احادیث درباره خوردن

خواص خوراكيها
​

​

​

​

[h=5]حدیث (1) امام على عليه السلام :[/h]

أَكلُ السَّفَر جَلِ قُوَّةٌ لِلقَلبِ الضَّعيفِ وَهُوَ يُطَيِّبُ المِعدَةَ وَيُذَكِّى الفُؤادَ وَيُشَجَّعُ الجَبانَ وَيُحَسِّنُ الوَلَدَ؛
خوردن به، قلب ضعيف را قوى، معده را پاك، ترسو را شجاع و فرزند را زيبا مى كند.​

تحف العقول، ص 101​

[h=5]حدیث (2) امام صادق عليه السلام :[/h]

لَو يَعلَمُ النّاسُ ما فِى التُّفّاحِ، ماداوَوا مَرضاهُم إِلاّ بِهِ، أَلا وَإِنَّهُ أَسرَعُ شَىْ ءٍ مَنفَعَةً لِلفُؤادِ خاصَّةً وَإِنَّهُ نَضوحَةٌ؛
اگر مردم مى دانستند چه خواصى در سيب وجود دارد، بيماران خود را تنها با آن درمان مى كردند. سيب از هر چيزى سريع تر به قلب فايده مى بخشد به ويژه آن كه خوشبو كننده مى باشد.​

طب الأئمه، ص 135​

[h=5]حدیث (3) امام على عليه السلام :[/h] اَلعَسَلُ شِفاءٌ مِن كُلِّ داءٍ وَلا داءَ فيهِ يُقِّلُ البَلغَمَ وَيَجلُو القَلبَ؛
عسل شفاى هر بيمارى اى است و هيچ بيمارى در آن نيست، بلغم را كم و قلب را جلا مى دهد.
مكارم الأخلاق، ص 166
[h=5]حدیث (4) رسول اكرم صلى الله عليه و آله :[/h]​

يا عَلىُّ عَلَيكَ بِالعَدَسِ فَإِنَّهُ مُبارَكٌ مُقَدَّسٌ وَهُوَ يُرِقُّ القَلبَ وَيُكثِرُ الدَّمعَةَ وَإِنَّهُ بارَكَ عَلَيهِ سَبعونَ نَبيّا؛
اى على تو را سفارش مى كنم به خوردن عدس، زيرا مبارك و پاك است، قلب را رقيق و اشك را زياد مى كند و هفتاد پيامبر پيوسته از آن استفاده مى كردند.
وسايل الشيعه، ج17، ص100، ح9
[h=5]حدیث (5) امام صادق عليه السلام :[/h] نِعمَ الطَّعامُ الزَّيتُ يُطَيِّبُ النَّكهَةَ وَيَذهَبُ بِالبَلغَمِ وَيُصفِى اللَّونَ وَيَشَدُّ العَصَبَ وَيَذهَبُ بِالوَصَبِ وَيُطفِى ءُ الغَضَبَ؛
زيتون غذاى خوبى است، دهان را خوشبو مى كند، بلغم را از بين مى برد، چهره را باز، اعصاب را محكم مى كند و مرض را مى برد و خشم را خاموش مى كند.
مكارم الاخلاق، ص 190
[h=5]حدیث (6) امام رضا عليه السلام :[/h]​

