ایزو چیست؟ کاربردهای ایزو در عکاسی و بررسی الگوی عملکرد ISO در تصاویر مختلف با ایزو های مختلف و راهنمای استفاده از ایزو در انواع محیط با ایزو های گوناگون ایزو گزینه ای است که تقریباً در تمامی دوربین ها دیجیتالی ارزان قیمت تا گرانقیمت وجود دارد و نشانگر حساسیت سنسور دوربین به نور است. یعنی هرقدر ISO بالاتر تنظیم شود ، حساسیت سنسور به نور بیشتر می شود و هرچه چائین تر باشد ، حساسیت پائین تر می آید. ISO یکی از گزینه هایی است که توسط عکاس قابل تغییر است ولی تمامی دوربین های امروزی حالت ایزو اتوماتیک هم دارند. واقعیت این است که با افزایش ISO ، کیفیت تصویر پائین تر می آید و اصطلاحاً تصویر دچار نویز ( NOISE ) می شود. درست مانند رادیویی که وقتی ولوم آنرا زیاد می کنیم ، نویز صدایش بیشتر می شود. با این حال مواقعی وجود دارد که عکاسان ناچار می شوند از ایزو بالا استفاده کنند . در این حالت سعی می شود با استفاده از روشهای دیگر ، نویز تصویر را تا حد ممکن پائین آورد. شاخص ISO در تمامی دوربین های دیجیتال نشانگر حساسیت سنسور دوربین نسبت به نور است. مقدار ایزو كم نشانه حساسیت كم و مقدار ایزو بالا معرف حساسیت زیاد است.تقریبا در تمام دوربینهای دیجیتال ، چه انواع ارزان و چه انواع گرانقیمت ، با افزایش ISO كیفیت تصویر كاهش پیدا می كند. هر چه قدر حساسیت بالا تر باشد ، نویز تصویر نیز افزایش پیدا می كند.مثل رادیو كه با زیاد كردن ولوم ، نویز صدا نیز بیشتر می شود. هنگامی که مقدار ISO را بیشتر می کنیم ، نویز تصویر بیشتر و جزئیات آن کمتر می شود ولی این حالت در مواقعی که نور محیط کم است کاربرد دارد ، یا مثلاً در روز و جاهایی که نور زیاد است ولی ما نیاز به عکسبرداری سریع داریم. در این حالت هم می توان از ایزو و سرعت شاتر بالا استفاده کرد. از ایزو پائین در مواقعی استفاده می شود که نور زیاد است. در این حالت نویز تصویر کاهش می یابد و در اصلاح تصویر با کیفیت تر و Sharp تر می شود. سرعت شاتر را معمولا در ایزوهای کم ، بالا می برند. هرچه با ISO و نحوه ی کار با آن بیشتر آشنا باشید ، می توانید در نورهای متفاوت ، تصاویر با کیفیت تری را بدون استفاده از فلاش بگیرید. حتی در نورهای کم هم می توانید از تار شدن عکس جلوگیری کنید تا عکسها طبیعی تر به نظر برسد. همیشه مراقب باشید زیرا نویز ابتدا در مناطق تاریک عکس و سپس در قسمتهایی که رنگهای ثابت و یکنواخت دارند بوجود می آید. پس با اعمال بهترین تنظیمات در ISO ، دیافراگم ، فوکوس و شاتر ، از نویزها جلوگیری کنید ولی پیشنهاد می شود حتی الامکان از ایزو های پائین استفاده کنید. حقیقت این است که میزان نویز در دوربین های مختلف ، متفاوت است و این اختلاف به اندازه ی سنسور آنها بر می گردد. زیرا دوربین هایی که سنسورهای بزرگتری دارند کمتر مبتلا به نویز می شوند و دلیل این امر هم وجود پیکلس های بیشتر و بزرگتر بر روی آنهاست. پیسکل های بیشتر و بزگتر قادر هستند سیگنالهای بیشتری از نور را دیافت کنند پس جای کمتری برای نویز باقی خواهد ماند. پس با توجه به توضیحات فوق می توان اینطور جمع بندی کرد که دو اضطرار وجود دارد که باعث می شود ایزو را تغییر دهیم. نور محیط و سرعت مورد نیاز برای شاتر البته اندازه ی دیافراگم هم از دیگر عواملی است که می توان بسته به حالت آن ، ISO را تغییر داد ولی درجه اهمیت این عامل بعد از دو مورد قبلی قرار می گیرد. منبع/زنبیل
