پاسخ : زندگینامه پورسینا/P. Lifstory خاطرات دورانی که در یکه توت بودیم. وقتی ما یکه توت را یشلاق خودمان قرار دادیم من شش ساله بودم و خاطرات زیادی از این روستا دارم که تعدادی را برای شما نقل می کنم. Some of my memories about the time when we lived in Yekkehtoot village. I was six years old When we lived in Yekkehtoot.I had many memories in Yekkehtoot village that I'll quote a number of them. *********************** روز اول مدرسه بر من چه گذشت در روستای یکه توت مدرسه ای وجود نداشت.بنابراین ما می بایستی برای تحصیل به روستای زاغمرز می رفتیم که سه کیلومتر از روستای یکه توت فاصله داشت.نام دبستان ما عطار بود که هنوز هم در همان مکان با این اسم اما با ساختمان جدید برپاست.روز اول مدرسه مرا همراه چند نفر دیگر که اغلب سال دوم به بالا بودند به مدرسه فرستادند.وقتی وارد حیاط مدرسه شدم با دیدن آنهمه دختر و پسر وحشت کردم.فورا دست پسر همسایه مان که سال پنجم ابتدایی بود را گرفتم و ول نمی کردم.احساس می کردم که گم می شوم. مرا به زور از او جدا کردند و به کلاس اول بردند. What happened to me on my first day of school There was no school in Yekkehtoot village. So we had to go to Zaghemarz village that was three kilometers away from Yekkehtoot. our school name in Zaghmarz was Attar. It still persists in the same place with the same name, but in a new building .Anyhow ,I was sent to school with a few others that were second grade or more,at the first of my school day. I got scared seeing all the girls and boys When I entered the school yard. I seized the hands of our neighbor who was in grade fifth and not let him go away from me. I felt lost. I was separated from him by force and was taken to the classroom of the first grade . *********************** معلم سال اول ما بسیار جوان و دوست داشتنی بود. در سال اول ابتدایی قدی به نسبت کوتاه و جثه ای ضعیف داشتم.گرچه هوش و استعداد فراوانی داشتم اما توجه زیادی به درس و انجام تکالیف درسی نداشتم.می گویند انیشتین به علت اینکه غرق در مطالعه فرمولها و مسائل علمی بود اغلب مسائل روزمره زندگی را فراموش می کرد و باعث خنده می شد.اما من برعکس او غرق در بازی گوشی بودم و درس و مشق را فراموش می کردم.اگر از شوق بازی کیف و کتابم را در مدرسه جا می گذاشتم تعجبی نداشت! از آنجایی که معلم های آن دوران حوصله بیشتری داشتند به همین علت معلم سال اول ابتدایی ما آقای علی اکبر چهاردهی با سر و کله زدن با ما سعی کرد از ما دانش آموزان ممتاز بسازد که الحق بسیار موفق بود.او جوان بود و چهره ای بچگانه داشد .بنابراین همان ساعت اول ترس ما ریخت ریخت و از او و کتاب و مدرسه خوشمان آمد.
پاسخ : زندگینامه پورسینا/P. Lifstory Our teacher in the first grade was very young and lovely I was relatively short and had a weak body in first grade of primary school. Although I had plenty of talents, but I did not pay much attention to studying and doing my homework. It is said that Einstein was immersed in the study of formulas and scientific problems ,so he often forgot small things .Just the opposite of him, I was too busy in playing to do my homework .It was no wonder if I left my bag at school because of my playfulness. Since the teachers had more patience in those days ،our teacher in the first grade of primary school Mr. Ali Akbar Chahardehi tried hard to make us successful students .Indeed he succeeded. he was young and had a childish face so our fear faded and we became fond of both our teacher and the books in the first session. *********************** اولین مداد همراه جهان به جا دکمه کت من بسته شد. در سال اول ابتدایی هر روز مدادم را گم می کردم و باعث دردسر والدینم می شدم.معلم سال اول ما آقای علی اکبر چهاردهی با خلاقانه مشکل را حل کرد،مدادم را گرفت و ته آنرا در فاصله یک سانتیمتر انتهایش شیاری در آن ایجاد کرد و نخی به آن بست و سر دیگر نخ را به سوراخ دکمه ام گره زد. مانند ساعت جیبی آنرا توی جیبم انداخت .بدین ترتیب هرگاه بعد از نوشتن مدادم را جا میگذاشتم. نخ مذکور آنرا بدنبالم میکشاند و بناچار آنرا گرفته و به جیبم می انداختم.بدین ترتیب او اولین مداد همراه جهان را نیز اختراع کرده و نشان داد همه فنون معلمی مکتوب و قابل آموزش نیسند.