ترافیک کنسرت های ۱۰۰ هزارتومانی در آستانه نوروز

[h=2][/h]

مراقب باشید نقره داغ نشوید!
ترافیک کنسرت های ۱۰۰ هزارتومانی در آستانه نوروز


​

در آستانه عید نوروز شاهد اجرای حجم وسیعی از کنسرت های موسیقی به خصوص در تهران هستیم و فشردگی به حدی رسیده که تقریباً در ساعات پایانی اغلب روزهای میانی هفته نیز کنسرت هایی برگزار می شود اما مسئله تامل برانگیز سالن های خالی در اکثر این اجراها است و از جمعی که ریسک خرید بلیت این کنسرت ها را به جان می خرند، گروهی پشیمان از خریدشان، این اجراها را در نیمه ترک می کنند. اما این وضع متاثر از چیست و چه راهکاری برایش می توان پیش گرفت؟

به گزارش ایران تراک به نقل از «تابناک»؛ در سال های اخیر برای کنترل موسیقی زیرزمینی و فعالیت حداکثری خوانندگان و موزیسین ها در فضای رسمی، حجم بالایی از مجوزها برای خوانندگان، نوازندگان و مجموعاً گروهی تازه نفس موسیقی صادر شده است. مسلماً برخی از این گروه ها از سطح فنی استانداردی برخوردارند و در یک بستر مناسب می توانند مخاطبان خود را متناسب با سبک موسیقیایی شان بیابند و بخشی از مردم را جذب موسیقی باکیفیت ایرانی نمایند اما این قاعده برای تمام ایشان صادق نیست.

گروه وسیعی از آنهایی که وارد این عرصه شده اند، از توانمندی لازم در این حوزه برخوردار نیستند و سطح پایانی از صدا یا مهارت در نواختن را در اختیار دارند و صرفاً به امید آنکه ثروت و شهرت را همچون بسیاری از بزرگان موسیقی ایران یک جا و در کوتاه مدت در این عرصه به دست آورند، وارد حوزه موسیقی شده اند که طبیعتاً این اشخاص به واسطه عدم برخورداری از توانمندی شاخص جایگاه جدی در حوزه موسیقی به دست نمی آورند و به واسطه عدم اقبال، خیلی سریع تر از آنچه تصور می کنند، به حاشیه رانده می شوند.



این گروه ناکام که عمدتاً از طریق واسطه ها وارد حوزه موسیقی می شوند، از طبقه متمول هستند که با صرف هزینه های غیرقابل تصور شعرهای مصوب در دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد را خریده و ضبط می کند و مشخصاً از به حاشیه رانده شدن در حوزه موسیقی دچار آسیب جدی نمی شوند. با این حال بخشی از خوانندگان و نوازندگان از پشتوانه مالی جدی نیز برخوردار نیستند و با توجه به آنکه همه سرمایه شان را صرف تولید نخستین آلبوم و برگزاری نخستین کنسرت هایشان می نماید، پس از شکست، عملاً با نابودی پیوند می خورند.

این فضا اما زمانی شکل می گیرد که برخی دفاتر تحت عنوان شناسایی استعدادهای موسیقی، اقدام به برگزاری آزمون هایی می کنند. بر اساس قواعد این آزمون ها، آنهایی که تصور می کنند صدای مناسبی دارند، نمونه صدایشان را بدون اصلاح و ادیت برای برخی استودیوها با مبلغ ده هزار تومان می فرستند و در صورت پذیرش، ۱۰ الی ۲۰ درصد هزینه تولید آلبوم نخستش توسط موسسه سرمایه گذار پرداخت می شود (تنها سود تولید آلبوم دریافت نمی شود) و البته ۹۰ درصد درآمد حاصله از چند آلبوم نخست خواننده از آن موسسات مورد اشاره است!

در چنین فضایی اما تنها جوان هایی که نمی دانند پای چه قراردادی را امضا می کنند، ضرر نمی کنند، بلکه مردمی نیز ضرر می کنند که به اعتبار این موسسه ها راهی کنسرت این خواننده های جوان می شوند. این موسسات که معمولاً امتیاز برگزاری کنسرت برخی خوانندگان مطرح را نیز می خرند، به واسطه برگزاری این کنسرت ها، از اعتبار نسبی نزد مخاطبان برخوردار می شوند. آنهایی که پای ثابت کنسرت ها و خرید آلبوم های اورجینال هستند، وقتی خبری از چهره های شاخص نیست، به اعتبار همین موسسات به دیگر کنسرت های پیشنهادی می روند که کنسرت های همین چهره های کم استعداد است.

ماجرای این کنسرت ها اما زمانی جالب می شود که حجم بالایی از این اجراها به یک باره برگزار می شود؛ اتفاقی که در اسفندماه سال جاری به شدیدترین شکل ممکن رخ داده و در روزهای میانی هفته های اخیر و هفته های آتی نیز شاهد برگزاری کنسرت های متعددی هستیم که عمدتاً از همین دست کنسرت ها است و در اتفاق عجیب، بلیت برخی از این کنسرت ها ۹۰ و ۱۰۰ هزارتومان بوده و بیش از کنسرت خوانندگان شاخص و پیشکسوت موسیقی سنتی و پاپ ارزش گذاری شده و البته این صندلی های ۱۰۰ هزار تومانی معمولاً پر نمی شوند.

با این اوصاف برخی از مردم که چشم بسته به سراغ این کنسرت ها می روند، هزینه های کلانی را متحمل می شوند و یک خانواده ۴ نفره چنان هزینه ای را برای تماشای اجرایی ضعیف یا حداکثر متوسط متحمل می شود که دیگر هیچ گاه هوس کنسرت رفتن نداشته باشد و اولین و آخرین تجربه اش رقم بخورد و این فضا الزامی برای نهادهای نظارتی به وجود می آورد که حداقل برای نسل جوان اطلاع رسانی کنند که در صورت عدم برخورداری از یک صدای منحصر به فرد یا توانایی خاص در نواختن ساز، سرمایه گذاری معنوی و مادی سنگینی در حوزه موسیقی نداشته باشند.

همچنین انتظار می رود، کنسرت ها و آلبوم های موسیقی همچون فیلم ها با یک طبقه بندی کیفی از سوی نهادهای صادرکننده مجوزها همراه شوند تا عامه مردم که شناخت دقیقی از همه گروه های موسیقی ندارند، چوب عدم شناخت شان را نخورند و بتوانند انتخاب ساده تری در پیش داشته باشند. پیش از همه اینها اما باید به علاقمندان به کنسرت های موسیقی یادآوری کرد، با مطالعه دقیق به خرید آلبوم ها و بلیت کنسرت ها بپردازند و مراقب باشند در روزهای واپسین ۱۳۹2 و پس از ان نقره داغ نشوند.
​