نقش تلفن همراه و کامپیوتر در به هم زدن روابط زن و شوهر...

هیچ از نقش وسیله های ارتباطی جدیدی که به بازارها سرازیر می شوند و به خانه ها را ه می یابند و در دسترس عموم قرار می گیرند، در متاثر کردن روابط زناشویی خبر دارید؟هیچ می دانید که این وسایل ارتباط جمعی گاه با وجود همه منافعی که در تسهیل ارتباط گیری در روند زندگی شهری در اختیار ما قرار می دهند چه سوءتفاهم هایی رادر زندگی ها رقم می زنند و چه زندگی هایی را به تلخکامی می کشانند؟آمارها در این باره سکوت کرده اند اما تاثیر مستقیم این تکنولوژی ها را می توان در پیچیده کردن و گاه بر هم خوردن روابط زناشویی به خوبی حس کرد.گزارش حاضر رادر این باره بخوانید:
زن:مکافات این موبایل کم بود که بلا ی جان خانواده ما بود،این کامپیوترها هم آمد قوز بالا ی قوز شد.به جان شما خانم از همان اول هم شوهرم گریز پا بود و سر به هوا بود و تا به زن جوانی در فامیل برخورد می کرد،رنگش عوض می شد و صدایش مخملی می شد و با ادب و شوخ می شدو...می فهمید که چه می گویم؟...من این حالت ها را توی شوهرم خیلی خوب می شناسم...هر وقت می خواهد تو نخ یکی برود عین همین اداها را می ریزد...بعد که سرو کله موبایل توی زندگیمان پیدا شد...الهی جز جگر بگیرد هر کی این موبایل را درست کرد.مگر مردم قدیم چه کار می کردند؟اگر تمدن بود همان تلفن بس بود،موبایل به چه درد آدمها می خورد که شوهر مردم را از دستشان در بیاورند؟...هر چه بهش گفتم:" مرد!از تو دیگر گذشته است،تو دختر دم بخت داری ،خجالت دارد این کارها،موبایل به درد پسر تو می خورد،این اداها چیست که آخر در می آوری؟"به خرجش نرفت که نرفت.می گفت:" کارم است،ضروری است،دنیا دارد پیشرفت می کند،تو چه سر در می آوری از این چیزها؟..."من که بلد نیستم با این لکنته کار کنم و اصلا نمی دانم چطور می شود آن را راه انداخت و صحبت کرد اما هر وقت صدای موبایل ایکبیریش بلند می شود و او می دود توی بالکن و دستش را می گیرد جلوی دهنی موبایلش و یواش یواش پچ و پچ می کند می فهمم که یکی از همان ذلیل مرده ها پشت خط است و بعد بوی ادکلنش که عوض می شود و لباس های نو ش را که بی دلیل می پوشد و بیرون می رود و... نمی دانم چطور این دخترها را خام می کند که همین طور یک ریز برایش هدیه می خرند و گاه و بی گاه برایش ادکلن می خرند.بس که بد سلیقه اند آخر مگر یک مرد چقدر ادکلن می خواهد ،خاک به سرهانمی کنند یک مقدار ذوق به خرج دهند و توی هدیه شان تنوع به خرج دهند،ذلیل شده ها نیست که دیگر در این دوره زمانه پسرها سراغ ازدواج نمی روند،اینها هم می آیند دور شوهر مردم را می گیرند و قاپش را می دزدندو زندگی ماهارا به هم می ریزند.
البته دود از کنده بلند می شودخانم!ایراد از شوهر من است که سرش بند زندگیش نیست.اما اگر موبایل نمی آمد که اینطوری نمی شد.این موبایل شوهرم را از چنگ من در آورد.الهی دود از قبر سازنده این موبایل ها بلند شود که آتش به زندگی من انداخت.بعد از موبایل هم کم کم سروکله این...چی می گویند...لپ تابش پیدا شد.شب تا سرم را روی بالشت می گذارم می بینم غیبش می زند و چنان لب تابش را بغل می گیرد که انگار کس و کارش است.