این ما معلم ها هستیم که برای موفقیت دانش آموزان خودمان باید راهکار ها را بیابیم. Our teacher invented the first mobile pencil. I lost my pencil every day in the first year of elementary school and it caused my parents got into troubles. My teacher Mr. Ali Akbar Chahardehi solve that problem creatively. He took my pencil, made a groove a centimeter from the bottom of it and tied a thread on it, then he tied the other end of this thread to one of the button holes of my coat and put the pencil in my pocket like a pocket watch. Since then if I forgot to take the pencil after writing the thread pulled the pencil after me so I noticed it and put it into my pocket. In this way he invented the world's first mobile pencil and showed that all educational techniques are not written and teachable .Most of the time we should find the solution to our students problems ourselves. *********************** گربه جا سوس آقا معلم علیه من برای معلم مان جاسوسی میکرد.. معلم سال اول ما آقای چهاردهی بسیار آدمی زحمتکش و معلمی مبتکر بود.همیشه ما را با روشهای خود وادار به درس خواندن می کرد.برای مثال به ما می گفت اگر درس نخوانید گربه همسایه تان جاسوسم هست و درس نخوان تانرا را به من گزارش میدهد.از بخت بد من گربه همسایه مان همیشه توی کومه ما ولو بود.از این رو هر بار این گربه وارد کومه ما می شد من کتاب و دفترم را حاضر میکردم و بسیار مؤدبانه شروع به درس خواندن می کردم.آنقدر ادامه میدادم تا آن گربه با رضایت خودش خانه مان را ترک کند.بعلت بچگی بهترین غذاها را به آن گربه می دادم غافل از اینکه این کار بیشتر آن را به خانه ما می کشاند.حتی گاهی کنار کتاب باز شده می نشست چون میدانست هرگاه این باز باشد غذا هم هست. بهرحال این ترفند معلم کارش را کرد و من در آن سال درخرداد ماه با معدل خوب قبول شدم. Our neighbors cat spied on me for our teacher. As I said ,our first teacher was Mr. Chahardehi was a hardworking and creative man. He always induced us to study by using his different methods., For example ,he told us if we didn’t study our lessons our neighbor's cat which was his spy would report it to him. . Unluckily , our neighbor's cat was always in our Kapar. every time that cat entered our Kapar I prepaired my books and notebooks and started to study very politely. I continued studying until the cat left our Kapar itself. due to childhood I feed the cat with the best food not knowing that this would cause the cat come to our Kapar more frequently .The cat sometimes sat beside the open books because he knew whenever the book is open the food would come, too However, our teachers trick worked well, and I passed with good marks in that year.
پاسخ : زندگینامه پورسینا/P. Lifstory رئیس مدرسه وسط سرم اتوبان زد.رئیس مدرسه از ما خواست موی سر مان را کوتاه کنیم . او یک التیماتوم سه روزه داد تا آنرا کوتاه کنیم در غیر آن صورت او موی سرمان را از پیشانی تا گردن قیجی میکرد و بزرگراه درست میکرد. .ما از روی بازیگوشی دستور او را فراموش کردیم و در روز موعود ایشان ماشین برقی آوردند وسط فرق سر ما را از پیشانی تا گردن قیچی کرد و به اصطلاح اتوبان زد.زنگ آخر وقتی به خانه میرفتیم کف دستم را روی فرق سرم گذاستم تا آن بزرگراه مسخره را مخفی کنم.Our principle made an highway on my head. Our principle asked us to cut our hair short. He issued us an ultimatum to do it in three days otherwise he would cut our hair from our foreheads to our necks and make a highway on the heads.We've neglected his command because of our playfulness. At the appointed day he brought an electric scissors and cut our hair from our foreheads to our necks . When the final bell went ,I went home while my palm was on my head to hide the funny highway. *********************** بجای پرنده شکار شدم.درسال اول ابتدایی ما در روستای یکه توت زندگی میکریم هر روز برای تحصیل روزها به مدرسه عطار زاغمرز میرفتیم و غروب ها به خانه مان بر میگشتیم . در یک روز بارانی زمستان موقع بازگشت از مدرسه بعلت کوچک بودن ، از بقیه بچه ها جا ماندم . آنها مرا رها کردند و به خانه رفتند.از آنجاییکه در آن روزها جاده بین یکه توت و زاغمرز بصورت مالرو بود.ناگهان توی گل عمیقی افتادم و تا گردن در آن فرو رفتم.بطوریکه بینی ام چند سانتیمتر بالاتر از گل بود. پایم توی گل گیر گرده بود و نمیتوانستم بیرون بیایم. اگر شدت باران زیاد تر میشد و آب کمی بالا تر می آمد حتما خفه میشدم. یا اگر هم کسی مرا پیدا نمیکرد از سرما یخ میزدم .ولی بعد از یک ساعت یکی از همشهری هایم بنام آقای قاسمی مرا از راه دور دید .