چگونه والدین معقولی برای فرزندان بزرگتر خود باشید؟

چگونه والدین معقولی برای فرزندان بزرگتر خود باشید؟


​

​

با وجود مشکلات بسیاری که بین والدین و فرزندان بالغشان وجود دارد آنان هنگام عملکرد در برابر یکدیگر دچار سردرگمی شده که دردسرهایی را منجر می شود بتی فرین – نویسنده کتاب « والدین معقولی برای فرزندان بزرگ خود باشید» می گوید راحت است که نسبت به مشکلات بی توجه باشیم یا این که بگذاریم شکاف ها و فاصله به وجود بیایند . هر چه مسائل بیشتر ادامه پیدا کند تغییر شرابط بیشتر خواهد شد چه پدر یا مادر باشید چه فرزند بهبودی اوضاع بدون جنجال و یا مشکلات عاطفی جدی همیشه ممکن است بتی فرین همچنین می گوید حتی یک شروع کوچک و جزئی می تواند به تغییرات اساسی منجر شود
▪ بعضی از مشکلات چنین است:

۱) مداخله کردن:
پدری با عقیده دخترش که می خواهد نوه اش را گیاهخوار بار بیاورد مخالف است بخاطر همین زمانی که از نوه اش نگهداری می کند همبرگر یا چیز برگر درست می کند یا مادری دائماً به پسرش می گویدکه همسر انتخاب کند . روانشناسی به نام روبرتا مایسل می گوید بسیاری از والدین فکر می کنند که پدر و مادر بودن در نصیحت کردن است و این چیزی است که هرگز تغییر نمی کند. اما وقتی که بچه ها بزرگ می شوند نقش والدین نیز دگرگون می شود بطوری که دیگر نیازی به مراقبت مداوم نخواهد بود باید با دختر یا پسر خود همان رفتار احترام آمیزی را داشته باشید که با دوست خود دارید. کمکی که فرزندان می توانند بکنند این است که درک کنند والدینشان می خواهند کمک کنند ولی همیشه نمی دانند که چطور باید این کار را انجام دهند.

۲) بیگانگی :
احساساتی که یکی از والدین یا فرزندان هنوز از طلاق ، سال های طغیان نوجوانی یا سایر مسائل گذشته دارد می تواند فاصله را بیشتر کند در حالی که اغلب معذرت خواهی ها یا صحبت های صادقانه و صریح کمک می کند . بسیاری از مردم این راه ها را از ترس عدم پذیرش طرف مقابل کنار می گذارند شما نی توانید به جای این راه ها یک یادداشت ساده را که یادآو ابراز محبت یا خاطره ای خوشحال کننده است امتحان کنید. مثلاً اگر پدر شما از پختن غذاهای محلی لذت می برد دستور پخت یک نوع غذای محلی را برایش بفرستید و بگویید من این دستور غذا را دیدم و به یادت افتادم شاید روابط شما هنوز نیاز به بازسازی زیادی داشته باشد اما بدانید که عاقبت این در بسته باز خواهد شد.
۳) رقابت:
ممکن است والدین فکر کنند که فرزندانشان در مسابقه زندگی بدون تحمل سختی ها برنده می شوند یا ممکن است نسبت به موقعیت های آنان رشک بورزند. چنین احساساتی اغلب به صورت ناخود آگاه به شکل چشم و همچشمی بروز می کند. مادری را تصور کنید که دیپلمش را نگرفته است وبه مدرک دکترای دخترش غبطه می خورد این مادر هرگز درباره این موضوع صحبت نمی کند اما از زخم زبان زدن به دخترش در مورد ضعف هایش مثلاً در آشپزی لذت می برد فرزندان می توانند با قدردانی از نقاط قوت والدینشان حس حسادت را کم رنگ کنند. ( مادر شما دستپخت محشری دارید به من هم یاد می دهید؟ ) بالاخره این که سعی کنید خود را در دریای حل مشکلات غرق نکنید و به یاد داشته باشید گهگاه با هم شوخی و مزاح کنید، چرا که لازمه یک زندگی سالم و شاداب است.