چرا حضرت خضر، امام علی(علیه السلام) را چهارمین خلیفه خطاب كرد؟!

ضرت خضر (علیه السلام) با كمال احترام به پیامبر(صلی الله علیه وآله) سلام كرد و احوالپرسی نمود، سپس به من رو كرد و گفت: «السَّلامُ عَلَیكَ یا رابعَ الخَلیفَةِ وَ رحمَةُ اللهَ وَ بَرَكاتُهُ؛ سلام و درود و مهر خداوند بر تو ای چهارمین خلیفه!»
[HR][/HR]
امیرمۆمنان حضرت علی(علیه السلام) كه همواره همراه و همراز پیامبر(صلی الله علیه وآله) بود و از هر گونه فداكاری در راه پیشبرد اهداف عالیه اسلام و بزرگداشت صدای وحی كه از زبان محمد (صلی الله علیه وآله) بر می‌خاست، دریغ نداشت، می‌گوید: با رسول خدا(صلی الله علیه وآله) در یكی از راه‌های مدینه در حركت بودیم، ناگاه با پیرمرد بلندقامت چهارشانه‌ای كه محاسن و ریش پری داشت، ملاقات نمودیم.
او با كمال احترام به پیامبر(صلی الله علیه وآله) سلام كرد و احوالپرسی نمود، سپس به من رو كرد و گفت: «السَّلامُ عَلَیكَ یا رابعَ الخَلیفَةِ وَ رحمَةُ اللهَ وَ بَرَكاتُهُ؛ سلام و درود و مهر خداوند بر تو ای چهارمین خلیفه!»
در این هنگام متوجه رسول اكرم(صلی الله علیه وآله) شد و گفت: آیا چنین نیست؟
رسول خدا(صلی الله علیه وآله) او را تصدیق كرد.
آنگاه پیرمرد، از نزد ما به سویی رفت (عجبا! این چه منظره‌ای بود، او كه از چهره تابناكش، شكوه و شخصیتش آشكار بود، براستی چرا مرا چهارمین خلیفه خواند؟ و چرا پیامبر(صلی الله علیه وآله) او را تصدیق كرد؟ چه خوبست معمای این رازها برایم آشكار گردد.)
ای رسول خدا! این گفتاری كه آن پیرمرد گفت: چه بود؟ شما هم كه پای سخنان او را امضا كردید و وی را تصدیق نمودید.
پیامبر: او حرف درستی زد و سخن حكیمانه‌ای گفت: به راستی تو همان هستی كه او بازگو نمود (اینك گوش كن تا برایت توضیح دهم)

اعلان كننده‌ و مبلغ از ناحیه خداوند و رسول او، تو هستی! تو وصی و وزیر و ادا كننده وام من هستی! تو همان گونه می‌باشی كه هارون برای موسی(علیه السلام) بود گرچه بعد از من پیامبری نخواهد آمد، روی این اساس همان گونه كه آن پیرمرد بلندقامت تو را خلیفه چهارم خواند، چهارمین خلیفه هستی!​

خداوند در قرآن (به فرشتگان) می‌فرماید: من در زمین پدید آورنده «خلیفه» هستم. «إِنِّی جَاعِلٌ فِی الأَرْضِ خَلِیفَةً»؛ اولین خلیفه و جانشینی كه خداوند در زمین برای خود قرار داد حضرت آدم(علیه السلام) است. (1)
در مورد دیگر می‌فرماید: ای داود! ما تو را در زمین خلیفه نمودیم، طبق میزان حق و عدالت بر مردم حكومت كن.» یَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِیفَةً فِی الْأَرْضِ فَاحْكُم بَیْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ؛ (2) از این رو «داود» خلیفه دوم است.
در جای دیگر می‌فرماید: «موسی(علیه السلام) به برادرش هارون گفت: در میان قوم من جانشین من باش و امور آنان را اصلاح كن!» و َقَالَ مُوسَى لأَخِیهِ هَارُونَ اخْلُفْنِی فِی قَوْمِی و َأَصْلِحْ (3)، بنابراین «هارون» خلیفه سوم است.
بالاخره در این آیه می‌فرماید: اعلانی است از طرف خداوند و رسول او به مردم، در مجمع عظیم اسلامی (حج) كه خدا و رسول او از مشركان بیزارند وَأَذَانٌ مِّنَ اللّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ یَوْمَ الْحَجِّ الأَكْبَرِ أَنَّ اللّهَ بَرِیءٌ مِّنَ الْمُشْرِكِینَ وَرَسُولُهُ (4)
اعلان كننده‌ و مبلغ از ناحیه خداوند و رسول او، تو هستی! تو وصی و وزیر و ادا كننده وام من هستی! تو همان گونه می‌باشی كه هارون برای موسی(علیه السلام) بود گرچه بعد از من پیامبری نخواهد آمد، روی این اساس همان گونه كه آن پیرمرد بلندقامت تو را خلیفه چهارم خواند، چهارمین خلیفه هستی!
آیا می‌خواهی بدانی او چه كسی بود؟
علی(علیه السلام): آری می‌خواهم
پیامبر(صلی الله علیه وآله): او برادر تو خضر(علیه السلام) بود.

پی‌نوشت ها:
1- آیه 30، سوره بقره
2- آیه 26، سوره ص
3- آیه 142، سوره اعراف
4- آیه 3، سوره توبه