيل داده بودند. اعقاب كوشان هاي باستان اينك عمدتا در دو پنجاب (هند و پاكستان)، كشمير، دره پنجشير، نورستان، بدخشان و جمهوري تاجيكستان بسر مي برند. در قديم، اشكانيان كه از ميان مردم خراسان بزرگتر برخاسته بودند كوشانها را «تخارها» مي ناميدند كه ايالت تخارستان افغانستان از نام آنان گرفته شده است. تاجيكان منطقه، خود را از اعقاب اشكانيان (پارتي = پلهوي = پهلوي) و حتي تخارها (كوشانها) مي دانند.