اول فکر کرد پرنده ای هستم که در گل گیر کردم. بقصد شکار به من نزدیک شد. ابتدا خواست در آن هوای نیمه تاریک با چوبدستی ضربه ای به پرنده ای که من بودم بزند تا پرواز نکند . اما با نزدیکتر شدن مرا شناخت. از گل بیرونم کشید و مراتا خانه همراهی کرد. .بدین ترتیب او مرا از مرگ حتمی نجات داد.I was hunted instead of a bird.We lived in Yekkehtoot village but we went to Zaghmarz every morning to attend the primary school and returned home in the evening .On a rainy day when I We were returning home from school I fell behind the others because I was very small, They let me alone and went home. As the road between Yekkehtoot and Zaghemarz was Malraux in those days. suddenly. I fell into the deep mud and I went down to the neck in it.So that my nose was a few centimeters upper than the mud. My feed stuck in in the mud and I could not come out. If the intensity of the rain increasd too much and the water level raised a little more, I would suffocate. Or if someone did not find me I would freeze during the night., But after an hour one of my Citizen named Mr. Ghasemi noticed me in the mud from far away .First he thought that I was a bird in the mud . intending to hunt the bird, he came closer to me. he decided to hit the bird with his walking stick in order not to let it to fly. But getting closer, he recognized me .took me out of mud and accompanied me to my house . Thus he rescued me from a certain death.
پاسخ : زندگینامه پورسینا/P. Lifstory روزی بخاطر اینکه احساس کردم بچه پولدار هستم کتک خوردم.یکروز در سال اول ابتدایی رئیس دبستان ما برای جمع آوری کمک به مدرسه وارد کلاس شد.او گفت پدر چه کسی پولدار است ؟ بجز من هیچ کس جواب نداد .حتی یکی از بچه ها که پدرش چند صد هکتار زمین داشت نیز حرفی نزد. اما من با ایمان راسخ گفتم آقا پدر من خیلی پولدار است.( علتش این بود که من شب قبلش شاهد شمردن پولی بودم که پدرم با فروش یک گوسفند بدست آورده بود.اگرچه مبلغ کمی بود اما بعنوان یک بچه آن برایم زیاد بنظر می رسید.)او قبضی به مبلغ 5 تومان بدستم داد و خواست روز بعد مبلغش را بیاورم. اما به بقیه ی بچه ها قبض یک تا دو تومانی داد.به محض رسیدن به خانه ماجرا را به مادرم گفتم. او دسته جارو را گرفت و دنبالم کرد. مرتب سرم داد میکشید پسر بد پول پدرت کجاست که تو میبینی و ما نمی بینیم ؟به هر حال فردای آن روز مادرم به مدرسه آمد و ماجرا را توضیح داد و قرار شد پدرم بجای پول توسط اسب مان یک با ر هیزم به مدرسه بیاورد و قضیه را فیصله دهد.Once I was punished because I felt I was a rich kid. One day in the first year of elementary school our principle entered our classroom to collect money for school expenses. He asked us whose father was rich. Nobody answered except me. Even one of the boys whose father had a few hundred acres of land didn’t answer. But I faithfully answered my father was very rich (Because it was the previous night that I saw him counting the money he earned by selling one sheep .although the money was too low but as a child it looked very high for me) ) He gave me a note and asked to bring five tomans the next day. But he asked the rest of the students to bring one or two tomans. I told my mother what had happened as soon as I reached home. she picked up a broomstick and chased me .She shouted at me repeatedly and said: Bad boy ! where is your fathers money that you see it but I?! However, the next day, my mother came to the school and explained the story and promised my father would bring firewood for the school instead of money . *********************** در جستجوی با سودا ها برای درس گرفتندر زمان کودکی ام در روستاها افراد با سواد بسیار کم بودند.مردم روستای ما بیشتر بیسواد بودند بنابراین بجز دو نفر بقیه بیسواد بودند.. به همین منظور اگر کسی بعوان مهمان وارد روستای ما می شد از والدینم در مورد باسواد یا بیسواد بودن آن شخص سوال میکردم .اگر متوجه می شدم که آن شخص با سواد هست فورا دفتر و کتابم را میگرفتم دنبال او راه می افتادم تا قدری بمن درس بدهد.Searching for a literate person to teach me . there were very few literate people in the villages in my childhood .People in our village mostly were shepherd so they were all illiterate except two of them. Therefore, if someone entered the village as a guest I would ask my parent whether he was literate or not .If I realize that the person was literate I took my book and follow him to teach me.
