[h=1]به گزارش سرویس اجتماعی برنا، نخسین خالکوبی الکترونیک در سال 2011 به وجود آمد که تاد کلومن در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو و همکارانش یک قطعه شفاف دارای مدارهای الکترونیکی به باریکی موی انسان ساختند. این قطعه چون یک خالکوبی موقت روی پوست قرار می گرفت و برای مشاهده سیگنال‌های الکتروفیزیولوژیکی مرتبط با قلب و ماهیچه‌ها و همچنین فعالیت اولیه مغز مورد استفاده قرار می‌گیرد. گروه کولمن برای ارتقای تأثیر این خالکوبی اکنون نحوه قرارگیری الکترودها را ارتقا داده تا بتواند امواج مغزی پیچیده‌تری را بخواند. آن‌ها این فناوری را با مونیتورکردن سیگنال‌های پیش مغز که P300 نامیده می شود، نشان داده‌اند. این سیگنال‌ها زمانی ظاهر می شوند که فرد به یک محرک توجه می کند. این تیم به داوطلبان یک سری تصاویر نشان داد و از آن‌ها خواست تعداد دفعاتی که یک شی خاص در این تصاویر ظاهر شده اند را بشمارند. هرگاه یک داوطلب به آن شی توجه می‌کرد این خالکوبی یک نقطه روشن روی سیگنال P300 را نشان می داد. این خالکوبی به دقت دستگاه مغزنگار برقی در مشخص کردن این که فرد به هدف یا محرک دیگر نگاه می کند، عمل کرده است. این گروه تحقیقاتی درحال حاضر خالکوبی را طوری تغییر می‌دهد که اطلاعات را به صورت بی‌سیم به یک تلفن هوشمند ارسال کند. محققان در نهایت امیدوارند که این دستگاه بتواند سایر الگوهای پیچیده فعالیت مغزی را چون الگوهایی که برای کنترل یک عضو مصنوعی به کار می رود، تشخیص دهد.[/h]
