اینتل پردازنده های سلرون خود را ارتقاء می دهد

اینتل پردازنده های سلرون خود را ارتقاء می دهد
​

در حال حاضر Ivy Bridge اینتل یک معماری استاندارد می باشد که می بایست کارایی تمامی پردازنده های مرکزی پیشرفته و حرفه ای با چنین معماری مقایسه شود و یک مقیاس ایده آل برای تراشه ها درنظر گرفته می شود. این شركت با پردازنده Ivy Bridge خود، تاكنون توانسته به پيشرفت فوق‌العاده‌اي دست يابد. سري پردازنده‌هاي دسكتاپ Sandy Bridge نقطه ‌عطفي در مسير رو به رشد اينتل محسوب مي‌شد و حالا نوبت به ارتقاي پردازنده های دسکتاپ رسيده است. یکی از این پردازندها سری سلرون است که در رایانه های رومیزی mid-range و entry-level بکار برده می شود. پردازنده‌های سلرون با وجود نامشان بیشتر شبیه پردازنده‌های Core 2 Duo هستند.

این سری از واحدهای پردازش مرکزی در ژانویه 2013 ارتقاء خواهند یافت و با معماری Ivy Bridge و فرایند ساخت 22 نانومتری تولید خواهند شد. این موضوع در نمایشگاه الکترونیک CES 2012 مطرح شد و اینتل به صراحت اعلام کرد که قصد ارتقاء این سری از پردازنده های خود را دارد. جزئیات این مطلب از سوی سایت Hardware.info منتشر شد و در همین زمینه به سه تراشه به نامهای سلرون G1620، سلرون G1610 و سلرون G1610T اشاره شد. هر سه مدل با مادربوردهای LGA 1155 مبتنی بر چیپ ستهای سری 6 و سری 7 سازگار می باشند.
مدل سلرون G1620 از قدرتمندترین آنهاست، که در بازار اروپا به قیمت 100 یورو بفروش می رسد. این تراشه دارای دو هسته است که با سرعت 2.7 گیگاهرتز کار می کند، حافظه نهان آن دو مگابایت L3 است و از رم DDR3-1333 Ghz پشتیبانی می کند. همچنین مجهز به پردازنده گرافیکی داخلی با فرکانس 650مگاهرتز و مصرف برق 55 ولت می باشد.
مدل سلرون G1610 یک تراشه قابل دسترس و کارآمدی است. این پردازنده مشخصات مدل G1620 را دارد ولیکن فرکانس آن برخلاف مدل G1620، 2.6 گیگاهرتز می باشد.
تراشه سلرون G16010T بین این دو مدل قرار گرفته و قیمت آن نیز حدفاصل قیمت دو مدل فوق است. سرعت این تراشه اندکی کم است و با فرکانس 2.3 گیگاهرتز کار می کند. ضمن اینکه مصرف برق آن 35 ولت می باشد. خاطرنشان می کنیم که هر سه مدل فاقد دو فناوری Hyper-Threading و توربوی پیشرفته می باشند. حالا بايد ديد آيا تغيير چرخه توليد معماري پردازنده های اینتل روند رو به رشد مناسبی را دنبال می کنند؟