اَلتّينُ يَذهَبُ بِالبَخرِ وَيَشُدُّ العَظمَ وَيُنبِتُ الشَّعرَ وَيَذهَبُ بِالدّاءِ وَلايُحتاجُ مَعَهُ إِلى دَواءٍ؛
انجير بوى بد دهان را برطرف، استخوانها را محكم، رويش مو را زياد، بيمارى را برطرف مى كند و با وجود آن احتياجى به دارو نيست.
وسائل الشيعه، ج17، ص133، ح1
[h=5]حدیث (7) امام صادق عليه السلام :[/h] (سَمِعتُ أَبا عَبدِاللّه عليه السلام يَقولُ فِى الغُبَيرا:) إِنَّ لَحمَهُ يُنبِتُ اللَّحمَ وَعَظمُهُ يُنبِتُ العَظمَ وَجِلدُهُ يُنبِتُ الجِلدَ وَمَعَ ذلِكَ فَإِنَّهُ يُسَخِّنُ الكُليَتَينِ وَيُدَبِّغُ المِعدَةَ وَهُوَ أَمانٌ مِنَ البَواسيرِ وَالتَّقطيرِ وَيُقَوِّى السّاقَينِ وَيَقمَعُ عِرقَ الجُذامِ؛
از امام صادق عليه السلام درباره سنجد شنيدم كه مى فرمودند: گوشت سنجد براى گوشت، هسته آن براى استخوان و پوست آن براى پوست مفيد است و در عين حال كليه ها را گرم، معده را ضدعفونى كرده و بازدارنده از بواسير و تسلسل بول است. ساق پا را تقويت و جذام را از بدن ريشه كن مى كند.
مكارم الاخلاق، ص 176
[h=5]حدیث (8) رسول اكرم صلى الله عليه و آله :[/h] كُلُوا الثّومَ وَتَداوَوا بِهِ فَإِنَّ فيهِ شِفاءً مِن سَبعينَ داءً؛
بخوريد سير را و مداوا كنيد با او، كه هفتاد بيمارى را شفا مى دهد.
مكارم الاخلاق، ص 182
[h=5]حدیث (9) امام على عليه السلام :[/h] كُلُوا التَّمرَ فَإِنَّهُ فيهِ شِفاءٌ مِنَ الدواءِ؛
خرما بخوريد كه شفاى دردهاست.
مكارم الاخلاق، ص 168
[h=5]حدیث (10) رسول اكرم صلى الله عليه و آله :[/h] عَلَيكُم بِالزَّبيبِ فَإِنَّهُ يَكشِفُ المِرَّةَ وَيَذهَبُ بِالبَلغَمِ وَيَشُدُّ العَصَبَ وَيَذهَبَ بِالعياءِ وَيُحَسِّنُ الخُلقَ وَيُطَيِّبُ النَّفسَ وَيَذهَبُ بِالغَمِّ؛
شما را سفارش مى كنم به خوردن مويز، زيرا صفرا را برطرف مى كند، بلغم را از بين مى برد، اعصاب را قوى، خستگى را دور،اخلاق را خوب مى كند، به روح آرامش مى بخشد و غم را مى برد.
خصال، ص 344
[h=5]حدیث (11) امام صادق عليه‏السلام :[/h]مَنْ اَكَلَ سَفَرجَلَةً عَلَى الرِّيقِ طابَ ماؤُهُ وَ حَسُنَ وَلَدُهُ ؛
هر كس ناشتا يك بِهْ بخورد ، نطفه‏اش پاكيزه مى‏شود و فرزندش نيكو مى‏گردد .
كافى ، ج 6، ص 357، ح 3
[h=5]حدیث (12) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :[/h]اَطْعِمُوا الْمَرأَةَ فى شَهْرِها الَّذى تَلِدُ فيهِ التَّمْرَ فَاِنَّ وَلَدَها يَكونُ حَليما نَقيّا ؛
به زن، در ماهى كه زايمان كرده ، خرما بدهيد ، چرا كه فرزند او بردبار و پاك مى‏شود.
مكارم الأخلاق ، ص 169
[h=5]حدیث (13) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :[/h]ما مِن اِمْرَاَةٍ حامِلَةٍ اَكَلَتِ الْبِطِّيخَ اِلاّ يَكونُ مَولودُها حَسَنَ الْوَجْهِ وَ الْخُلُقِ ؛
هيچ زن باردارى نيست كه خربزه بخورد ، مگر اين كه فرزندش زيبا و خوش اخلاق مى‏گردد .
طب النبي صلى‏الله‏عليه‏و‏آله ، ص 10
[h=5]حدیث (14) امام على عليه‏السلام : [/h]كُلُوا التُّفّاحَ فَاِنَّهُ يَدْبَغُ المَعِدَةَ؛
سيب بخوريد، چرا كه معده را پاك مى‏كند.
كافى، ج 6، ص 357، ح 11
[h=5]حدیث (15) امام صادق عليه‏السلام : [/h]اَلْكُمَّثرى يَدْبَغُ الْمَعِدَةَ وَ يُقَوّيها، هُوَ وَ السَّفَرجَلُ سَواءٌ، وَ هُوَ عَلَى الشِّبَعِ اَ نْـفَعُ مِنْهُ عَلَى الرِّيقِ وَ مَنْ اَصابَهُ طَخاءٌ فَـلْيَأكُـلْهُ ـ يَعنى عَلَى الطَّعامِ ؛
گلابى، معده را پاك و تقويت مى‏كند و بِه هم مثل گلابى است. خوردنش روى غذا سودمندتر است تا ناشتا. هر كس احساس سنگينى مى‏كند، آن را روى غذا بخورد.
