[SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] ها تگ های توصیفی هستند که اطلاعاتی اضافی در رابطه با عناصر برنامه نویسی فراهم می کنند. منظور از عناصر برنامه چیزهائی مانند کلاس، پروپرتی، فیلد و ... است.[/SIZE] [SIZE=+0]کاربرد ؛ این اطلاعات اضافی در کجا بکار می آیند؟[/SIZE] [SIZE=+0]بسته به نوع [/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] ها کاربرد آنها متفاوت است. بعضی از آنها اطلاعاتی در اختیار کامپایلر جهت نحوه برخورد آن می گذارند. بعضی برای [/SIZE][SIZE=+0]IDE[/SIZE][SIZE=+0] کاربرد دارند مثلا [/SIZE][SIZE=+0]<Browsable> [/SIZE][SIZE=+0]به [/SIZE][SIZE=+0]IDE[/SIZE][SIZE=+0] میفهماند که پروپرتی یا اونت صاحب این صفت در پنجره [/SIZE][SIZE=+0]properties[/SIZE][SIZE=+0] نشان داده شود یا خیر. در [/SIZE][SIZE=+0]LINQ[/SIZE][SIZE=+0] برای تعیین اطلاعات نگاشت بین کلاس های برنامه([/SIZE][SIZE=+0]Entity[/SIZE][SIZE=+0]) و جداول بانک از[/SIZE][SIZE=+0] Attribute[/SIZE][SIZE=+0]ها استفاده می شود.[/SIZE] [SIZE=+0]برنامه نویس هم(منظور خودمان) می تواند اقدام به تعریف [/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] هایی برای مقاصد ویژه اش نماید.[/SIZE] [SIZE=+0]نکاتی در رابطه با [/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0]:[/SIZE] [SIZE=+0]-[/SIZE][SIZE=+0]شما می توانید یک یا چند [/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] را برای هر المان برنامه بکار ببرید اعم از اسمبلی، ماژول، کلاس ، پروپرتی ، متد و [/SIZE][SIZE=+0]enum[/SIZE][SIZE=+0] و ....[/SIZE] [SIZE=+0]-[/SIZE][SIZE=+0]در [/SIZE][SIZE=+0]VB</acronym> [/SIZE][SIZE=+0]، [/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] ها در < ... > [/SIZE][SIZE=+0]قرار می گیرند. خصوصیات مختلف یک [/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] می تواند با کاما از یکدیگر جدا شوند . مثلاً[/SIZE] [SIZE=+0]<Column(Storage:="_LastName", DbType:="NVarChar(20) NOT NULL", _[/SIZE] [SIZE=+0]CanBeNull:=false)> _[/SIZE] [SIZE=+0]-[/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] ها می توانند آرگومان بپذیرند. ارگومانها می تواند به دو روش ارسال گردد(این امر به تعریف[/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] نیز بستگی دارد)[/SIZE] [SIZE=+0]1- به عنوان پارامترهای سازنده کلاس[/SIZE][SIZE=+0] و به ترتیب تعریف شده[/SIZE][SIZE=+0] [/SIZE] کد: <CustomAttr(True, False)> Class Class1</pre> [SIZE=+0]2- با استفاده از نام آرگومانها(با استفاده از [/SIZE][SIZE=+0]":="[/SIZE][SIZE=+0] )(دیگر ترتیب آوردن آنها مهم نیست)[/SIZE] کد: <CustomAttr(Update:=True, Keep:=False)> Class Class1</pre> [SIZE=+0]لازم بذکر است در زمانیکه سازنده کلاس [/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0]([/SIZE][SIZE=+0]constructor of attribute classes[/SIZE][SIZE=+0]) [/SIZE][SIZE=+0]نیاز به آرگومان دارد باید آرگومانها بصورت ترتیبی[/SIZE][SIZE=+0]([/SIZE][SIZE=+0]positional arguments[/SIZE][SIZE=+0])[/SIZE][SIZE=+0]آورده شوند و آرگومانهای با نام ([/SIZE][SIZE=+0]Named arguments[/SIZE][SIZE=+0]) تنها برای مقدار دادن به فیلدها و پروپرتی های [/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] کاربرد دارند.