ابراهیم یک شخصیت جهانی!!

[HR][/HR] خداوند جسم نیست تا نیازمند خانه باشد. كلمه‏ى «بَیْتِیَ» در این آیه همانند «شهر الله» درباره ماه رمضان است كه به منظور كرامت بخشیدن به مكان یا زمانى خاصّ، خداوند آن را به خود منسوب مى‏كند. و در عظمت كعبه همین بس كه گاهى مى‏فرماید: «بَیْتِیَ» خانه من.

[HR][/HR]
وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَیْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَ أَمْناً وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهِیمَ مُصَلًّى وَ عَهِدْنا إِلى‏ إِبْراهِیمَ وَ إِسْماعِیلَ أَنْ طَهِّرا بَیْتِیَ لِلطَّائِفِینَ وَ الْعاكِفِینَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ (125بقره)
و (به یادآور) هنگامى كه خانه (ى كعبه) را محل رجوع و اجتماع و مركز امن براى مردم قرار دادیم (و گفتیم:) از مقام ابراهیم، جایگاهى براى نماز انتخاب كنید و به ابراهیم و اسماعیل تكلیف كردیم كه خانه مرا براى طواف كنندگان و معتكفان و راكعان و ساجدان، پاك و پاكیزه كنید.
بعد از اشاره به مقام والاى ابراهیم علیه السلام در آیه‏ى گذشته، به یادگار او یعنى كعبه اشاره نموده و مى‏فرماید: كعبه را براى مردم «مَثابَةً» قرار دادیم. كلمه «مَثابَةً» از ریشه «ثُوِّبَ» به معناى بازگشت به حالت اوّل است. كعبه محلّ بازگشت و میعادگاه همه مردم است، میعادگاهى امن و مقدّس.
مقام ابراهیم جایگاهى است با فاصله تقریبى 13 متر از كعبه، كه بر حاجیان لازم است بعد از طواف خانه خدا، پشت آن دو ركعت نماز بگزارند و در آنجا سنگى قرار دارد كه حضرت ابراهیم براى بالا بردن دیوارهاى كعبه، بر روى آن ایستاده است و آن سنگ فعلًا در محفظه‏اى نگهدارى مى‏شود.
مراد از «عهد» در این آیه دستور الهى است. «عَهِدْنا» یعنى دستور دادیم.
خداوند جسم نیست تا نیازمند خانه باشد. كلمه‏ى «بَیْتِیَ» در این آیه همانند «شهر الله» درباره ماه رمضان است كه به منظور كرامت بخشیدن به مكان یا زمانى خاصّ، خداوند آن را به خود منسوب مى‏كند. و در عظمت كعبه همین بس كه گاهى مى‏فرماید: «بَیْتِیَ» خانه من. گاهى مى‏فرماید:َربَّ هذَا الْبَیْتِ» خداى این خانه.

[h=2]اثرات اجتماعى و تربیتى این پناهگاه امن‏[/h] طبق آیه فوق، خانه خدا (خانه كعبه) از طرف پروردگار به عنوان یك پناهگاه و كانون امن و امان اعلام شده و مى‏دانیم در اسلام مقررات شدیدى براى اجتناب از هر گونه نزاع و كشمكش و جنگ و خونریزى در این سرزمین مقدس وضع شده است، بطورى كه نه تنها افراد انسان در هر قشر و گروه و در هر گونه شرائط باید در آنجا در امنیت باشند بلكه حیوانات و پرندگان نیز در آنجا در امن و امان بسر مى‏برند و هیچكس حق ندارد مزاحم آنها شود.

كسى كه در راه خداوند حاضر شود خود و همسر و فرزندش را تسلیم نماید، باید تمام سرها در جاى پاى او براى خداوند به خاك برسد. «مُصَلًّى» ​

در جهانى كه همیشه نزاع و كشمكش در آن وجود دارد، بودن چنین مركزى در آن مى‏تواند اثر عمیق مخصوصى براى حل مشكلات مردم از خود نشان دهد، زیرا امن بودن این منطقه سبب مى‏شود كه مردم با تمام اختلافاتى كه دارند در جوار آن در كنار هم بنشینند، و به مذاكره بپردازند، و به این ترتیب یكى از مهمترین مشكلات كه معمولا براى فتح باب مذاكرات براى رفع خصومتها و نزاعها وجود دارد حل مى‏شود.
چون بسیار مى‏شود كه طرفین نزاع، یا دولت هاى متخاصم جهان مایلند رفع خصومت كنند و براى این منظور به مذاكره بنشینند، اما مكانى كه براى هر دو طرف مقدس و محترم و به عنوان مركز امن و امان شناخته شده باشد پیدا نمى‏كنند ولى در اسلام این پیش‏بینى شده است و مكه به عنوان چنین مركزى اعلام گردید.
هم اكنون تمام مسلمانان جهان كه متاسفانه گرفتار كشمكشها و اختلافات مرگبارى هستند مى‏توانند با استفاده از قداست و امنیت این سرزمین باب مذاكرات را بگشایند و از معنویت این مكان مقدس كه نورانیت و روحانیت خاصى در دلها ایجاد مى‏كند به رفع اختلافات خود بپردازند .

مقام ابراهیم جایگاهى است با فاصله تقریبى 13 متر از كعبه، كه بر حاجیان لازم است بعد از طواف خانه خدا، پشت آن دو ركعت نماز بگزارند و در آنجا سنگى قرار دارد كه حضرت ابراهیم براى بالا بردن دیوارهاى كعبه، بر روى آن ایستاده است و آن سنگ فعلًا در محفظه‏اى نگهدارى مى‏شود​

[h=2]پیام‏های آیه:[/h] 1ـ شخصیّت حضرت ابراهیم، شخصیّتى جهانى است. در آیه قبل، ابراهیم را امام براى همه‏ى مردم قرار داد و در این آیه كعبه را میعادگاه همه مردم قرار داده است. «جَعَلْنَا الْبَیْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ»
2ـ جامعه نیازمند امام و امنیّت است. در آیه‏ى قبل فرمود: «إِنِّی جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً» و در این آیه مى‏فرماید: «وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَیْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَ أَمْناً»
3ـ كسى كه در راه خداوند حاضر شود خود و همسر و فرزندش را تسلیم نماید، باید تمام سرها در جاى پاى او براى خداوند به خاك برسد. «مُصَلًّى» ( مضمون حدیثى كه در تفسیر نور الثقلین، ج 1 ص 122، آمده است.)
4ـ چون خانه از خداست «بَیْتِیَ» خادم آن نیز باید از اولیاى او باشد. «طَهِّرا بَیْتِیَ»
5ـ زائران بیت اللّه را همین كرامت بس كه ابراهیم و اسماعیل، مسئول طهارت و پاكى آن بیت براى آنها بوده‏اند. «طَهِّرا بَیْتِیَ لِلطَّائِفِینَ»
6ـ عبادت با طهارت، پیوند دارد. «طَهِّرا» ، «وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ»
7ـ عبادت و نماز به قدرى مهم است كه حتّى ابراهیم و اسماعیل براى انجام مراسم آن مأمور پاكسازى مى‏شوند. «طَهِّرا بَیْتِیَ» ، «الرُّكَّعِ السُّجُودِ»
8ـ مسجدِ مسلمانان باید پاكیزه و رغبت‏انگیز باشد. «طَهِّرا» ، «الرُّكَّعِ السُّجُودِ»