آيا راهي براي ملاقات با امام زمان عليه السلام وجود دارد؟

بسـمِ اللهِ الـرَّحمنِ الـرَّحيم
​

​

​

نكته ديگري كه قابل ذكر است اين است كه براي ملاقات امام عصر(ارواحنافداه) در زمان غيبت، از طرف ما راهي وجود ندارد،يعني ديدن امام زمان عليه السلام به خواستن و اراده ما نيست، بلكه اين كار تنها به دست خود امام زمان عليه السلام است و اگر او صلاح بداند اين توفيق را شامل حال ما خواهد كرد و به قول شاعر:« تا يار كه را خواهد و ميلش به كه باشد».
بنابراين اگر امام زمان عليه السلام صلاح بداند و لازم باشد ممكن است اين توفيق را به كافري هم عطا كند و اگر صلاح نداند ولو انسان خيلي پاك و بزرگي هم باشد ولي چون حضرت صلاح نميداند اين توفيق را پيدا نميكند.
لذا اينكه برخي فكر مي كنند تنها با چهل شب چهارشنبه يا جمعه به مسجد جمكران رفتن يا فلان ذكر را گفتن مي توانند خدمت امام زمان عليه السلام برسند، صحيح نيست، يعني اين ذكرها و يا به مسجد جمكران رفتن و دنبال آقا گشتن علـّت تامـّه براي ديدن حضرت نيست، بلكه اصل، اراده و مصلحت انديشي امام زمان (ع) است.
پس ممكن است شخصي با يك شب جمعه به جمكران امام زمانش را ملاقات كند و شخصي هم صد مرتبه برود و اين توفيق نصيبش نشود.
بااين توضيح مشخص مي شود كه ديدن امام زمان (ع) نشانه اين نيست كه حتماً آن شخص كه حضرت را ديده داراي مقام بالاي علمي يا عرفاني بوده است بلكه حتـيّ برخي افراد ساده و بيسواد و يا حتـي غيرمسلمان نيز آن حضرت را زيارت نموده اند.
وخوب است بدانيم اگـر چه ديدار جمال يوسف آل محمد(ص) به خواست و اراده آن حضرت است، امـا فراوان ديده شده اكثـراً كساني كه توفيق ملاقات آن حضرت را پيدا كرده اند، عاشقان و شيفتگاني بوده اند كه شب و روز دنبال گم گشته خود مي گشتند و هر شخصي را كه ظاهراً چهره خوبي داشته نگاه مي كردند به اين اميد كه شايد اين شخص همان محبوب من باشد. طبعاً افراد بي محبتي كه تشنه آفتاب جمال آن خورشيد درخشان نگشته اند و حتي نام امام زمانشان را هم به زبان نمي آوردند اگر چه ممكن است آنها نيز مورد محبت حضرت بقية الله (ع) واقع شوند اما خيلي كمتر اتفاق مي افتد كه بتوانند آن جمال نوراني را زيارت كنند. به هر حال اگر چه ديدن امام عصر به لياقت يا خواست ما نيست و به لطف و كرم و خواست حضرت است اما محـبّ واقعي كسي است كه يكي ار آرزوهايش ديدن جمال نوراني مولا و اربابش باشد و براي اين خواسته اش كوشش كند.
خوب است بدانيم كه بهترين نوع ارتباط با حضرت ولي عصر(ع) ارتباط روحي و معنوي مي باشد، چه بسا افرادي جمال امام زمان (ع) را هم ببينند ولي رفتارشان با رفتار امام زمانشان مطابق نباشد.
مثلا خيلي ها مثل ابوسفيان هر روز چهره نوراني پيامبراكرم(ص) را مي ديدند، اما سر سوزني معرفت آن حضرت را نداشتند و از طرفي چه بسا كساني كه اصلاً امام زمانشان را نديده باشند، ولي تمام اعضاء و جوارحشان و تمام فكر و عملشان مطابق خواست و رضايت آن حضرت باشد. پس انسان نبايد تنها دنبال ديدن جمال ائمه اطهار (ع) باشد، بلكه بايد بيشتر به فكر تربيت روح خود باشد تا جايي كه مثل اويس قرن كه جمال پيامبر را از نزديك نمي ديد و با آن حضرت رابطه روحي داشت، روح خود را هم سنخ روح أئمـّه اطهار (ع9 نمايد. معناي ارتباط روحي و معنوي هم اين است كه انسان روحش را هم سنخ روح امام زمان (ع) كند، يعني با تزكيه نفس، روح خود را از تمام رذائل اخلاقي پاك نمايد و هركاري كه امام عصر (ارواحنافداه) مي پسندد انجام داده و هر كاري را كه نمي پسندد ترك نمايد.
منبع: كتاب ملاقات با امام زمان در عصر حاضر

[HR][/HR]