مشاعره(ولی فقط با سروده های خودتان)

خدایش فکر نمیکردم این تایپک رو دیگہ ببینم اما دم شاعرای انجمن گرم
تو انقدر عاشقانه هایم را سوزوندی
مرا پیر کردی و خود را شکفتی

 

تا تو بودی غم نبود و روزگار

همچو دوران جوانی خوب بود

 

یک نفر آمد و تاپیک را زد

بر هم و عاقبت فرار نکرد

 

دردهای من اگر در دل چاهی میریخت
علی از دیدن ان چاه غمش را میسوخت
علی=حضرت علی

 

ترک آن چشمان آبی سخت بود

مثل سیگاری که جا خوش کرده در بطن وجود

 

در تمام سال ها و روز ها
کسی را ندیدم بہ این حاضر جوابی

 

دوستی حس قشنگی ست که دل میداند
دوست ان خاطره سازی که دران میماند

 

دوست آنست که دل را بسپری

دست او و بگذری از روزگار

 

ربعِ ساعت وقت، یک استکان دمنوشِ داغ

گاه یک "تک بیتِ" ساده بیش از این طول می کشد..

​

 

من از اين خاطرات بي هوا دلگيرم
روزگاري ست که با زخم نمک خورده ِِی خود درگيرم!!