پاسخ : زندگینامه پورسینا/P. Lifstory دزدان دریایی را تا پایگاه کول کردیم..در قسمت شمالی یکه توت برکه عظیم بنام لپو وجود داشت ( همان برکه آبی که ما وقتی از طریق زاغمرز به دریا میرویم از طریق پل از آن عبور کرده و وارد محوطه دریا می شویم.) روزی ما تصمیم گرفتیم بازی دزد دریایی را انجام بدهیم .بازنده میبایست برنده را تا روستا کول کند.از شانس بد ،ا دو قایقی که مال ماهیگیران بود در کنار لپو به بوته ای بسته شده بودند توجه مارا جلب کردند . ما بچه ها دو گروه شدیم و سوار این قایق ها شده و به وسط لپو پارو رفتیم .همراه خودمان انار های وحشی کوچک را بعنوان گلوله توپ آوردیم تا به قایق طرف مقابل بزینم هر گروه که بیشتر به هدف می زد برنده بحساب می آمد.در وسط نبرد و باران گلوله های توپ، یکی از بچه ها فریاد زد کف قایق سوراخ است و ما داریم غرق می شویم . چون ما شنا بلد نبودیم در صورت غرق شدن قایق ما هم غرق میشدیم.درمانده بودیم چه کنیم که ناگهان به فکر مان رسید کلاه نمدی یکی از بچه ها ی کچل گروه مان را برداریم در حالیکه آب ها را با آن کلاه خالی میکردیم بسوی ساحل رفتیم.قایق دشمن که انگار موضوع را جدی نگرفته بود به گلوله باران ما ادامه تا ما به ساحل رسیدیم. بهر حال شکست ما که بر اثر نقص فنی قایق بود مورد قبول قرار نگرفت و دزدان دریایی را تا روستا ( پایگاه )کول کردیم.We gave the pirates a pick-a back ride to their den. There was a great marsh in the north side of Yekkehtoot village which was called Lapoo. ( I mean the great marsh that we crossed it via a bridge when we wanted to go to the Caspian sea through Zaghmarz village.) One day We decided to play pirate game in the Lapoo.In that game the loser had to give the winner a pick-a back ride to the village. bad luck caused two fishermen boats which were tied to a tree near the Lapoo attracted our attention .We were divided into two groups and sail the boats to the middle of Lapoo We took some Tiny wild pomegranates with us as bullets to shoot at the opposite group. Each group was considered the winner if it targeted more .Suddenly, one of the boys in our group shouted in the middle of the battle that there was a hole at the bottom of our boat and we were sinking .If the boat sank we all would drown. because we did not know how to swim ,Being helpless what to do It came to our mind to take the hat of the bald boy of our group to empty the water. While empting the water with the hat .we sailed fast towards the shore. The enemy boat didn’t noticed our problem and continued shelling until we reached the shore. However, our failure was due to a technical fault of the boat but it was not accepted. so we had to give the winner a pick-a back ride to the village .*********************** در یک شب سرد زمستانی برای اینکه ما یخ نکنیم مادرم قسمتی از کپر را سوزاند.آن روز ها آنقدر سرد بود که قندیل های یخ از ناودانی خانه ها تا کف زمین ادامه داشت .ما بچه ها با قندیل های یخ شمشیر بازی میکردیم. یخ روی برکه های کوچک آب آنقدر کلفت میشد که ما روی آن راه میرفتیم .اگر داخل کومه ما آتش خاموش می شد همه ما منجمد میشدیم. یک شب هیزم ما تمام میشد . مادرم قسمت های چوبی داخل کپر را خرد کرد و آتش زد تا ما یخ نکنیم. او مادری شجاع بود On a cold winter night my mother burned some of the Kapar to save us from freezingThose days the weather was so cold that that ice stalactites reached from the edge of houses roof to the ground . we used these ice stalactites as fencing swords and played with them. The ice on the marshes was so thick that we could walk on it . If the fire in our Kapar was put out at a night we all would freeze. One night we ran out of firewood ,the Kapar became so cold that we began to freeze.My mother smashed the internal wooden parts of the Kapar and burned them to save our life. . She was a brave mother.