كافى، ج 6، ص 358، ح 2
[h=5]حدیث (16) امام صادق عليه‏السلام : [/h]كُلُوا الرُّمّانَ بِشَحْمِهِ، فَاِنَّهُ يَدْبَغُ الْمَعِدَةَ وَ يَزيدُ فِى الذِّهْنِ؛
انار را با پيه‏اش بخوريد، چرا كه معده را پاك مى‏كند و مايه رشد ذهن مى‏شود.
كافى، ج 6، ص 354، ح 12
[h=5]حدیث (17) امام صادق عليه‏السلام : [/h]اَكْلُ الباقِلّى يُمَخِّخُ السّاقَينِ وَ يَزيدُ فِى الدِّماغِ وَ يُوَلِّدُ الدَّمَ الطَّرىَّ؛
خوردن باقلا، مايه تقويت مغز استخوان‏هاى ساق پا مى‏شود، توان مغز را افزون مى‏سازد و خون تازه توليد مى‏كند.
كافى، ج 6، ص 344، ح 1
[h=5]حدیث (18) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : [/h]عَلَيْكُمْ بِالدُّبّاءِ فَاِنَّهُ يُذَكِّى الْعَقْلَ وَ يَزيدُ فِى الدِّماغِ؛
كدو بخوريد، چرا كه عقل را تيز و (كارآيى) مغز را زياد مى‏كند.
بحارالأنوار، ج 63، ص 229، ح 18
[h=5]حدیث (19) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : [/h] لِلاِمامِ الحُسَيْنِ عليه‏السلام : يا بُنَىَّ كُلِ الكَرَفْسَ، فَاِنَّها بَقْلَةُ الاَنْبياءِ مَغفولٌ عَنْها وَ هُوَ طَعامُ الخَضِرِ وَ اِلْياسَ وَ الْكَرَفْسُ يَفْتَحُ السُّدَدَ وَ يُذَكِّى الْقَلْبَ وَ يَرِثُ الْحِفْظَ وَ يَطْرُدُ الْجُنونَ وَ الْجُذامَ وَ البَرَصَ وَ الْجُبْنَ؛
پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : فرزندم: كرفس بخور، چرا كه كرفس سبزى پيامبران است، از آن غفلت شده، خوراك خضر و الياس عليهماالسلام است. كرفس گرفتگى رگ‏ها را باز مى‏كند، دل را طراوت مى‏بخشد، حافظه را زياد مى‏كند و ديوانگى، جذام، پيسى و ترس را دور مى‏كند.
الفردوس، ج 5، ص 370، ح 8468
[h=5]حدیث (20) امام صادق عليه‏السلام : [/h]اَطْعِمُوا الْمَبطونَ خُبزَ الاَْرُزِّ، فَما دَخَلَ جَوْفَ الْمَبطونِ شَىْ‏ءٌ اَنْفَعُ عَنْهُ، اَما اِنَّهُ يَدْبَغُ الْمَعِدَةَ وَ يَسُلُّ الدّاءَ سَلاًّ ؛
به كسى كه دل درد (اسهال)، دارد نان برنجى بدهيد، چرا كه براى دل درد چيزى مفيدتر از آن نيست. بدانيد كه آن، معده را پاك و درد را كاملاً آرام مى‏كند.
كافى، ج 6، ص 305، ح 2
[h=5]حدیث (21) امام على عليه‏السلام : [/h]نِعْمَ الاِْدامُ اَلْخَلُّ يَكْسِرُ الْمِرَّةَ وَ يَطْفِئُ الصَّفْراءَ وَ يُحْيِى الْقَلْبَ؛
سركه، خوب خورشتى است، زرداب را مى‏شكند، صفرا را فرو مى‏نشاند و قلب را زنده مى‏كند.
كافى، ج 6، ص 329، ح 7
[h=5]حدیث (22) امام صادق عليه‏السلام : [/h]اَلْبَصَلُ يَذْهَبُ بِالنَّصَبِ وَ يَشُدُّ الْعَصَبَ وَ يَزيدُ فِى الْخُطى وَ يَزيدُ فِى الْماءِ وَ يَذْهَبُ بِالحُمَّى؛
پياز، خستگى را مى‏برد، اعصاب را قوى مى‏كند، قدم‏ها را چاپك و نيروى جنسى را زياد مى‏كند و تب را مى‏برد.
كافى، ج 6، ص 374، ح 2
[h=5]حدیث (23) امام صادق عليه‏السلام : [/h]نِعْمَ الاِدامَ السَّمْنُ وَ اِنّى لاََكْرَهُهُ لِلشَّيْخِ؛
روغن حيوانى، خوب خورشتى است، ولى من آن را براى پير، خوشايند نمى‏دانم.
الدعوات، ص 152، ح 408
[h=5]حدیث (24) امام على عليه‏السلام : [/h]اَكْلُ الْجَوزِ فى شِدَّةِ الحَرِّ يُهَيِّجُ الحَرَّ فِى الْجَوفِ وَ يُهَيِّجُ القُروحَ عَلَى الْجَسَدِ وَ اَكْلُهُ فِى الشِّتاءِ يُسَخِّنُ الكُلْيَتَيْنِ وَ يَدْفَعُ الْبَرْدَ ؛
خوردن گردو در گرماى شديد، حرارت بدن و زخم‏هاى تن را تحريك مى‏كند، امّا خوردن آن در زمستان، كليه‏ها را گرم مى‏كند و سرما را دفع مى‏كند.
كافى، ج 6، ص 340، ح 1