(گیج نشوید، کمی صبر کنید متوجه خواهید شد که [/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] نیز یک کلاس است که می تواند سازنده، پروپرتی ، فیلد و حتی متد داشته باشد[/SIZE][SIZE=+0])[/SIZE] [SIZE=+0]-[/SIZE][SIZE=+0]آرگومانها می تواند اجباری یا اختیاری باشد.[/SIZE] [SIZE=+0]نکته کوچک: [/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] و المان موصوف آن بایددر یک خط باشد ، اگر خواستید در دو خط بنویسید [/SIZE][SIZE=+0]underline[/SIZE][SIZE=+0] را فراموش نکنید.[/SIZE] [SIZE=+0]مثال: [/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] های مشهور و پرکاربرد(البته از دید بنده)[/SIZE] [SIZE=+0]<webMethod>[/SIZE][SIZE=+0] : در وب سرویس ها، متدهائی را که باید قابل فراخوانی باشند (بطور علمی: براساس پروتکل [/SIZE][SIZE=+0]SOAP[/SIZE][SIZE=+0] قابل فراخوانی باشند) مشخص می کند.[/SIZE] [SIZE=+0]<DllImport>[/SIZE][SIZE=+0] برای فراخوانی کدهای [/SIZE][SIZE=+0]unmanaged[/SIZE][SIZE=+0] کاربرد دارد مثلا استفاده از [/SIZE][SIZE=+0]dll[/SIZE][SIZE=+0] ای که به زبان [/SIZE][SIZE=+0]VB6[/SIZE][SIZE=+0] نوشته شدهاست.[/SIZE] [SIZE=+0]<Browsable>[/SIZE][SIZE=+0] همانطور که گفتیم مشخص می کند آیا پرو پرتی یا اونت باید در پنجره [/SIZE][SIZE=+0]Properties[/SIZE][SIZE=+0] ویژوال استادیو نمایش یابد یا خیر.[/SIZE] [SIZE=+0]<[/SIZE][SIZE=+0]Table[/SIZE][SIZE=+0]> کاربرد در [/SIZE][SIZE=+0]LINQ[/SIZE][SIZE=+0]، برای نگاشت یک کلاس با جدولی در بانک[/SIZE] [SIZE=+0]و ...[/SIZE] [SIZE=+0]چطور یک [/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] مخصوص خود بسازیم؟[/SIZE] [SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] ها در واقع یک کلاس هستند که از [/SIZE][SIZE=+0]System.Attribute[/SIZE][SIZE=+0] ارث برده اند. عموماً [/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] ها دارای پروپرتی هایی هستند که توسط آنها اطلاعاتی را در رابطه با المانشان ذخیره می کنند. این اطلاعات هنگامی که قصد استفاده از [/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] را داریم بکار می آید.[/SIZE] کد: کد: Class TestAttribute Inherits System.Attribute Private m_SomeValue As String Public Sub New(ByVal Value As String) m_SomeValue = Value End Sub Public Sub Attr(ByVal AttrValue As String) 'Add method code here. End Sub Public Property SomeValue() As String ' A named parameter. Get Return m_SomeValue End Get Set(ByVal Value As String) m_SomeValue = Value End Set End Property End Class</pre> [SIZE=+0]بیائید با یک مثال کاربرد، تعریف و طریقه استفاده از [/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] را بررسی کنیم(این مثال فقط یک مثال است)[/SIZE] [SIZE=+0]فرض کنید کلاس های مختلفی با فیلدهای گوناگون داریم که اطلاعات داخل آن فیلدها را باید در بانک وارد نمائیم. در هر کلاس توابعی داریم که وظیفه اعتبارسنجی ([/SIZE][SIZE=+0]validation[/SIZE][SIZE=+0]) فیلدها را بر عهده دارند. قبل از اینسرت داده های یک شی باید از معتبر بودن داده ها (فیلدها) مطمئن شویم یعنی تمام توابع اعتبارسنجی را فراخوانی نموده و در صورتی که همگی [/SIZE][SIZE=+0]True [/SIZE][SIZE=+0]برگردانند آنگاه اقدام به اینسرت داده های آن شی در بانک نمائیم.