سایت دویچه وله نوشت: موسیقی موتسارت هورمون استرس را مهار میکند و موسیقی تکنو تحرکبخش است. تحقیقات نشان میدهد که بعضی از آثار موسیقی مانند داروهای مسکن عمل میکنند. آنها استرس را کم کرده بیمار را آرام میکنند و درد را تسکین میبخشند. قلبش به تپش افتاده، فشار خونش افزایش یافته و دستانش از ترشح عرق خیس است. او بیماری است که جراحیاش هر لحظه نزدیکتر میشود. درست در همین زمان است که سوناتی از ولفگانگ آمادئوس موتسارت، آهنگساز اتریشی به کمکش میآید. نوای آرامبخش پیانوی موتسارت رؤیاهای بیمار را بیدار میسازد، ضربان قلبش کمترمیشود و تنفسش آرام مییابد. نتایج برخی از تحقیقات علمی نشان میدهد که موسیقی گاهی اوقات حتی بیشتر از دارو اثر میکند. اما چرا اینچنین است؟ رئیس گروه تحقیقاتی "موزیک در پزشکی" بوستون آمریکا در پی یافتن پاسخ آن برآمده است. کنراد میگوید: «تنها زمانی که بفهمیم موسیقی دقیقا چطور بدن را آرام میکند، میتوانیم از آن استفاده هدفمند کنیم، درست مثل یک دارو.» در این صورت پزشکان میتوانند مصرف دارو را کم کرده و در نتیجه عوارض جانبی ناشی از آن را نیز کاهش بخشند. موزیک علیه درد از موزیک میتوان برای تسکین درد کمک گرفت. موزیک توانایی آن را دارد که مغز را به ترشح اوپیوئیدها (شبهتریاکها)ی سازگار با بدن مانند آندورفین وادار سازد. این جا است که روشن میشود، چرا موزیک اثر تسکینبخشی روی درد دارد. موتسارت، آهنگساز اتریشی البته تفاوتی که موزیک با مواد مخدر دارد این است که موزیک نه تنها آرامکننده است، بلکه در عین حال انگیزهبخش و روحفزا نیز هست. ملودیها بر روی مرکز پاداش در مغز اثر میگذارند یعنی همان مرکزی که بعد از انجام عمل جنسی یا استفاده از برخی از مواد مخدر فعال میشود. آیا موسیقی همیشه اثربخش است؟ اکارت آلتنمولر، متخصص مغز و اعصاب آلمانی نسبت به تجویزی عمومی برای استفاده درمانی از موسیقی هشدار میدهد. او میگوید، نباید تصور کنیم که میتوانیم داروخانه موزیکال خانگی به وجود بیاوریم. به گفته آلتنمولر، حتی موزیک موتسارت هم همیشه اثربخش نیست، بخصوص برای کسی که از موسیقی کلاسیک متنفر است. او ادامه میدهد، موزیک زمانی بیشترین اثر درمانی را دارد که شخص علاقه به شنیدن آن دارد. معمولا موزیک بدون کلام بیشتر اثر میکند، اما بهتر است که این نوع از موزیک از زیر و بمهای مناسب برخوردار باشد تا برای بیمار خستهکننده نشود. سرعت آن نیز باید به گونهای باشد که ضربان قلب را بیشتر نکرده و با سرعت تپش قلب هماهنگ باشد. راک و هویمتال کمتر اثربخشند تحقیقاتی که بر روی خوکها انجام شده نشان میدهد که موسیقی تند اثری ناآرامکننده بر روی این حیوان دارد و درست مانند سر و صدای زیاد او را عصبی میکند. همچنین آواهای ریتمیک کیبوردی موسیقی تکنو هم بیشتر باعث میشود که تپش قلب و ترشح هورمون کورتیزول بالا برود. بنابراین همانطور که داروها عوارض جانبی دارند، موسیقی نیز نمیتواند همیشه و در همه حالات مفید واقع شود. به گفته کلادیوس کنراد، رئیس گروه تحقیقاتی "موزیک در پزشکی" بوستون آمریکا، گاهی اوقات سکوت بهترین دواست.