[h=5]حدیث (25) امام كاظم عليه‏السلام : [/h]عَلَيْكَ بِاللِّفْتِ فَكُلهُ ـ يَعْنى اَلسَّلجَمَ ـ فَاِنَّهُ لَيْسَ مِنْ اَحَدٍ اِلاّ وَ لَهُ عِرْقٌ مِنَ الْجُذامِ، وَ اللِّفْتُ يُذيبُهُ؛
شلغم بخور، زيرا هيچ كس نيست كه در او رگى از جذام نباشد، و شلغم اين رگ را مى‏سوزاند.
كافى، ج 6 ، ص 372، ح 1
[h=5]حدیث (26) امام على عليه‏السلام : [/h]اِدَّهِنوا بِالزَّيْتِ وَ ائتَدِموا بِهِ، فَاِنَّهُ دُهْنَةُ الاَْخْيارِ و اِدامُ الْمُصْطَـفَينَ، مُسِحَتْ بِالْقُدْسِ مَرَّتَينِ، بورِكَتْ مُقْبِلَةً وَ بورِكَتْ مُدْبِرَةً، لا يَضُرُّ مَعَها داءٌ؛
امام على عليه‏السلام : با روغن زيتون، بدن را چرب كنيد و با آن خورش درست كنيد، چرا كه روغن زيتون، روغن نيكان و خورشِ برگزيدگان است، دوبار به آن تقدس داده شده و در آن، چه در آغاز فصلش و چه در پايان آن، بركت نهاده شده است و با وجود آن، هيچ بيمارى‏اى زيان نمى‏رساند.
كافى، ج 6، ص 331، ح 4
[h=5]حدیث (27) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : [/h]مَنْ تَرَكَ اللَّحْمَ اَرْبَعينَ صَباحا ساءَ خُلُقُهُ. مَنْ اَكَلَ اللَّحْمَ اَرْبَعينَ صَباحا، قَسا قَلْبُهُ؛
هر كس چهل روز گوشت نخورد، بد اخلاق مى‏شود. هر كس چهل روز گوشت بخورد، سنگ‏دل مى‏شود.
طب النبى، ص 5
[h=5]حدیث (28) امام صادق عليه‏السلام : [/h]سُئِلَ اَبو عَبْدِاللّه‏ِ عليه‏السلام عَنِ الكُرّاثِ، فَقالَ: كُلْهُ، فَاِنَّ فيهِ اَرْبَعَ خِصالٍ: يُطَيِّبُ النَّكْهَةَ وَ يَطْرُدُ الرِّياحَ وَ يَقْطَعُ البَواسيرَ وَ هُوَ اَمانٌ مِنَ الْجُذامِ لِمَنْ اَدْمَنَ عَلَيْهِ؛
از امام صادق عليه‏السلام درباره تره پرسيدند، فرمودند: آن را بخوريد، چرا كه در آن، چهار ويژگى است: دهان را خوشبو مى‏كند، بادها را از بدن مى‏برد، بواسير را ريشه كن مى‏كند، و براى كسى كه پيوسته بخورد، مايه ايمنى از جذام است.
كافى، ج 6، ص 365، ح 4
[h=5]حدیث (29) امام رضا عليه‏السلام : [/h]كَثْرَةُ اَكْلِ الْبَيْضِ وَ اِدْمانُهُ يورِثُ الطُّحالَ وَ رياحا فى رَأسِ الْمَعِدَةِ وَ الاِْمْتِلاءُ مِنَ الْبَيْضِ الْمَسْلوقِ يورِثُ الرَّبوَ وَ الاِْبْتِهارَ؛
زياد خوردن تخم مرغ و معتاد شدن به آن، بيمارى ورم طحال مى‏آورد و ايجاد كننده بادهايى در سرِ معده است و زياد خوردن تخم‏مرغ آب پز، نفَس تنگى و نفَس بريدگى مى‏آورد.
بحارالأنوار، ج 59، ص 321
[h=5]حدیث (30) امام رضا عليه‏السلام : [/h]يَنْبَغى اَنْ تَحْذَرَ... اَنْ تَجْمَعَ فى جَوفِكَ الْبَيضَ وَ السَّمَكَ فى حالٍ واحِدَةٍ، فَاِنَّهااِذَا اجْتَمَعا وَلَّدا القُولَنْجَ و رياحَ الْبَواسيرِ، وَ وَجَعَ الاَْضْراسِ؛
بپرهيز از اين كه... تخم‏مرغ و ماهى را هم‏زمان بِخورى، چرا كه هرگاه اين دو با يكديگر خورده شوند، قولنج، باد بواسير و دندان درد مى‏آورند.
حياة الامام الرضا، ج 1، ص 222
[h=5]حدیث (31) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : [/h]كُلِ الخَسَّ، فَاِنَّهُ يورِثُ النُّعاسَ وَ يَهْضِمُ الطَّعامَ؛
كاهو بخوريد، چرا كه خواب‏آور است و غذا را هضم مى‏كند.
مكارم الاخلاق، ص 183
[h=5]حدیث (32) امام رضا عليه‏السلام : [/h]ـ لِبَعْضِ قَهارِمَتِهِ ـ : اِسْتَـكْثِروا لَنا مِنَ الباذَنـْجانِ، فَاِنَّهُ حارٌّ فى وَقْتِ الْبَرْدِ، بارِدٌ فى وَقْتِ الْحَرِّ، مُعْتَدِلٌ فِى الاَْوقاتِ كُلِّها جَيِّدٌ فى كُلِّ حالٍ؛
به يكى از پيشكاران خود ـ : براى ما، بادمجان زياد تهيه كنيد، چرا كه در هنگام سرما، گرم و در هنگام گرما، سرد است، در همه اوقات، معتدل و در هر حال، خوب است.
طب الائمة، ص 139
