سربیشه یکی از شهرهای استان خراسان جنوبی است که در طول جغرافیای 48-59 و عرض جغرافیایی 34-32 و در ارتفاع 1820 متری از سطح دریای آزاد قرار دارد و دارای آب و هوای معتدل و خشک است. شهر سربیشه در ۶۵ کیلومتری جنوب شهرستان بیرجند است و دارای قدمت تاریخی زیادی میباشد چنانچه مرحوم شیخ حسین آیتی بیرجندی در کتاب بهارستان نقل میکند «سربیشه شهری است قدیمی که قبل از اسلام مردمان آن زردشتی بودهاند». همچنین در کتاب نزههالقلوب حمدالله مستوفی آمده است که ابوبکر علی ابن الحسین قهستانی ممدوح فرخی سیستانی که از علما و ادبای عصر سلطان محمود غزنوی به حساب میآمده از این شهر بوده است. در مورد وجه تسمیه شهرستان سربیشه سه نظریه وجود دارد. نظریه اول: در قسمت جنوب این شهر زمین آبخیز و سرسبزی وجود داشته و چون شهر در مدخل ورودی این محل سرسبز بوده به آن سربیشه گفتهاند. نظریه دوم: این منطقه در قدیمالایام جنگل و محل تجمع پرندگانی مانند سار بوده است که به آن ساربیشه گفتهاند و در گذر زمان به سربیشه مخفف شده است. نظریه سوم: چون این شهر در دشتی به ارتفاع ۱۹۰۰ متر از سطح دریای واقع شده است و به دلیل سردی هوا آن را سردبیشه نامیدهاند که بعدها به سربیشه تغییر یافته است. ابنیه تاریخی بخش سربیشه به صدراسلام و قبل از آن میرسد و آثار تاریخی آن نشاندهنده غنای فرهنگی و سابقه تمدنی این منطقه میباشد. آثاری از قبیل محوطهها و تپههای باستانی، قلعه و خانههای قدیمی، غارها و روستای های شگفت انگیز.