پاسخ : زندگینامه پورسینا/P. Lifstory چند هفته ای بی مادری را تجربه کردم .!!! داستان از آنجا شروع شد که روزی وقتی از مدرسه باز میگشتم متوجه شدم جلوی کپر ما عده زیادی جمع هستند.دسته ای از زنان فامیل که در بین شان بودند با دیدن من گریه را سر دادند و شیون آغار کردند..با ورودم بداخل خانه مان متوجه شدم که مادرم را گاو شاخ زده و شکمش را پاره کرده بود.آنها او را فوراً به زاغمرز بردند و زخمش را بخیه کردند و او را از مرگ حتمی نجات دادند.پس از این ماجرا مادرم چند هفته ای در بستر بیماری بود.او در این مدت قادر به پخت و پز و نگهداری از ما نبود.بدین ترتیب ما عملاً بی مادر شده بودیم .اسطح بهداشت و تغذیه ما بحدی افول کرده بود که من هرگز آن روزها را فراموش نمیکنم. بخاطر آن حادثه متوجه شدم که مادر چقدر در زندگی ما نفش دارد.از آن موقع به بعد اگر متوجه میشدم دانش آموزی مادر نداشت بسیار متاثر میشدم.I experienced not having mother a few weeks The story began from the point that one day I noticed a crowd in front of our house when I returned home from school .Some ladies who were our relatives began to cry and started wailing when they saw me .By entering our home, I realized that an ox struck my mother and tore her abdomen. They immediately took her to Zaghemarz to suture her injuries and saved her from a certain death. After this accident my mother was in bed for several weeks. she was not able to cook and take care of us during that time., so we were practically without mother. Our health and nutrition level declined so much that I will never forget those days .I understood the importance of mother and her role in our life more after that accident. 'For that time on, if I noticed that a student didn’t have mother I would become very impressed.*********************** دیگ بزرگ ماست و تنبیه شدنم توسط خواهرم.من عاشق ماست هستم ، بطوریکه هرگاه ماست میخورم احساس میکنم در حال خوردن بستنی خوشمزه ای هستم.هرگز هم از خوردن آن سیر نمی شوم . بیشترین سرزنشی که از خانمم شنیدم در مورد خوردن تمام ماست های یخچالمان هست. او میگوید تو وقتی به ماست میخوری سهم بقیه افراد خانواده را میکنی..در باره ماست دوستی من قصه های زیادی هست که یکی از آنها را نقل میکنم.روزی من و خواهر بزرگتر از خودم در منزل تنها بودیم و بقیه به سر کار رفته بودند.نوبت این خواهربزرگتر از من بود که برای بقیه ناهار درست کند.در آن روز او برای مدتی در حدود یک ساعت درون باغچه مان رفت تا آنرا وجین کند.من هم از غیبت او استفاده کردم و به سراغ دیگ ماست رفتم.ابتدا تصمیم گرفتم که فقط یک قاشق ماست بخورم.اما متاسفانه نصف دیگ خالی شد .تصمیم گرفتم برای اینکه خواهرم متوجه نشود بقیه آن ماست را درون دیگ یگر که کوچکتر از آن دیگ بود ریختم و سطح آنرا صاف کردم تا او متوجه نشود. همین کار را کردم و تصمیم قاطعانه ای گرفتم که آنروز دیگر از آن به ماست نخورم. اما من نتوانستم خودم را کنترل کنم و بخودم گفتم اجازه بدهید فقط یک قاشق بخورم.ایکاش فقط یک قاشق از آن ماست را میخوردم اما آنقدر خوردم که نصف کاسه را خالی .سپس کاسه دیگری آوردم و بقیه ماست را توی آن ریختم. سپس ظروف را شستم و بخودم قول مردانه دادم که دیگر کاری به ماست توی کاسه نداشته باشم. اما دستم خودش بطرف قاشق رفت که فقط یک قاشق دیگر برایم ماست بیاورد. هنوز قاشق به کاسه را لمس نکرده بود که خواهرم سررسید. او با تعحب گفت: وروجک تو ظرف شستی ؟! باز جه شیطنتی در کار هست .a big pot of yoghurt and being punished by my elder sisterدور و بر اطاق را سرکی کشید و بطرف جارو رفت .زود متوجه شدم که او به قظیه پی برد .