شخصى نزد ابن سیرین آمد و گفت: در خواب دیدم كه اذان مى گویم. ابن سیرین در تعبیر این خواب به وی گفت: که به حج خواهى رفت و اتفاقاً در همان روز مرد دیگرى آمده و گفت: من به خواب دیدم كه اذان مى گویم. ابن سیرین، این بار با حالتى متغیّر و ناراحت گفت: اى مرد! تو دزدى مى كنى، برو و به درگاه خداوند از كار خلاف و زشت خود توبه كن. حاضران متعجب شدند و گفتند: اى استاد! هر دو یك خواب دیده اند، این اختلاف در تعبیر، از كجا پیدا شد؟ ابن سیرین گفت : آن شخصِ اول كه آمد، صورت و سیرت نیكو داشت و چون خوابش را بیان كرد این آیه به خاطرم رسید: (وَ اَذِّنْ فىِ النّاسِ بِالْحَجِّ)(1) [اى ابراهیم مردم را به حج خانه خدا فرا خوان.] امّا شخص دوم را كه دیدم، سیرت و صورت او، به انسانهاى خلافكار و بدطینت شباهت داشت؛ چون خواب خود را بیان داشت، این آیه به ذهنم آمد: (ثُمَّ اَذَّنَ مُؤذِّنٌ اَیَّتُهَا الْعیرُ اِنَّكُمْ لَسارِقُون )(2) [ندا كننده اى ندا كرد كه اى كاروانیان به درستى كه شما دزد هستید.] (3)