[/SIZE] [SIZE=+0]راه اول: در هر کلاس تابعی بنویسیم که تمام توابع اعتبارسنجی را فراخوانی نموده و نتیجه آنها را بررسی نماید([/SIZE][SIZE=+0]All[/SIZE][SIZE=+0] validation[/SIZE][SIZE=+0]). راه حل بدی نیست، اما اگر بعد از نوشتن این تابع ، یک تابع اعتبارسنجی دیگر نوشتیم و یادمان رفت آن را در تابع[/SIZE][SIZE=+0] All[/SIZE][SIZE=+0] validation[/SIZE][SIZE=+0] فراخوانی کنیم چه می شود! در ضمن برای نوشتن یک روتین ثابت که همیشه قبل از اینسرت هر کلاسی رخ دهد و وظیفه اعتبارسنجی را عهده دار باشد کار ما سخت خواهد شد.[/SIZE] [SIZE=+0]راه دوم: توابع مربوط به اعتبارسنجی کلاسها را با یک [/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] خاص مشخص کنیم. حال قبل از اینسرت هر شی ای از هر کلاسی، کافی است توابع آن را با [/SIZE][SIZE=+0]Reflection[/SIZE][SIZE=+0] استخراج نموده و آن هائی را که دارای [/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] خاص مورد نظر ما هستند فراخوانی [/SIZE][SIZE=+0]Invoke[/SIZE][SIZE=+0] نمائیم.[/SIZE] [SIZE=+0]تعریف [/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] خاص خودمان:[/SIZE] کد: کد: Public Class MKHValidation Inherits Attribute 'برای کار مثال ما چیز دیگری لازم نیست End Class</pre> [SIZE=+0]مشخص کردن توابع اعتبارسنجی کلاس با [/SIZE][SIZE=+0]Attribute[/SIZE][SIZE=+0] خاص[/SIZE] کد: کد: Public Class testEntity Public name As String Public KodMeli As String Public Age As Integer <MKHValidation()> _ Public Function Name_Validation() As Boolean If name.Length > 0 And name.Length < 30 Then Return True Else Return False End If End Function <MKHValidation()> _ Public Function KodMeli_Validation() As Boolean 'کد ملی ده کارکتر عددی است If KodMeli.Length = 10 And IsNumeric(KodMeli) Then Return True Else Return False End If End Function <MKHValidation()> _ Public Function Age_Validation() As Boolean If Age > 0 Then Return True Else Return False End If End Function End Class</pre> [SIZE=+0]نوشتن روالی که اعتبارسنجی هر شی ای از هر کلاسی را انجام میدهد:[/SIZE] کد: کد: ''' <summary> ''' تمام متدهای مربوط به اعتبارسنجی یک شی فراخوانی می شود ''' </summary> ''' <param name="entity">شی مورد نظر</param> Public Function ChechEntityValidation(ByVal entity As Object) As Boolean Dim typEntity As Type = entity.GetType 'تمام متدهای شی را بدست می آوریم Dim AllMethod() As MethodInfo = typEntity.GetMethods(BindingFlags.Instance Or _ BindingFlags.Public Or _ BindingFlags.NonPublic) For Each metod As MethodInfo In AllMethod 'بررسی اینکه آیا متد صفت مورد نظر را دارد Dim Atr As Attribute = Attribute.GetCustomAttribute(metod, GetType(MKHValidation)) If Atr IsNot Nothing Then 'فراخوانی متد Dim result As Object result = metod.Invoke(entity, Nothing) If result <> True Then Return False End If End If Next Return True End Function</pre> [SIZE=+0] [/SIZE]