سیره ی رسول گرامی اسلام محمد مصطفی ص

60-اکثر خنديدن آن حضرت تبسم بود و صدايش به خنده بلند نمي شد .
61-مزاح مي کرد اما به بهانه مزاح و خنداندن، حرف لغو و باطل نمي زد.
62-نام بد را تغيير مي داد و به جاي آن نام نيک مي گذاشت.
63-بردباري اش همواره بر خشم او سبقت مي گرفت.
64-از براي فوت دنيا ناراحت نمي شد و يا به خشم نمي آمد.
65-از براي خدا آنچنان به خشم مي آمد که ديگر کسي او را نمي شناخت
66-هرگز براي خودش انتقام نگرفت مگر آنکه حريم حق شکسته شود.
67-هيچ خصلتي نزد آن حضرت منفورتر از دروغگويي نبود.
68-در حال خشنودي و نا خشنودي جز ياد حق بر زبان نداشت.
69-هرگز درهم و ديناري نزد خود پس انداز نکرد .
70-در خوراک و پوشاک چيزي زيادتر از خدمتکارانش نداشت.
71-روي خاک مي نشست و روي خاک غذا مي خورد.
72- روي زمين مي خوابيد.
73-کفش و لباس را خودش وصله مي کرد.
74-با دست خودش شير مي دوشيد و پاي شتر ش را خودش مي بست.
75-هر مرکبي برايش مهيا بود سوار مي شد و برايش فرقي نمي کرد.
76-هرجا مي رفت عبايي که داشت به عنوان زير انداز خود استفاده مي کرد.
77-اکثر جامه هاي آن حضرت سفيد بود.
78-چون جامه نو مي پوشيد جامه قبلي خود را به فقيري مي بخشيد.
79-جامه فاخري که داشت مخصوص روز جمعه بود.
80-در هنگام کفش و لباس پوشيدن هميشه از سمت راست آغاز مي کرد.
81-ژوليده مو بودن را کراهت مي دانست.
82-هميشه خوشبو بود و بيشترين مخارج آن حضرت براي خريدن عطر بود.
83-هميشه با وضو بود و هنگام وضو گرفتن مسواک مي زد.
84-نور چشم او در نماز بود و آسايش و آرامش خود را در نماز مي يافت.
85-ايام سيزدهم و چهاردهم و پانزدهم هرماه را روزه مي داشت.
86-هرگز نعمتي را مذمت نکرد.
87-اندک نعمت خداوند را بزرگ مي شمرد.
88-هرگز از غذايي تعريف نکرد يا از غذايي بد نگفت.
89-موقع غذا هرچه حاضر مي کردند ميل مي فرمود.
90-در سر سفره از جلوي خود غذا تناول مي فرمود.
91-بر سر غذا از همه زودتر حاضر مي شد و از همه ديرتر دست مي کشيد.
92-تا گرسنه نمي شد غذا ميل نمي کرد و قبل از سير شدن منصرف مي شد.
93-معده اش هيچ گاه دو غذا را در خود جمع نکرد.
94-در غذا هرگز آروغ نزد.
95-تا آنجا که امکان داشت تنها غذا نمي خورد.
96-بعد از غذا دستها را مي شست و روي خود مي کشيد.
97-وقت آشاميدن سه جرعه آب مي نوشيد؛ اول آنها بسم الله و آخر آنها الحمدلله.
98-از دوشيزگان پرده نشين با حياتر بود.
99-چون مي خواست به منزل وارد شود سه بار اجازه مي خواست.
100-اوقات داخل منزل را به سه بخش تقسيم مي کرد: بخشي براي خدا، بخشي براي خانواده و بخشي براي خودش بود و وقت خودش را نيز با مردم قسمت مي کرد.

منابع: کتاب «منتهي الآمال» محدث قمي و کتاب «مکارم الاخلاق» طبرسي به نقل از: سايت شفقنا