[h=5]حدیث (33) امام صادق عليه‏السلام : [/h]اَلْجَزَرُ اَمانٌ مِنَ القُولَنْجِ وَ الْبَواسيرِ وَ يُعينُ عَلَى الجِماعِ؛
هويج، مايه ايمنى از قولنج و بواسير است و آميزش جنسى را تقويت مى‏كند.
كافى، ج 6 ، ص 372، ح 2
[h=5]حدیث (34) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : [/h]يا عَلىُّ اِفْتَتِحْ طَعامَكَ بِالْمِلْحِ، فَاِنَّ فيهِ شِفاءً مِنْ سَبْعينَ داءً مِنهَا: الجُنونُ وَ الْجُذامُ وَ الْبَرَصُ وَ وَجَعُ الْحَلْقِ وَ الاَْضراسِ وَ وَجَعُ الْبَطْنِ ؛
اى على! غذاى خود را با نمك آغاز كن، چرا كه در نمك درمان هفتاد درد است؛ ديوانگى، خوره، پيسى، گلودرد، دندان درد و دل درد، از جمله اين دردهاست.
وسائل الشيعة، ج 24، ص 406، ح 12
[h=5]حدیث (35) امام صادق عليه‏السلام : [/h]نِعْمَ اللُّقْمَةُ الْجُبْنُ، تُعْذِبُ الْـفَمَ وَ تُطَيِّبُ النَّـكْهَةَ وَ تَهْضِمُ ما قَبْلَهُ وَ تُشَهِّى الطَّعامَ؛
چه خوب لقمه‏اى است پنير، دهان را تر و تازه و خوشبو مى‏كند، غذاى قبلى را هضم و غذا را مطبوع مى‏سازد.
بحارالأنوار، ج 63، ص 105، ح 11
[h=5]حدیث (36) امام صادق عليه‏السلام : [/h]عَنْ اَبى عَبْدِ اللّه‏ِ عليه‏السلام قالَ: سَاَ لَهُ رَجُلٌ عَنِ الْجُبْنِ... فَقالَ لى: هُوَ ضارٌّ بِالْغَداةِ نافِعٌ بِالْعَشىِّ...؛
مردى درباره پنير از امام صادق عليه‏السلام پرسيد. امام فرمودند: خوردن پنير، صبحگاهان مضرّ است و شامگاهان مفيد.
كافى، ج 6، ص 340، ح 3
[h=5]حدیث (37) امام صادق عليه‏السلام : [/h]شَكا ذَريحٌ المُحارِبىُّ قَراقِرَ فى بَطْنِهِ اِلى اَبى عَبْدِاللّه‏ِ عليه‏السلام فَقالَ: اَتوجِعُكَ؟ قالَ: نَعَمْ. قالَ: ما= يَمْنَعُكَ مِنَ الحَبَّةِ السَّوداءِ وَ الْعَسَلِ لَها؛
ذريح محاربى، به امام صادق عليه‏السلام گفت كه شكم او غُرغُر مى‏كند. امام پرسيدند: آيا درد هم دارد؟ گفت: آرى. امام فرمودند: چرا براى درمان آن از سياه‏دانه و عسل استفاده نمى‏كنى؟
طب الائمة، ص 100
[h=5]حدیث (38) امام صادق عليه‏السلام : [/h]اَلْحَوكُ بَقْلَةُ الأَْنْبياءِ، اَما اِنَّ فيهِ ثَمانَ خِصالٍ: يُمْرِئُ وَ يَفْتَحُ السُّدَدَ وَ يُطَيِّبُ الجُشاءَ وَ يُطَيِّبُ النَّـكْهَةَ وَ يُشَهِّى الطَّعامَ وَ يَسُلُّ الدّاءَ وَ هُوَ أمانٌ مِنَ الجُذامِ وَ إذا اسْتَقَـرَّ فى جَوْفِ الإنسانِ قَمَعَ الدّاءَ كُلَّهُ؛
امام صادق عليه‏السلام : ريحان، سبزى انبياست و در آن هشت خاصيت است: هضم كننده است، رگ‏ها و مجارى را باز مى‏كند، بازدم را خوشبو مى‏سازد، بدن را بوى خوش مى‏بخشد، اشتها آور است، درد را از بدن بيرون مى‏برد، از جذام در امان مى‏دارد و چون وارد معده شود درد را به‏كلّى از بين مى‏برد.
كافى، ج 6، ص 364، ح 4
[h=5]حدیث (39) امام رضا عليه‏السلام : [/h] اَلْحِمَّصُ جَيِّدٌ لِوَجَعِ الظَّهْرِ؛
نخود براى كمر درد مفيد است.
كافى، ج 6، ص 343، ح 4
[h=5]حدیث (40) امام صادق عليه‏السلام : [/h]اَلْفُجُلُ اَصْلُهُ يَقْطَعُ الْبَلْغَمَ وَ لُـبُّهُ يَهْضِمُ وَ وَرَقُهُيَحْدِرُ البَولَ حَدرا؛
تُرب، ساقه‏اش بلغم را از بين مى‏برد، خودش غذا را هضم مى‏كند و برگش به دفع كامل ادرار كمك مى‏كند.
كافى، ج 6، ص 371، ح 2
[h=5]حدیث (41) امام صادق عليه‏السلام : [/h]لَوْ عَلِمَ اللّه‏ُ فى شَىْ‏ءٍ شِفاءً اَكْثَرَ مِنَ الشَّعيرِ ما جَعَلَهُ غِذاءَ الاَْنْبياءِ عليهم‏السلام ؛
اگر خداوند در چيزى بيشتر از جو شفادهندگى مى‏ديد، آن را خوراك پيامبران قرار نمى‏داد.
مكارم الاخلاق، ص 154