پس از دریافت یک ضربه فوراً از اطاق بیرون پریدم فرار کردمI love yoghurt too much . So that every time I eat yoghurt I feel that Im eating a delicious ice cream. I never get fed up of eating it. My wife blamed me mostly for eating all the yoghurt in our frig. she tells you forget the share of the rest of the family when you are eating yoghurt. There are many stories about my desire in loving yoghurt, I quote one of them here. , One day my elder sister and I were at home alone, and the rest of the family had gone to work . It was my elder sisters turn to stay at home and cook lunch for the others , She went into our garden to weed it for about an hour during the day .I took advantage of her absence and went towards the yoghurt pot. At the beginning ,I decided to eat a spoonful of yogurt, but unfortunately I emptied half of the pot. I tried not to let my sister recognize it so I poured the rest of the yoghurt into a bowl which was smaller than the pot, and flattened its surface ,so that she does doesn’t understand it .I did it and I decided not to eat of that yoghurt again in that day.. But I could not control myself ,so I told myself let me eat just one spoon more .I wish I had eaten just one spoon of that yoghurt but I ate so much that I emptied half of the bowl , too .Then I brought a smaller bowl and poured the rest of the yoghurt into it. Then I washed the dishes and promised myself manly not to eat the yoghurt in the bowl. But my hand moved towards the spoon itself to fetch me just one spoon of yoghurt .My sister entered before the spoon touch the bowl. She said:, You washed the dishes ?! whats your new mischief? She took a look around the room and went towards the broomstick .Soon I understood that she found out my fault. After receiving a blow I immediately jumped out, ran away from the room.
پاسخ : زندگینامه پورسینا/P. Lifstory از روستای یکه توت به روستای خورشید مهاجرت کردیم. ما چند سالی در یکه توت زندگی کردیم و تقریباً راضی هم بودیم. یکی از دوستان پدرم بنام حاج تیمور قلییان از اهالی روستای خورشید نکا به پدرم پیشنهاد کرد که ما یشلاق مان را چوپان بنه روستای خورشید قرار بدهیم و از یکه توت به آن روستا مهاجرت کنیم. بدنبال ان ما وارد روستای خورشید شدیم و در چوپان بنه آن مستقر شدیم.آن محل از مهدی اباد و یکه توت بسیار متفاوت بود. We migrated from Yekkehtoot to Khorshid village we lived in Yekkehtoot For two years and were pretty happy there. One of my fathers friends named Haji Timor Ghuliyan from Khorshid village suggested that we make Khorshid our winter place and migrate from Yekkehtoot to Khorshid.After that we migrated to Khorshid and were stationed in its Choopanboneh forever.That place was very different from Mehdi Abad and Yekkehtoot **** قصه طبیعت فراموش شده روستای خورشید چند سالی از کودکی ام را در روستای خورشید گذرانده ام.این روستا مانند روستاهای سرسبز و بکر بود. حیف است یادی از چشم انداز طبیعت آن روزگار(در حدود سال 1345) را بمیان نیاورم. The story of the forgotten nature of Khoshid village I spent a few years of my childhood in the Khorshid village.This village was a green and virgin land.. It would be a pity if I do not recall the natural landscape of that time (around 1345). در وسط این جنگل ها مزارع کوچکی جهت کشاورزی وجود داشت . اطراف این روستا پر از جنگل بود. Around the village was full of forests. There was small farms in the middle of the forests for cultivation. بیشتر مردم دامداری میکردند. جنگل از رمه های گوسفند و گله های گاومیش، گاو و اسب پر بود. Most people did animal husbandry. The forests were crowded with herds of sheep buffalos , cows and horses. در آن جنگل های انبوه شغال،گرگ،خوک،و....فراوان یافت میشدند. There were plenty of jackals, wolves, pigs and …… in that dense forest. زیر بسیاری از درختان مناطق جنگلی پر از آب بود. در میان این آبها ماهی های زیادی وجود داشتند. There was water under many trees. You could find plenty of fish in those water.