من که از این جور چیزها سر در نمی آوردم،یک روز دیدم توی تلویزیون پخش می کرد که چطور پسرهاو دخترها با این دستگاهها با هم رفیق می شوندو آبروی پدرو مادرشان را می برند.گفتم:"مرد حیا کن،تو را چه به این کارها،خاک بر سر نکبتی ات کنند،با داشتن زن باید بروی از این کارها بکنی؟آن عزب اوقلی هار ا بگویی یک چیزی،آن جوان یک لا قبا را بگویی می گویم جوان است تو چی پیر خرفت،53 سالت است ،موهای سرت دارد همه اش سفید می شود،خجالت نمی کشی؟خجالت دارد آخر..."
خلا صه سرت را درد نیاورم خانم،بلا یی دارم می کشم از دست این موبایل و کامپیوتر که نگو.تا چند وقت کارم شده بود نشستن توی خانه و های های گریه کردن.من که کاری از دستم بر نمی آید.مردم صبح زود از خانه بیرون می رود و شب بر می گردد.مگر من خبر دارم پیش کی می رود و چه کار می کند؟اصلا شاید مثل این فیلم "شوکت"که نشان می داد رفته است خانه ای خریده است و یکی از همین ذلیل مرده هایی را که توی کامپیوتر پیدا کرده است عقد خودش کرده است و...اصلا من اگر همین جوری دست روی دست بگذارم از کجا معلوم یک جوانی پیدا نشود و نگوید من پسر شوهرت هستم و میراث خورش زیاد نشود؟من توی این زندگی زحمت کشیده ام،خون دل خورده ام تا این زندگی جمع شده است.این نامرد را من توی زندگی آدمش کرده ام که حالا می خواهد برود از توی کامپیوتر برای من هوو پیدا کند،آنموقعی که سر کار می رفت و درس می خواند من بدبختی اش را کشیدم با نداریش ساختم،شب تاصبح کله توی کتاب بودنش را تحمل کردم،توی یک اتاق 20 متری با مادر خدا بیامرزش زندگی کردم تا آقا آدم شود و حالا دارد زندگی مرا می ریزد پای آن آتش پاره ها!حالا من دیگر طاقت ندارم خانم،می خواهم طلا قم بگیرم.تاکی بنشینم غصه بخورم و گریه کنم.کور شدم انقدر که گریه کردم.بسم است دیگر...

مرد:به خدا خانم از دست این تکنولوژی گرفتارم.امروزه مگر می توان زندگی کرد و از تکنولوژی عقب ماند؟من عیال وارم.دو تا بچه دانشگاه آزادی دارم.دختر دم بختی دارم که خواستگارهایش پاشنه در خانه ام را از جا کنده اند.از کجا بیاورم خرج زندگی را بدهم،خرج دانشگاه آزاد بچه ها را بدهم؟خرج جهیزیه دخترم را بدهم.خوب مجبور می شوم دو شیفته کار کنم.اما سراغ لپ تاپم که می روم صدای زنم بلند می شود. می گویم:زن!حیا کن،این کولی بازی ها چیست که در می آوری؟آخر آدم که آنقدر بد بین نمی شود.بعد از 30 سال زندگی هنوز به من شک داری؟..."خلا صه خانم دارم دیوانه می شوم از دست این زن.
این خل بازی هایش کم بود،گیر داده است که چرا هی ادکلن می زنی؟چرا کت و شلوار می پوشی؟شما بگویید خانم،توی قرارها و جلسه های کاریتان که می خواهید پروژه و سفارش کار بگیرید ظاهر شما چقدر اهمیت دارد؟این فقط خیال می کند هر وقت مردی تیپ می زند و از خانه بیرون می رود حتما ریگی به کفش دارد.آخر من چطور اصول بازاریابی و بیزینس را حالی این زن بکنم؟خلا صهخانم مشاور.یک کاری بکنید از خر شیطان بیاید پایین.این اصلا گوشش بدهکار نیست.می خواهد برود تقاضای طلا ق بدهد.زندگی من توی دست شماست.یک کاری بکنید آبرو و حیثیتم از بین نرود...