[h=5]حدیث (42) امام صادق عليه‏السلام : [/h]عَنْ اَبى الْحَسَنِ الاصبهانى: كُنْتُ عِنْدَ اَبى عَبْدِاللّه‏ِ عليه‏السلام فَقالَ لَهُ رَجُلٌ وَ اَنـَا اَسْمَعُ: جُعِلْتُ فِداكَ! اِنّى اَجِدُ الضَّعْفَ فى بَدَنى. فَقال لَهُ: عَلَيْكَ بِاللَّبَنِ، فَاِنَّهُ يُنْبِتُ اللَّحْمَ وَ يَشُدُّ الْعَظْمَ؛
ابوالحسن اصفهانى ـ : نزد امام صادق عليه‏السلام بودم. شنيدم، مردى به ايشان گفت: فدايت شوم! در بدنم احساس ضعف مى‏كنم. امام عليه‏السلام به او فرموند: شيربخور، چرا كه گوشت مى‏روياند و استخوان را محكم مى‏كند.
كافى، ج 6، ص 336، ح 7
[h=5]حدیث (43) امام صادق عليه‏السلام : [/h]شَكا نَبىٌّ مِنَ الاَْنبياءِ اِلَى اللّه‏ِ عَزَّوَجَلَّ اَ لْغَمَّ فَاَمَرَهُ اللّه‏ُ عَزَّوَجَلَّ بِاَكْلِ الْعِنَبِ؛
پيامبرى از پيامبران به درگاه خداوند عزوجل از غم و اندوه شكايت نمود. خداوند عزوجل او را به خوردن انگور، امر فرمود.
كافى، ج 6، ص 351، ح 4
[h=5]حدیث (44) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : [/h]كُلُوا الثُّومَ وَ تَداوَوا بِهِ، فَاِنَّ فيهِ شِفاءً مِنْ سَبْعينَ داءً؛
سير بخوريد و با آن درمان كنيد، چرا كه سير هفتاد بيمارى را شفا مى‏دهد.
مكارم الاخلاق، ص 182
[h=5]حدیث (45) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : [/h]عَلَيْكُمْ بِاللُّبانِ فَاِنَّهُ يَمْسَحُ الحَرَّ عَنِ الْقَلْبِ كَما يَمْسَحُ الإْصْبَعُ الْعَرَقَ عَنِ الْجَبينِ وَ يَشُدُّ الظَّهْرَ وَ يَزيدُ فِى الْعَقْلِ وَ يُذَكِّى الذِّهْنَ وَ يَجْلُو الْبَصَرَ وَ يُذْهِبُ النِّسيانَ؛
پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : كندر بخوريد؛ زيرا همان‏طور كه انگشت، عرق را از پيشانى پاك مى‏كند، كندر هم سوزش قلب را مى‏برد و كمر را محكم و عقل را زياد مى‏كند و ذهن را ذكاوت و چشم را جلا مى‏بخشد و فراموشى را از ميان مى‏برد.
طب النبى ، ص 6
[h=5]حدیث (46) امام صادق عليه‏السلام : [/h]الْغُبَيراءُ لَحْمُهُ يُنْبِتُ اللَّحْمَ وَعَظمُهُ يُنْبِتُ الْعَظْمَ وَ جِلْدُهُ يُنْبِتُ الْجِلْدَ وَ مَعَ ذلِكَ فَإِنَّهُ يُسَخِّنُ الْكُلْيَتَينِ وَ يَدْبَغُ الْـمَعِدَةَ وَ هُوَ اَمانٌ مِنَ الْبَواسيرِ وَ التَّقْتيرِ وَ يُقَوِّى السّاقَيْنِ وَ يَقْمَعُ عِرْقَ الْجُذامِ؛
امام صادق عليه‏السلام : گوشت سنجد، گوشت را، هسته‏اش استخوان را و پوستش پوست را تقويت، و كليه‏ها را گرم و ,معده را پاك مى‏كند، از بواسير و تسلسل ادرار جلوگيرى كرده، ساق پا را تقويت و رگ جذام را به‏كلى از بين مى‏برد.
كافى، ج 6، ص 361، ح 1
[h=5]حدیث (47) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : [/h]عَلَيْكُمْ بِالبِطّيخِ، فَاِنَّ فيهِ عَشْرَ خِصالٍ: هُوَطَعامٌ وَ شَرابٌ وَ اُشْنانٌ وَ رَيحانٌ وَ يَغْسِلُ الْمَثانَةَ وَ يَغْسِلُ الْبَطْنَ وَ يَكْثِرُ ماءَ الظَّهْرِ وَ يَزيدُ فِى الْجِماعِ وَ يَقْطَعُ البُرودَةَ وَ يُنَقِّى الْبَشَرَةَ ؛
خربزه بخوريد، چرا كه ده خاصيت دارد:غذاست، آب است، شستشو دهنده و خوش‏بو كننده است، مثانه را مى‏شويد، آب كمر را زياد مى‏كند، بر نيروى هم‏بسترى مى‏افزايد، سردى مزاج را مى‏بَرَد و پوست را شاداب مى‏كند.
طب النبى ، ص 8
[h=5]حدیث (48) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله : [/h]كُلُوا التّينَ الرَّطْبَ وَ الْيابِسَ فَاِنَّهُ يَزيدُ فِى الجِماعِ وَ يَقْطَعُ الْبَواسيرَ وَ يَنْفَعُ مِنَ النِّقْرِسِ ,والاِْبرِدَةِ؛
انجير تازه و خشك بخوريد، چرا كه قدرت هم‏بسترى را زياد، بواسير را ريشه كن مى‏كند و براى نِقرِس و سردى مزاج مفيد است.
مكارم الاخلاق، ص 174
​

