آیات الولایة ( سوره مبارکه بقره ) 1.الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلَوةَ وَ ممَِّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُون ( کسانی که غیب را باور دارند و نماز گذارند و از آنچه روزیشان کرده ایم انفاق کنند ) ( سوره بقره آیه 3 ) از امام صادق (ع) درباره (( الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ )) نقل شده که فرمود : آنها کسانی هستند که ایمان به حقانیت قیام ( حضرت قائم (ع) ) بیاورند. تفسیر المیزان جلد 1 صفحه 44 2.وَ عَلَّمَ ءَادَمَ الْأَسمَْاءَ كلَُّهَا ( و خدا همه نامها را به آدم بیاموخت ) ( سوره بقره آیه 31 ) از امام صادق (ع) نقل شده که فرمود : قسم به خدا مائیم اسماء حسنی ، خداوند از هیچ بنده عملی را قبول نمی کند مگر آنکه به مقام ما آشنا باشد. تفسیر صافی صفحه 27 3. أَوْفُواْ بِعَهْدِى أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَ إِيَّاىَ فَارْهَبُون ( به پیمان من وفا کنید تا به پیمان شما وفا کنم و از من بیم کنید ) ( سوره بقره آیه 40 ) از امام صادق (ع) سوال شد درباره این آیه ، فرمود : به ولایت علی (ع) که از جانب خدا واجب شده وفا کنید تا خداوند بهشت را برای شما تضمین کند. تفسیر صافی صفحه 30 4. وَ قُولُواْ حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكمُْ خَطَايَاكُمْ وَ سَنزَِيدُ الْمُحْسِنِين ( و گوئید : گناهان ما را فرو ریز ! تا گناهان شما بیامرزیم و نیکوکاران را فزونی دهیم. ) ( سوره بقره آیه 58 ) امام علی (ع) فرمود : جمعیت بنی اسرائیل برایشان درب رحمت و آمرزش نصب شد و شما ای امت محمد (ص) نیز برایتان درب آمرزش و رحمت الهی نصب شده و آن اهل بیت محمد صلوات الله اجمعین هستند ، به شما امر می کنم که راهنمائیهای آنها را پیروی کنید و به راه آنها بروید تا بدین سبب گناهان و لغزشهایتان بخشیده شود و نیکوکارانتان افزوده گردند و بدانید که درب آمرزش شما از بنی اسرائیل ارزشمند تر است. بحارالانوار جلد 23 صفحه 122 5.وَ قُولُواْ حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكمُْ خَطَايَاكُمْ ( و گویید گناهان ما را فرو ریز ! ) ( سوره بقره آیه 58 ) سلیمان جعفری میگوید از امام رضا (ع) شنیدم که درباره کلام خدا (( وَ قُولُواْ حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكمُْ خَطَايَاكُمْ )) از امام باقر (ع) نقل کرد که : مائیم درب آمرزش گناهان. تفسیر عیاشی جلد 1 صفحه 45 6.فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ قَوْلاً غَيرَْ الَّذِى قِيلَ لَهُمْ فَأَنزَلْنَا عَلىَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاءِ بِمَا كاَنُواْ يَفْسُقُون ( سوره بقره آیه 59 ) و کسانی که ستم کردند ، سخنی جز آنچه دستور داشتند ، بجای آن آوردند و به آنها که ستم کردند ، به سبب کارهای ناروا که انجام دادند ، از آسمان عذابی نازل کردیم. از امام باقر (ع) نقل شده که فرمود : جبرئیل این آیه را بدین صورت نازل کرد ، تغییر دادند ظالمین بر حقوق آل محمد (ص) آنچه را که درباره آن بزرگواران گفته شده بود ، در نتیجه به سبب ظلمی که بر آل محمد (ص) روا داشتند و کارهای ناروا ، از آسمان عذابی نازل کردیم. اصول کافی جلد 1 صفحه 423 7.