پاسخ : اشعار امير خسرو دهلوي ليک در شبهاي غم بيدار بودن هم خوش است گر چه خفتن خوش بود با يار در شبهاي وصل ور ميسر گرددم بسيار بودن هم خوش است اندک اندک گه گهي بايار بودن خوش بود چنگ من فرداي محشر هم به دامان منست خون من در گردنم کامروز ديدم روي او
پاسخ : اشعار امير خسرو دهلوي نور چشم عاشقان خسته خاک پاي تست سرو بستان ملاحت قامت رعناي تست هرکرا جان و دل و ديني بود شيداي تست من نه تنها گشتهام شيداي دردت جان من هر کجا رفتم همه شور تو و غوغاي تست در درون مسجد و دير و خرابات و کنشت سرو را گويند مانند قد رعناي تست جانم از غيرت ز دست جاهلان سوزد از انک جان خسرو منتظر بر وعده فرداي تست وعده ديدار خود کردي به فردا از آن سبب شکري کو خود فسون خواند لب دلجوي تست برشکر خوانند افسون بهر دلجويي وليک در ميان ما از آن دو اتحاد مشربست ما و مجنون در ازل نوشيدهايم از يک شراب
پاسخ : اشعار امير خسرو دهلوي من خوشم تو مرهم آنجاها رسان که آزردنست شربت و صلت نجويم کار من خون خوردنست خلق غم گويند و نزد بنده جان پروردنست جان من از مايهي غمهاي تو پرورده شد زانکه خون چون مني نه لايق آن گردن است کشتن من بر رقيب انداز وخود رنجه مشو ياريش کن کو مرا در بند رسوا کردن است چاک دامن مژدهي بد ناميم داد اي سرشک
پاسخ : اشعار امير خسرو دهلوي کاندرون هر جگر زان زخم ناوک روزني است هر مژه از غمزهي خون ريز تو ناوک زني است آشنايي با چنين خصمان نه حد چون مني است چشمت آفت، غمزه فتنه، خط قيامت، رخ بلاست جان من از تو چه پنهان آشکارا دشمني است جان که زارم ميکشد از ياد چون تو دوستي خيرهي بيديدهي آلودهي تر دامني است چشمم ار بيتو جهان بيند بگيرش عيب ازانک مردنم را شربتي و آتشم را روغني است ساقيا گر مي خورم بي تو نگويي کان مي است اي بسا مرد خدا کو کمتر از هندو زني است اندران مجلس که خود را زنده سوزند اهل عشق مرغ دشت است آنکه عاشق برجو و بر ارزني است عندليبان را غذاي روح باشد بوي گل زير ديوار تو سلطان پاسبان چوبک زني است هر شبي خسرو که گويد سينهي در کويت بدرد
پاسخ : اشعار امير خسرو دهلوي دام دلهاي اسيران گرفتار بلاست جعد مرغولت که در هربند او صد حلقه است هر که از دردت نصيبي يافت فارغ از دواست هر که در کوي تو بويي برد از عالم گذشت قدر گل بلبل شناسد قدر باده مي پرست بي رخت از پا فتادم بيلبت رفتم ز دست تا مگر اندازمش در پاي خوبان عاقبت هست سر بردوش من باري و باري مي کشم شد موافق راي من با راي خوبان عاقبت راي آن دادم که خونم را بريزند اهل حسن گشت از جان بنده و مولاي خوبان عاقبت بارها گفتم که ندهم دل به خوبان ليک دل خون من ميخور حلالست آن چو شير مادرت با چنان خونين لبي کايد همي زو بوي شير زانکه هرساعت همي بينم برآب ديگرت چشم من دور ار بگويم مردم چشم مني
پاسخ : اشعار امير خسرو دهلوي زين جهانش چه خبر کو به جهان دگر است عاشق سوخته دل زنده به جان دگر است هر کجا مينگرم لاله ستان دگر است بس که از خون دلم لالهي خونين بشگفت
پاسخ : اشعار امير خسرو دهلوي مردم ديدهي من غرقه بخون جگر است در شب هجر که از روز قيامت بتر است به تبسم دهنت غيرت تنگ شکر است به طراوت رخ تو رشک گل سيراب است خبر ما بر آنکس که ز ما بيخبر است اي صبا گر گذري برسرآن کو برسان شيوهي ما دگر و شيوهي مردم دگر است مردمان منکر عشقند و منم کشتهي او
پاسخ : اشعار امير خسرو دهلوي نام بيداد تو جز لطف و کرم نتوان گفت ستمي کز تو کشد مرد ستم نتوان گفت تو که ديوانه و مستي بتو غم نتوان گفت چون مني بايد تا باورش آيد غم من گفت از بهر سري ترک صنم نتوان گفت غازيي از پي دين برهمني را ميکشت
پاسخ : اشعار امير خسرو دهلوي من همانجا که دل گمشدهي من آنجاست هر کس آنجا که مي و شاهد و گلشن آنجاست آخر آن سوختهي سوخته خرمن آنجاست هر شب اي غم چه رسي در طلب دل اينجا چون گريزم که گروگان دل دشمن آنجاست گفتي اي دوست که بگريز و ببر جان زين کوي پيش از ين گرچه غمي بود دلي هم بودست دل ندارم غم جانان زچه بتوانم خورد