پاسخ : زندگینامه پورسینا/P. Lifstory وقتی که مزارع را در پاییز شیار میکردند منظره جالبی پدیدار میشد.چون هزاران کلاغ سیاه بر فراز مزرعه شیار شده حاضر میشدند.درحالیکه عده ای از آنها روی زمین در حال خوردن دانه ها بودند عده ای دیگر مثل آبشاری از آسمان در حال فرود آمدن بودند. . There was a wonderful view when they ploughed the fields in Autumn. because thousans of crows apeared over the ploughed field. While some of them been peckin on the ground the cothers were comming down like the water of a waterfall. کمی آن طرف تر در آسمان باز های شکاری در حال تعقیب سارها(بزبان محلی شوکوروم)بودند. دسته سار ها آنقدر زیاد بود که در آسمان مانند لکه ی ابر بنظرمیرسیدند. A little farther a hawk was chasing the starlings in the sky .The starlings were so many that looked a piece of cloud in the sky. کبوتر های وحشی چاق و چله در دسته های چند هزارتایی در زمین آسمان پرسه میزدند.The wild fat pigeons were wandering on the ground and in the sky. بیشتر خانه های این روستا طبقه دوم چوبی داشتند که از شیروانی آنها هنوانه، خربزه، سیروپیاز برای استفاده در بقیه طول سال آمیزان بود. Most houses in the village had a wooden second floor that watermelons, melons, garlics and onions were hanged from them for the use of the rest of the year.. دارکوب ها و بلبلان سکوت چنگل را می شکستند.Woodpecker and the nightingales interrupted the silence of the woods.
پاسخ : زندگینامه پورسینا/P. Lifstory زمستان ها آنقدر سرد میشد که سطح همه آبها را یخ می پوشاند.یخ ها آنقدر کلفت بودند که ما روی آن ها راه میرفتیم.قندیل های یخ از ناودانی خانه هاآویزان بودند طول آنها به یک متر آویزان میرسید.. Winters were so cold that the ice-covered the surface of all water. The ices were so thick that we could walk on them. Stalactites of ice were hung from edges of house roofs .They were one meter long . غذای مردم غیر شیمیای و طبیعی بود.چون از گوشت دام و مرغ محلی، ماهی های آبندان و برکه ها، سبزی باغچه ها، تخم غاز و اردک خانگی، و گاهی هم میوه های جنکلی استفاده میکردند.حالا که حرف میوه های جنگلی بمیان آمد، یادم است که جنگل های این منطقه پر از میوه های جنگلی از قبیل تمشگ،انگور،سیب، به،زالزالک،ازگیل و...بود.من عاشق میوه های وحشی بودم و هر روز از آنها میخوردم The foods of the people were non-chemical. Because they used the meat of local poultry, fish of seaoooling and marshes, vegetables of their own gardens ,home goose and duck eggs and they sometimes used wild fruits too. I remember that this area was full of forests and forest fruits such as raspberry, grape, apple, quince, wild plum medlar and etc.., I loved wild fruits and ate them every day ] .بجای مدرسه شبانه روزی دخترانه فعلی آبندانی وجود داشت .در آن آبندان درختان زیادی وجودداشتند. بالای آن درختان لانه پرندگان بسیاری وجود داشت. آب آبندان پر از سمور، ماهی، لاکپشت و قورباغه بود. همیشه عده ای با قایق یا شنا در آن به شکار می پرداختندThere was a huge Abandan instead of the current girls' school . There were many trees in that abandan.There were many bird nests on those trees .Its water was full of otters, fish, turtles and frogs. some men were Always hunting by using boats or swimming . اطراف این آببندان پر از درختان جنگلی بودThere were forests around this Abandon( در اواخر رژیم گذشته این طبیعت زیبا کلاً نابود شد و آنرا به مزرعه تبدیل کردند )(Nearly at the end of the former regime this nature was completely destroyed and was turned it into rice fields.)
