مشاعره(ولی فقط با سروده های خودتان)

دلگیرم از این زیستن خود
تا مرگ بسی فاصله مانده...
​

 

هوابرایِ نفس کشیدن کم است
آنجا که معشوقه ات دل ببرد!

-----

 

در ره آزادگی
ما بندگی ها کرده ایم
ما به خاک افتاده ایم
تا همچنان آزاده ایم


​

 

درد بی درمان دل را آنکه درمان بود،رفت
بی سر و سامانی ام را انکه سامان بود،رفت...

 

مَن برایَت زندگی کردم ,اما چ سود؟
تو برایَم عاشقی از راه دور,اما چ سود؟

 

دورم!
اما
نیست خاطرت با من مگر؟

گر نباشد
دور و نزدیکش چه سود؟​

 

دور دست ها به گُمانم ,صدایی بود
یا که من مُضطربم باز, خیالی بود!

 

دوست دارم به تماشای تو هر دم بنشینم
نه سخن با تو بگویم
نه که دستان تو گیرم
من در این حال بمیرم​

 

من اسیرم نَه کِه پیرم ,
توکجا؟عشق کجا؟
دل ربودی,من شکستم
این کجا وآن کجا!..

 

آرام در آغوش بگیرم بدنت را
بگذار ببویم من نفست را
جوشم از عشق و خروشم ز هوس
به خاطر بسپارم طعم لبت را


​