شاعرانه ها ::: مشاعره واژه ای :::

پاسخ : ::: مشاعره واژه ای :::

پروانه یک زمان دگر بیش زنده نیست
​

ای شمع!سرکشی مکن و رخ متاب از او
​

 

پاسخ : ::: مشاعره واژه ای :::

دور از رخ تو دم به دم از گوشه چشمم/سیلاب سرشک امد و طوفان بلا رفت

 

پاسخ : ::: مشاعره واژه ای :::

نیلوفر رویید ،


ساقه اش از ته خواب شفافم سرکشید


من به رؤیا بودم


سیلاب بیداری رسید


چشمانم را در ویرانه ی خوابم گشودم


نیلوفر به همه ی زندگی ام پیچیده بود


در رگهایش من بودم که می دویدم


هستی اش در من ریشه داشت


همه ی من بود


کدامین باد بی پروا


دانه ی این نیلوفر را به سرزمین خواب من آورد ؟

 

ز فرجام كار ، مر بپرسيدم از مرد راد
بگفتا چه فرقي بُوَد بين بيداد و داد
چو فرجام مرگ است از بهر تن
بخند و بگو زين سپس هر چه باد

 

یاد باد آن صحبت شبها که با نوشین لبان

بحث سر عشق و ذکر حلقه عشاق بود

 

یاد ایامی که در گلشن فغانی داشتیم
در میان لاله و گل اشیانی داشتیم

 

جرم گل
دوست داشتن آواز نسيم بود
و صدایی که از آن سوتر ها فریاد می زد
عشق زیبایی بود

 

هر نفس اواز عشق میرسد از چپ و راست
ما به فلک میرویم عزم تماشا که راست

 

نفسم بند نفس های کسی هست که نیست
بی گمان در دل من جای کسی هست که نیست

 

دل همچو سنگت ای دوست به آب چشم سعدی


عجب است اگر نگردد که بگردد آسیابی