 

پاسخ : احادیث درباره خوردن

زیتون
​

​

​

​

[h=5]حدیث (1) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :[/h]

نِعمَ السِّواكُ الزَّيتونُ مِن شَجَرَةٍ مُبارَكَةٍ، يُطَيِّبُ الفَمَ وَ يَذهَبُ بِالحَفَرِ، وَ هُوَ سِواكى وَ سِواكُ النبياءِ قَبلى؛
چه خوب مسواكى است زيتون! از درختى پر خير و بركت كه دهان را خوشبو مى‏كند و جِرم دندان را از ميان مى‏برد. اين مسواك من و پيامبران پيش از من است. ​

مكارم الاخلاق، ص 49​

 

پاسخ : احادیث درباره خوردن

میوه
​

​

​

​

[h=5]حدیث (1) امام صادق عليه السلام :[/h]

اِنَّ لِكُلِّ ثَمَرَةٍ سَمّا فَاِذا اَتَيتُم بِها فَمَسّوها بِالماءِ أو اَغمِسوها فِى الماءِ؛
هر ميوه اى سمّى دارد، هرگاه ميوه به دستتان رسيد، آن را با آب بشوييد و يا در آب فرو بريد. ​

كافى، ج 6، ص 350، ح 4​

 

پاسخ : احادیث درباره خوردن

ولیمه
​

​

​

​

[h=5]حدیث (1) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :[/h]

الوَليمَةُ اَوَّلُ يومٍ حَقٌّ وَ الثانى مَعروفٌ وَ مازادَ رياءٌ وَ سُمعَةٌ؛​

وليمه (سور) دادن، روز اول حق است و روز دوم احسان، از دو روز كه گذشت، خودنمايى و شهرت‏طلبى است.​

كافى، ج 5، ص 368، ح 4​

 

پاسخ : احادیث درباره خوردن

اطعام
​

​

​

​

[h=5]حدیث (1) امام على عليه السلام :[/h]​

​

قوتُ الجسادِ الطَّعامُ وَ قوتُ الرواحِ الطعامُ؛
غذاى جسم، خوردن و غذاى روح، خوراندن است.​

مشكاة الأنوار، ص 561​

[h=5]حدیث (2) امام صادق عليه السلام :[/h]

ثَلاثَةٌ اِن يَعلَمُهنَّ المُؤمِنُ كانَت زيادَةً فى عُمُرِهِ وَ بَقاءَ النِّعمَةِ عَلَيهِ: تَطويلُهُ فى رُكوعِهِ وَ سجودِهِ فى صلاتِهِ وَ تَطويلُهُ لِجلوسِهِ عَلى طَعامِهِ اِذا اَطعَمَ عَلى مائِدَتِهِ وَ اصطِناعُهُ المَعروفَ اِلى اَهلِهِ؛​

​

سه چيز است كه اگر مؤمن از آنها مطلع شود، باعث طول عمر و دوام بهره مندى او از نعمت‏ها مى‏شود: طول دادن ركوع و سجده، زياد نشستن بر سر سفره‏اى كه در آن ديگران را اطعام مى‏كند و خوش رفتارى‏اش با خانواده.​

كافى، ج 4، ص 49، ح 15​

[h=5]حدیث (3) امام صادق عليه السلام :[/h] اَلمَكارِمُ عَشرٌ ، فَإنِ استَطَعتَ أن تَكونَ فيكَ فَلتَكُن... : صِدقُ الَبسِ ، وَصِدقُ اللِّسانِ ، وَأداءُ الأمانَةِ ، وَصِلَةُ الرَّحِمِ ، وَإقراءُ الضَّيفِ ، وَ إطعامُ السّائِلِ ، وَالمُكافاةُ عَلىَ الصَّنائعِ ، وَالتَّذَمُّمُ لِلجارِ ، وَالتَّذَمُّمُ لِلصّاحِبِ ، وَرَأسُهُنَّ الحَياءُ؛
مكارم ده تاست : اگر مى توانى آنها را داشته باش ... : استقامت در سختى ها، راستگويى، امانتدارى، صله رحم، ميهمان نوازى، اطعام نيازمند، جبران كردن نيكى ها، رعايت حق و حرمت همسايه، مراعات حق و حرمت رفيق و در رأس همه، حيا.
غررالحكم، ج6، ص441، ح10926
[h=5]حدیث (4) امام باقر عليه السلام :[/h]​

إنَّ اللّه يُحِبُّ إطعامَ الطَّعامِ وَإفشاءَ السَّلامِ؛
خداوند غذا دادن و به همه سلام كردن را دوست دارد.
محاسن، ج2، ص388، ح7
[h=5]حدیث (5) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :[/h]مَنْ اَطْعَمَ مُسْلِما جائِعا اَطْعَمَهُ اللّه‏ُ مِنْ ثِمارِ الْجَنَّةِ؛
هر كس مسلمان گرسنه‏اى را غذا بدهد، خداوند از ميوه‏هاى بهشت به او بخوراند.
نهج الفصاحه، ح 2920
​

 

پاسخ : احادیث درباره خوردن

خوردن
​

​

​

​

[h=5]حدیث (1) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :[/h]

كُلوا جَميعا وَ لا تَفَرَّقوا فَاِنَّ البَرَكَةَ مَعَ الجَماعَةِ؛با هم غذا بخوريد و پراكنده نباشيد، كه بركت با جماعت است. ​

بحارالأنوار، ج 66، ص 349​

[h=5] حدیث (2) پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : [/h]

اَلْمُؤمِنُ يَأْكُلُ في مِعاءٍ واحِدَةٍ وَ الْمُنافِقُ يَأْكُلُ في سَبعَةِ أمْعاءٍ؛​

مؤمن كم خوراك است و منافق پرخور.​

وسائل الشيعه، ج 24، ص 240، ح6​

[h=5]حدیث (3) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :[/h]

مَنْ اَكَلَ وَ ذو عَيْنَيْنِ يَنْظُرُ اِلَيْهِ وَ لَمْ يُواسِهِ ابْتُلى بِداءٍ لا دَواءَ لَهُ ؛​

هر كس غذا بخورد و ديگرى به او نگاه كند، و به او ندهد، به دردى بى درمان مبتلا مى‏شود.​

تنبيه الخواطر، ج 1 ، ص 47​

[h=5] حدیث (4) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :[/h]

