جاز جاز جاز یا جَز یکی از گونه های موسیقی است که از مشخصات آن نت های آبی، مکث و ضدضرب، ضرب های تاب دار و خرامان (سوینگ)، پرسش وپاسخ خوانی، چندضربی بودن و بداهه نوازی است. جاز را نخستین گونه هنری پدید آمده در ایالات متحده امریکا میدانند. جَز در فرهنگ و موسیقی غرب افریقا و نیز در سنت های موسیقائی سیاهان امریکا مانند بلوز و رگتایم و دسته های موسیقی نظامی اروپائی ریشه دارد. در آغاز سده بیستم این گونه موسیقی در میان سیاهان امریکا رواج یافت و در دهه ۱۹۲۰ در بسیار از کشورها رایج گردید. از آن زمان به بعد جَز تأثیر زیادی در عرصه موسیقی داشته و هنوز در تحول و تغییر است. وینتون مارسالیس ترومپت نواز چیره دست امریکایی و برنده جایزه پولیتزر در باره جاز می گوید: "جاز ابداع سیاه هاست. جاز بازگوکننده خیلی چیزهای عمیق روحی است و نه تنها درباره ما سیاه ها و نحوه نگاه ما به مسائل است بلکه درباره اصل معنی زندگی مردمسالارنه امروزی هم است. جاز همان شرافت نژاد سیاه است که به صورت صدا درآمده است. در این سبک از موسیقی همه چیز را می شود دید، چه ناگفته گذاشتن ها، چه نفوذ کردن ها، چه پیچیده بودن ها و چه مستور ماندن ها همه را می شود در این سبک دید. تا جاییکه من میدانم نواختن جاز از همه سبکها سخت تر است. جاز بهترین تفسیر احساسات شخصی در تاریخ موسیقی غربی است." جاز خود به سبک های فرعی زیادی تقسیم می شود که برخی از آن ها عبارتند از: ▪ دیکسی لند ▪ بیگ بند یا سوینگ ▪ بی باپ ▪ کول جز ▪ فری جز ▪ جاز برزیلی ▪ سالسا جز ▪ فیوژن ▪ سول جز ▪ اسید جز ▪ سموث جز واژه جاز از زبان عوام سیاه پوستان گرفته شده و احتمال می رود که در اصل دارای معانی جنسی بوده، هرچند ریشه های دیگری نیز برای آن پیشنهاد شده است.
جازجاز یا جَز (به انگلیسی: jazz)، یکی از گونه‌های موسیقی است که از مشخصات آن نت‌های آبی، مکث و ضدضرب، ضرب‌های تاب‌دار و خرامان (سوینگ)، پرسش‌وپاسخ‌خوانی، چندضربی بودن و بداهه‌نوازی است. و آن‌را نخستین گونه هنری پدید آمده در ایالات متحده آمریکا میدانند. واژهٔ جاز از زبان عوام سیاه‌پوستان گرفته شده و احتمال می‌رود که در اصل دارای معانی جنسی بوده، هرچند ریشه‌های دیگری نیز برای آن پیشنهاد شده‌است. [h=2]پیشینه [/h] نوشتار اصلی: تاریخ موسیقی جاز عکسی از ارکستر جاز «کینگ» و «کارتر» در هوستون، تگزاس، ژانویه ۱۹۲۱. جاز در فرهنگ و موسیقی غرب آفریقا و نیز در سنت‌های موسیقائی سیاهان آمریکا مانند بلوز و رگتایم و دسته‌های موسیقی نظامی اروپایی ریشه دارد . در آغاز سده بیستم این گونه موسیقی در میان سیاهان آمریکا رواج یافت و در دهه ۱۹۲۰ در بسیار از کشورها رایج گردید. از آن زمان به بعد جاز تأثیر زیادی در عرصه موسیقی داشته و هنوز در تحول و تغییر است. وینتون مارسالیس ترومپت نواز چیره‌دست آمریکایی و برنده جایزه پولیتزر در باره جاز می‌گوید: "جاز ابداع سیاه‌هاست. جاز بازگوکنندهٔ خیلی چیزهای عمیق روحی است و نه تنها دربارهٔ ما سیاه‌ها و نحوهٔ نگاه ما به مسائل است بلکه دربارهٔ اصل معنی زندگی مردم‌سالارانهٔ امروزی هم است. جاز همان شرافت نژاد سیاه است که به صورت صدا درآمده‌است. در این سبک از موسیقی همه چیز را می‌شود دید، چه ناگفته‌گذاشتن‌ها، چه نفوذ کردن‌ها، چه پیچیده‌بودن‌ها، و چه مستور ماندن‌ها همه را می‌شود در این سبک دید. تا جاییکه من میدانم نواختن جاز از همهٔ سبکها سخت‌تر است. جاز بهترین تفسیر احساسات شخصی در تاریخ موسیقی غربی است." [h=2]سبکها [/h] جاز خود به سبک‌های فرعی زیادی تقسیم می‌شود که برخی از آن‌ها عبارت‌اند از: دیکسی‌لند بیگ‌بند یا سوینگ بی‌باپ کول جز فری جز جاز برزیلی سالسا جز فیوژن سول جز اسید جز سموث جز مدال جز آوانگارد جز [h=2]ایران و «جاز شرقی [/h] در دهه ۱۹۶۰ میلادی، دوک الینگتون، بزرگنام موسیقی جاز، قطعه‌ای به نام و افتخار اصفهان تنظیم نمود که مورد توجه قرار گرفت. در ۱۹۶۵، گروهی به رهبری دکتر لوید میلر و پرستون کیز سبک جدیدی از موسیقی جاز بنام «جاز شرقی» ابداع نمودند که در آن موسیقی سنتی ایران با موسیقی جاز آمیخته گردید. دستاوردهای این گروه اهل یوتا که Oriental Jazz Quartet نام گرفت، بسیار در ایران مورد توجه قرار گرفت، و حتی از تلویزیون ملی ایران نیز پخش می‌شد. منبع: ویکی پدیا
