سوره جن مكى است و بيست و هشت آيه دارد بسم اللّه الرحمن الرحيم قل اوحى الى انه استمع نفر من الجن فقالوا انا سمعنا قرءانا عجبا (1) يهدى الى الرشد فامنا به ولن نشرك بربنا احدا (2) و انه تعالى جد ربنا ما اتخذ صاحبه و لا ولدا (3) و انه كان يقول سفيهنا على اللّه شططا (4) و انا ظننا ان لن تقول الانس و الجن على اللّه كذبا (5) و انه كان رجال من الانس يعوذون برجال من الجن فزادوهم رهقا (6) و انهم ظنوا كما ظننتم ان لن يبعث اللّه حدا (7) و انا لمسنا السماء فوجدناها ملئت حرسا شديدا و شهبا (8) و انا كنا نقعد منهامقاعد للسمع فمن يستمع الان يجد له شهابا رصدا (9) و انا لا ندرى اشر اريد بمن فى الارض ام اراد بهم ربهم رشدا (10) و انا منا الصالحون و منا دون ذلك كنا طرائق قددا (11) و انا ظننا ان لن نعجز اللّه فى الارض و لن نعجره هربا (12) و انا لما سمعنا الهدى امنا به فمن يومن بربه فلا يخاف بخسا و لا رهقا (13) و انا منا المسلمون و منا القسطون فمن اسلم فاولئك تحروا رشدا (14) و اما القاسطون فكانوا لجهنم حطبا (15) وان لواستقاموا على الطريقه لاسقيناهم ماء غدقا (16) لنفتنهم فيه و من يعرض عن ذكر ربه يسلكه عذابا صعدا (17). ترجمه آيات به نام خدا كه هم رحمان است و هم رحيم .(تو اى پيامبر) بگو از راه وحى به من چنين رسيده كه چند نفر از طايفه جن قرآن را شنيده و سپس به بقيه گفته اند: ما قرآنى عجيب شنيديم (1). قرآنى كه به سوى رشد هدايت مى كند و به همين جهت بدان ايمان آورديم و هرگز احدى را شريك پروردگار خود نخواهيم گرفت (2). و اينكه خداى تعالى پروردگار عظيم ما است نه همسرى گرفته و نه فرزندى (3). و اينكه آن چه سفيه و نادانى از ما در باره خدا مى گفت از حق دور بود (4). ما (كه تاكنون مشرك بوده ايم فريب خورده ايم چون ) احتمال نمى داديم انس و جن به خدا دروغ ببندند ولى اينك كه قرآن به گوشمان خورد فهميديم دروغ بسته بودند (5). و اينكه مردمى از انس به مردمى از جن پناه مى بردند و همانها باعث بيشتر شدن بدبختى انسيان مى شدند (6). آنها هم مثل شما پنداشتند كه خدا احدى را مبعوث نمى كند (7). و ما با آسمان تماس گرفتيم ديديم پر شده است از نگهبانان قوى و شهابها (8). با اينكه ما قبلا به راحتى در آسمان بگوش مى نشستيم ولى امروز هر كس بخواهد چيزى بشنود شهابها را در كمين مى بيند (9). و ديگر نمى توانيم بفهميم كه پروردگار زمينيان شر آنان را خواسته و يا رشد ايشان را خواسته است (10). و اينكه ما نيز دو قسم هستيم بعضى براى ايمان آوردن صلاحيت دارند و بعضى ندارند و هميشه اين اختلاف در بين ما هم بوده است (11). و اينكه ما يقين كرديم كه هيچ كس از ما نمى تواند خدا را در زمين عاجز كند و يا از زمين بگريزد به طورى كه خدا از گرفتن و عقوبت او عاجز شود (12). و اينكه وقتى ما اين هدايت را شنيديم بدان ايمان آورديم ، اينك به همه شما جنيان مى گوييم هر كس به پروردگار خود ايمان بياورد ترسى ندارد از اينكه چيزى به ظلم از او ناقص شود و نه از اينكه ناملايمات بيچاره اش كند (13). و اينكه ما نيز دو طايفه ايم بعضى از ما مسلمانند و بعضى منحرف پس هر كس تسليم خدا گردد راه رشد را پيش گرفته است (14). و اما منحرفين براى دوزخ هيزم خواهند بود (15). و اينكه اگر جن و انس بر راه رشد استقامت بورزند ما ايشان را آبى گوارا و زياد مى چشانيم (16). تا در آن آزمايششان كنيم و كسى كه از ياد پروردگارش اعراض كند خدا او را به راه عذابى دشوار مى اندازد (17 ). بيان آيات اين سوره به داستان چند نفر از طايفه جن اشاره مى كند كه صوت قرآن را شنيدند، و ايمان آورده ، به اصول معارف دين اقرار كردند. و از اين اشاره تسجيل نبوت رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله و سلم ) نتيجه گيرى مى شود، و نيز اين سوره به وحدانيت خداى تعالى در ربوبيت و مساءله معاد هم اشاره مى كند. اين سوره به شهادت سياقش در مكه نازل شده .