برخلاف باور عمومی بسیاری از جوامع رتیلها سمی نبوده و گزش آنها خطرناک نیست. رتیلها به گزشهای دردناک مشهور هستند ولی واقعیت این است که وجود آروارههای قوی و انتقال بیماریهای میکروبی از قبیل قانقاریا و کزاز از طریق عمل گزش به انسان بوده که به اشتباه عوارض ناشی از آن را مردمان قدیم به سم یا زهر در رتیل نسبت میدادند. علیرضا نادری کارشناس محیط زیست با بیان اینکه رتیلها موجوداتی با جثه نه چندان بزرگ و آروارههای قوی دارند که قادرشان میکند، طعمههای هم اندازه خودشان را به راحتی کشته و بخورند، گفت: رتیلها متعلق به رده عنکبوتیان بوده که در جهان در حدود ۱۰۰۰ گونه از آنها شناسایی شده است. وی افزود: آنها نیز مانند سایر عنکبوتیان دارای ۴ جفت پا هستند که آنها را قادر میکند با سرعت بسیار زیاد بدوند. قلابهایی که در انتهای پاهای رتیل قرار دارد به آنها کمک میکند که از سطوح عمومی به راحتی بالا رفته و خود را به سقف برسانند و در صورت افتادن از سقف به اشتباه تصور می شود رتیل حتماً باید از سقف بیافتد تا بگزد که باور عمومی ۱۰۰ درصد اشتباهی است. وی ادامه داد: غذای رتیلها را حشرات کوچک از قبیل موریانهها، سوسکها، سوسریها و بندپایانی مانند انواع عقربها، هزارپایان، صدپایان، عنکبوتها و انواع بزرگتر خزندگان کوچکی مثل مارمولکها و مارهای کوچک تشکیل میدهد. نادری با اشاره به اینکه رتیلها در اغلب نقاط کره زمین به جز مناطق قطبی، ارتفاعات بالا و قاره استرالیا یافت می شوند، تصریح کرد: در کشور ما رتیلها بیشتر در مناطق گرم و خشک و بیابانی یافت می شوند در نقاط مختلف کشور آنها را به اسامی مختلف میشناسند که از آن جمله شترزنک به معنای گزنده شتر است که باور دارند شترها را در خواب گاز میگیرند که البته چنین اتفاقی نادر بوده و یک باور رایج اشتباه است. رتیلها به سمت نور یا آتش جذب می شوند؟ گفته میشود که رتیلها به سمت نور لامپ یا آتش جذب میشوند که در واقع این نور نیست که آنها را جذب میکند بلکه حشراتی هستند که به طرف نور جذب شدهاند و رتیلها را که شکارچی آنها هستند به طرف خود میکشند. براساس این گزارش، برخلاف باورهای غلط و رایج در مورد این موجودات، رتیلها مانند سایر جانداران در طبیعت بسیار مفید بوده و وجود آنها برای اکوسیستم بسیار ضروری است زیرا با شکار و تغذیه از بسیاری از بی مهرگان کوچک به کنترل جمعیت آنها کمک بسیار بزرگی میکند.