مَنْ قَلَّ طَعْمُهُ صَحَّ بَدَنُهُ وَ مَنْ كَثُرَ طَعْمُهُ سَقُمَ بَدَنُهُ وَ قَسا قَلْبُهُ؛​

هر كس كم بخورد، سالم مى‏ماند و هر كس زياد بخورد تنش بيمار مى‏شود و قساوت قلب پيدا مى‏كند.​

نهج الفصاحه، ح 2292​

 

پاسخ : احادیث درباره خوردن

زعفران
​

​

​

​

[h=5]حدیث (1) رسول اكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :[/h]

اَلجَنَّةُ بَناؤُها لَبِنَةٌ مِن فِضَّةٍ وَلَبِنَةٌ مِن ذَهَبٍ وَمِلاطُهَا المِسكُ الأَذفَرُ وَحَصباؤُهَا اللُّؤلُؤُ وَالياقوتُ وَتُربَتُهَا الزَّعفرانُ... ؛
ساختمان بهشت خشتى از نقره و خشتى از طلاست، گِل آن مُشك بسيار خوشبو و سنگريزه آن لؤلؤ و ياقوت و خاك آن زغفران است... .​

نهج الفصاحه، ح‏1327​

 

پاسخ : احادیث درباره خوردن

شام
​

​

​

​

[h=5]حدیث (1) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :[/h]

لا تَدَعُوا العَشاءَ وَ لَو عَلى حَشَفَةٍ اِنّى اَخشى عَلى اُمَّتى مِن تَركِ العَشاءِ الهَرَمَ فَاِنَّ العَشاءَ قُوَّةُ الشَيخِ وَ الشّابِّ؛​

​

شام را ترك نكنيد، هر چند به خوردن دانه خرماى خشكيده‏اى باشد. من بر امّتم از اين بيم دارم كه با تركِ خوردن شام، پيرى و شكستگى به سراغشان آيد؛ چرا كه خوردنِ شام، مايه نيرومندى پير و جوان است.​

محاسن، ج 2، ص 421، ح 202​

[h=5]حدیث (2) امام على عليه‏السلام :[/h]

كانَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏عليه‏و‏آله لا يُؤْثِرُ عَلَى الصَّلاةِ عَشاءً وَ لا غَيْرَهُ وَ كانَ اِذا دَخَلَ وَقْتُها كَاَنـَّهُ لا يَعْرِفُ اَهْلاً وَ لا حَميما؛​

رسول اكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله چيزى مثل شام و غير آن را بر نماز مقدم نمى‏داشتند و هنگامى كه وقت نماز مى‏رسيد، گويى كه هيچ يك از اهل خانه و دوستان را نمى‏شناختند. ​

مجموعه ورام، ج 2، ص 78​

 

پاسخ : احادیث درباره خوردن

سفره
​

​

​

​

[h=5]حدیث (1) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :[/h]

اِذا وُضِعَتِ المائِدَةُ حَفَّتها اَربَعَةُ آلفِ مَلَكٍ، فَاِذا قالَ العَبدُ: بِسمِ اللّه‏ِ قالَتِ المَلائِكَةُ: بارَكَ اللّه‏ُ عَلَيكُم فى طَعامِكُم ثُمَّ يَقولونَ لِلشَّيطانِ اُخرُج يا فاسِقُ، لا سُلطانَ لَكَ عَلَيهِم؛​

هرگاه سفره پهن مى‏شود، چهار هزار فرشته در اطراف آن گرد مى‏آيند. چون بنده بگويد: «بسم اللّه‏» فرشتگان مى‏گويند: «خداوند، به غذايتان بركت دهد!» سپس به شيطان مى‏گويند: «اى فاسق! بيرون شو. تو بر آنان، راه تسلّط ندارى». ​

كافى، ج 6، ص 292، ح 1​

[h=5]حدیث (2) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :[/h]

ما مِن مائِدَةٍ اَعظَمُ بَرَكَةً مِن مائِدَةٍ جَلَسَ عَلَيها يَتيمٌ؛هيچ سفره‏اى با بركت‏تر از سفره‏اى نيست كه يتيم بر سر آن بنشيند.​

كنزالعمّال، ح 6040​

[h=5]حدیث (3) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :[/h]

زَيـِّنوا مَوائِدَكُم بِالْبَقْلِ؛ فإِنَّها مَطرَدَةٌ لِلشَّياطينِ مَعَ التَّسميَةِ؛​

سفره‏هايتان را با سبزى، زينت دهيد ؛ زيرا سبزى با بسم اللّه‏ الرحمن الرحيم، شيطان را طرد مى‏كند.​

مكارم الأخلاق، ص 176​

 

پاسخ : احادیث درباره خوردن

سحری
​

​

​

​

[h=5]حدیث (1) پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :[/h]

اَلجَماعَةُ بَرَكَةٌ وَ السَّحوُر بَرَكَةٌ وَ اِطعامٌ مِنَ اللَّيلِ بَرَكَةٌ. تَسَحَّروا تَزدادوا قُوَّةً، تَسَحَّروا تُصيبُوا السُّنَّةَ، تَسَحَّروا وَ لَو بِجُرعَةٍ مِن ماءٍ ؛
جماعت، غذاى سحر و غذا دادن در شب، بركت است. سحرى بخوريد تا نيرويتان زياد شود. سحرى بخوريد تا به سنّت عمل كرده باشيد؛ سحرى بخوريد هر چند يك جرعه آب باشد.
منبع:آوینی

​

تيسير المطالب، ص 282​