پاسخ : زندگینامه پورسینا/P. Lifstory خاطراتم در چوپان بنه روستای خورشید نکا چوپان بنه خورشید نکا یکی از جاهای بکر و بی نظیر در منطقه بود.درختان سر به فلک کشیده رودهای پر آب ، علفزارهای مرغوب و وحوش فراوان از مشخصات ویژه این محل بود.تنها اشکال آن برایم این بود که این روستا پر از دختر بود. هر خانه حداقل بالی پنج دختر داشت.اما تنها پسر هم سن و سالم شخصی بنام علی بود که شب و روز با هم بودیم.گر چه مرتب با هم دعوا میکردیم اما هرگز با هم قهر نمی شدیم.خاطراتم در این روستا زیاد است اما ذکر چند تایی از آنها را نقل میکنم.My memoirs in Khorshid villageThe Choopanboneh of Khorshid was an virgin and unique place in the area. Tall trees, abundant water, , high grass and various wild life was the special characteristics of its nature., The only problem of mine was abundant of girls in that village. Every family had at least five daughters., But the only boy at same age of mine was someone called Ali that we played together all the times .although we quarreled constantly with each other but we never were angry with each other. I have a lot of memoirs in that village that I will quote a few of them.****فلک بود یا معجون شفا بخش ریاضی؟سال سوم ابتدایی که در مدرسه فردوسی روستای خورشید درس میخواندم ریاضی ام ایدآل نبود.بهتر است که بگویم من در ریاضی خیلی ضعیف بودم.روزی بعلت اینکه تکلیف ریاضی ام دوباره باز هم انجام ندادم.معلم ما آقای فرشتیان از یکی از بچه های هم مدرسه ای ام بنام سهراب درخواست کرد که به خانه برود و از درخت انارش ترکه ای بیاورد. آن پسر که با من لج بود ظاهرا ترکه ای آورد که انگار از جنس فنر بود.بهر حال آقای فرشتیان مرا فلک کرد. و به هر یک از کف دستها و پا هایم ده ضربه با چوب انار وارد کرد وقتی ضربه چهلم به کف پایم خورد بی هوش شدم و از حال رفتم.پس از بهوش آوردن من متوجه شدند که بعلت درد کف پا نمی توانم راه بروم.به همین دلیل از مادرم خواستند به مدرسه بیاید و مرا کول کند و به خانه ببرد. روز بعد وقتی به مدرسه بازگشتم احساس کردم که فهمیدن درس ریاضی برایم آسان است.هر روز ریضی ام بهتر میشد.بعدها آنقدر ریاضی ام خوب شد که رشته ریاضی را انتخاب کردم و در تمام مسابقات ریاضی اول شدم.احساس میکنم ریاضی در تمام امور زندگی ام از روش تدریس گرفته تا امور دیگر موثر است.همیشه می گویم من بین ریاضی و زبان بیشتر به ریاضی مدیونم.این ریاضی بود که خلاقیت یادگیری و روش تدریس را در من ایجاد کرد.ظاهراً بعد از آن تنبیه من به درس توجه بیشتری میکردم تا دوباره تنبیه نشوم ,Bastinado or mathematics healing medicine my math was not ideal In the third grade while I was studying at Ferdosi elementary school in Khorshid. It is better to say that I was too weak at it.One day, As I did not do my mathonce again. Our teacher Mr. Frshtyan asked one of the kids in my school named Sohrab to go home and bring a twig from their pomegranate tree. The boy who had a grudge against me brought a stick that looked like a spring. However, Mr. Fereshtyan bastinadoed me. he beat ten times on every of my soles of my feet and palms of my hands with the pomegranate stick. when the fortieth stroke had touched the sole of my foot I had passed out .After regaining my consciousness I realized that I could not walk due to my feet pain .They asked my mother to come to school and pick me up and take me to home . when I came back to school the next day ,I felt that it was easy for me to understand the math problems. I got better in math day by day. Later I became so good at mathematics that I chose math course in high school and won all of math competitions .Now I believe mathematics was effective in all of my life from teaching English to other matters. I always say I owe math more than English. It was the mathematics that created these innovative learning and teaching methods in me. anyhow I think the punishment of that day was a healing medicine for me that changed the my life .apparently after punishment I paid much attention to the lesson so that not to be punished again and that caused my progress in math. ****چرا امروزه تنبیه بدنی راه حل نیست ؟قابل ذکر است که تنبیه بدنی مال دوران قدیم بود.چون در آن دوران بچه ها رشد عقلیشان نسبت به رشد بدنیشان بسیار کندتر بود. تجربه هم ثابت کرد که امروزه تنبیه بدنی نتیجه معکوس می دهد.Why corporal punishment is not the solution today? It should be noted that corporal punishment was for ancient times. Because kids mental growth was less than their corporal growth at that times.. The experience proved that today corporal punishment is counterproductive. ****