بَلىَ مَن كَسَبَ سَيِّئَةً وَ أَحَاطَتْ بِهِ خَطِيَتُهُ فَأُوْلَئكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَلِدُون ( سوره بقره آیه 81 ) ( نه چنین است) بل هرکه کار بدی کند و گناهش بر او چیره شود آنها جهنمیانند که خودشان در آن جاودانند. از امام باقر یا صادق (ع) نقل شده که : (( بلی من کسب سیئه الایه )) هنگامی که ولایت امیر مومنان را انکار کنند اهل آتش و مخلد در آن خواهند بود. تفسیر المیزان جلد 1 صفحه 219 8. لَا تَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ وَ بِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا (سوره بقره آیه 83 ) جز خدای یکتا نپرستید و با پدر و مادر نیکی کنید. علی بن ابیطالب (ع) فرمود که از رسول خدا (ص) شنیدم که فرمود : من و علی دو پدر این امت هستیم ، حقوق ما بر گردن امت بیشتر از حقوقی است که پدر و مادرشان برگردنشان دارند.اگر امت دستورات من و علی را اطاعت کنند از آتش جهنم نجاتشان می دهیم و ایشان را به جمع بندگان آزاده و خوب خدا ملحق خواهیم کرد. تفسیر صافی صفحه 37 9.لَا تَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ وَ بِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا (سوره بقره آیه 83 ) جز خدای یکتا نپرستید و با پدر و مادر نیکی کنید. رسول خدا (ص) فرمود : هرکس حق خویشاوندی خود را نسبت به پدر و مادر رعایت کند در بهشت دارای یک میلیون مقام و مرتبه خواهد بود ، سپس فرمود : هرکس حق خویشاوندی و قرابت محمد و علی (ع) را رعایت کند به قدر برتری فضیلت محمد و علی (ع) نسبت به پدر و مادرش در بهشت به او درجه و ثواب خواهند داد. تفسیر صافی صفحه 37 10.يَأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَقُولُواْ رَاعِنَا وَ قُولُواْ انظُرْنَا وَ اسْمَعُواْ وَ لِلْكَفِرِينَ عَذَابٌ أَلِيم ( سوره بقره آیه 104 ) شما که ایمان دارید ( به پیغمبر ) نگویید راعنا ( یعنی رعایتمان کن . که یهودان تحریف به ناسزا کنند ) بلکه گویید ما را بنگر ! و گوش فرا دارید که کافران عذابی الم انگیز دارند. ابن عباس از رسول خدا (ص) نقل کرد که آن حضرت فرمود : هر آیه ای که نازل شد و ابتدای آن (( یا ایهاالذین آمنوا )) بود علی بن ابیطالب رئیس و امیر آن بود. درالمنثور سیوطی جلد 1 صفحه 104 11.الَّذِينَ ءَاتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِه ( سوره بقره آیه آیه 121 )کسانی که کتابشان داده ایم و آنرا چنانکه باید خواند. ابن ابی ولاد از امام صادق (ع) درباره کسانی که حق تلاوت قرآن را بجا آورند پرسید. امام (ع) فرمود منظور ائمه (ع) هستند. تفسیر برهان جلد 1 صفحه 147 12. وَ إِذِ ابْتَلىَ إِبْرَاهِمَ رَبُّهُ بِكلَِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنىِّ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا ( سوره بقره آیه 124 ) مفضل بن عمر گوید : از امام صادق (ع) پرسیدم که خدای عزوجل در آیه شریفه میفرماید : هنگامی که ابراهیم را پروردگارش به کلماتی آزمود ، آن کلمات کدامند ؟ فرمود : همان کلماتی است که آدم آنها را از پروردگارش دریافت نمود و توبه اش پذیرفته شد و آن اینکه عرض کرد پروردگارا به حق محمد و علی و فاطمه و حسن و حسین (ع) از تو مسئلت دارم که توبه ام را بپذیری و خداوند نیز توبه او را پذیرفت که او توبه پذیر و مهربان است . عرض کردم یابن رسول الله مقصود خداوند از اینکه میفرماید ابراهیم کلمات را به پایان رسانید چیست ؟ فرمود : یعنی تا حضرت قائم تا پایان دوازده امام که نه نفرشان از فرزندان حسین اند خدا را قسم داد. خصال الصدوق جلد 1 صفحه 337 13.قُولُواْ ءَامَنَّا بِاللَّهِ وَ مَا أُنزِلَ إِلَيْنَا (سوره بقره آیه 136 ) بگویید به خدای یکتا و آنچه به ما نزول یافته ایمان داریم. از امام باقر (ع) در تفسیر آیه قُولُواْ ءَامَنَّا بِاللَّهِ وَ مَا أُنزِلَ إِلَيْنَا (سوره بقره آیه 136 ) نقل شده که فرمود : منظور ، علی و فاطمه و حسن و حسین (ع) است و بعد از ایشان درباره سایر ائمه جاری میشود و روی سخن با آنهاست. تفسیر عیاشی جلد 1 صفحه 62 14.صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً وَ نحَْنُ لَهُ عَبِدُون ( سوره بقره آیه 138 ) ( گوئید ) رنگ خدا داریم و کیست که رنگ او از خدا بهتر است. از امام صادق (ع) : نقل شده که فرمود : منظور این است که مومنان هنگام میثاق رنگ ولایت را به خود گرفته اند. تفسیر المیزان جلد 1 صفحه 317 15.وَ كَذَالِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شهَُدَاءَ عَلىَ النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا ( سوره بقره آیه 143 ) بدین گونه شما را جماعتی معتدل کردیم که بر مردم گواه باشید و این پیغمبر بر شما گواه باشد. از امام باقر (ع) نقل شده که فرمود مائیم امت وسط و میانه رو و مائیم شاهدان الهی بر اعمال و رفتار مردم و حجج پروردگار بر روی زمین. اصول کافی جلد 1 صفحه 191 16. فَاسْتَبِقُواْ الْخَيرَْاتِ أَيْنَ مَا تَكُونُواْ يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعًا إِنَّ اللَّهَ عَلىَ كلُِّ شىَْءٍ قَدِير ( سوره بقره آیه 148 ) به نیکی ها سبقت بگیرید ، هرکجا باشید خدا همه شما را بیاورد که خدا به همه چیز تواناست. امام رضا (ع): قسم به خدا هر موقع قائم ما قیام کند خداوند جمیع شیعیان ما را از شهرها بسوی او جمع میکند. تفسیر مجمع البیان جلد 1 صفحه 231 17.وَ لَنَبْلُوَنَّكُم بِشىَْءٍ مِّنَ الخَْوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِّنَ الْأَمْوَالِ وَ الْأَنفُسِ وَ الثَّمَرَات سوره بقره آیه 155 ( شما را به شمه ای از ترس و گرسنگی و کاهش اموال و نفوس و محصولات امتحان خواهیم کرد. ) از امام صادق (ع) نقل شده که این علامات ( بیان شده در آیه ) علامات قیام قائم (ع) است که از جانب پروردگار برای مومنین به وجود می آید. تفسیر صافی صفحه 52 18.وَ إِذَا سَأَلَكَ عِبَادِى عَنىِّ فَإِنىِّ قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُواْ لىِ وَ لْيُؤْمِنُواْ بىِ لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُون سوره بقره آیه 186 ( و اگر بندگانم مرا از تو پرسند ، من نزدیک هستم و چون صاحب دعا مرا بخواند دعای او را اجابت میکنم مرا اجابت کنند و به من مومن باشند ، شاید به کمال ( هدایت ) رسند ) از امام صادق (ع) نقل شده که فرمود : دعا محجوب و محبوس نمیشود در حالیکه دعا کننده صلوات بر محمد و آل محمد میفرستد. مکارم اخلاق جلد 2 صفحه 321 19.وَ مِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَءُوفُ بِالْعِبَاد سوره بقره آیه 207 ( از جمله مردم کسی است که جان خویش به طلب خشنودی خدا فروشد و خدا به بندگان مهربان است ) سدی از ابن عباس نقل کرده که این آیه درباره علی بن ابیطالب (ع) نازل شد ، هنگامیکه مشرکان تصمیم بر قتل رسول اکرم (ص) داشتند و آن حضرت (ص) از مکه خارج شد و به غار " ثور " پناه برد. در آن شب علی در رختخواب رسول اکرم (ص) خوابیده و در بین مکه و مدینه این آیه فرود آمد و نقل شده که وقتی علی (ع) در رختخواب پیغمبر خوابید جبرئیل در بالای سر علی (ع) و میکائیل در پائین پایش ایستاده بودند و جبرئیل فریاد میزد آفرین ، آفرین بر مثل تو باد ، خداوند به تو بر ملائکه مباهات کرد. تفسیر مجمع البیان جلد 1 صفحه 301 و تفسیر فخر رازی جلد 5 صفحه 204 20.يَأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ ادْخُلُواْ فىِ السِّلْمِ كَافَّةً وَ لَا تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِين سوره بقره آیه 208 (شما که گرویده اید به اسلام تمام درآئید و به دنبال شیطان مروید که او برای شما دشمنی آشکار است ) از امام صادق (ع) نقل شده که منظور آیه ورود در ولایت علی (ع) است و همچنین از امام باقر و صادق (ع) نقل شده که خداوند اطاعت و شناخت ما را فرمان می دهد و نیز در تفسیر عیاشی از امام صادق (ع) نقل میکند که : منظور (( ادْخُلُواْ فىِ السِّلْمِ كَافَّةً )) ولایت علی و ائمه و جانشینان بعد از امیرالمومنین (ع) است و (( خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ )) ولایت فلان و فلان میباشد. تفسیر صافی صفحه 62 21.تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلىَ بَعْضٍ مِّنْهُم مَّن كلََّمَ اللَّهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَاتٍ سوره بقره آیه 253 ( این پیغمبران عده ای از ایشان را بر عده ای برتری داده ایم از آنها کسانی بود که خدایش سخن گفت و بعضی از آنها را مرتبه ها بالا برد ) از رسول خدا (ص) نقل شده که خداوند خلقی را برتر از من نیافریده و هیچ موجودی را همانند من کرامت نفرموده ، آنگاه علی (ع) می گوید : گفتم ای رسول خدا (ص) آیا شما برترید یا جبرئیل . فرمود : خداوند متعال پیامبران مرسل را بر ملائکه مقرب فضیلت داد و مرا بر جمیع انبیاء و مرسلین فضیلت داد و بعد از من ای علی برتری برای تو و امامان بعد از تو میباشد ، مسلما ملائکه خادم ما و خادم دوستان ما هستند. عیون الاخبار جلد 1 صفحه 262 22. مَن ذَا الَّذِى يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِه سوره بقره آیه 255 ( آنکه به نزد او جز به اجازه اش شفاعت میکند کیست ؟ ) رسول اکرم محمد بن عبدالله (ص) به حضرت زهرا (س) فرمود : وقتی روز قیامت رسد شما از زنان امت شفاعت میکنی و من مردان امت را شفاعت می نمایم. بحارالانوار جلد 10 صفحه 167 23.مَن ذَا الَّذِى يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِه سوره بقره آیه 255 ( آنکه به نزد او جز به اجازه اش شفاعت میکند کیست ؟ ) از معاویه بن عمار روایت شده که این آیه را از حضرت صادق (ع) سوال کردم : ( مَن ذَا الَّذِى يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِه ) حضرت فرمود : مائیم آن شفاعت کنندگان. تفسیر عیاشی جلد 1 صفحه 136 24.مَن ذَا الَّذِى يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِه سوره بقره آیه 255 ( آنکه به نزد او جز به اجازه اش شفاعت میکند کیست ؟ ) رسول خدا (ص) فرمود : من در روز قیامت شفاعت میکنم و شفاعتم پذیرفته میشود و علی هم شفاعت میکند و شفاعت او نیز پذیرفته میشود و اهل بیت من نیز شفاعت میکنند و شفاعت آنان هم پذیرفته میشود. مناقب ابن شهر آشوب جلد 2 صفحه 15 25.مَن ذَا الَّذِى يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِه سوره بقره آیه 255 ( آنکه به نزد او جز به اجازه اش شفاعت میکند کیست ؟ ) امام صادق و امام باقر (ع) روایت شده است که فرمود : به خدا سوگند محققا ما شفاعت میکنیم به خدا سوگند محققا ما درباره گناهکاران از شیعیانمان شفاعت میکنیم به گونه یی که دشمنانمان وقتی ببینند خواهند گفت برای ما شفاعت کنندگان و دوست دلسوزی نیست ای کاش برای ما بازگشتی بود تا از مومنان باشیم. بحارالانوار جلد 8 صفحه 37 26.مَن ذَا الَّذِى يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِه سوره بقره آیه 255 ( آنکه به نزد او جز به اجازه اش شفاعت میکند کیست ؟ ) از پیامبر اکرم (ص) نقل شده که فرمود : هر زنی که نمازهای پنجگانه اش را بجا آورد و ماه رمضان را روزه بگیرد و حج خانه خدا را بجا آورد و زکات مالش را بپردازد و از شوهرش اطاعت کند ( در راه خدا ) و پس از من علی (ع) را به امامت بپذیرد به شفاعت دخترم فاطمه (ع) وارد بهشت میشود. امالی صدوق صفحه 291 27.مَن ذَا الَّذِى يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِه سوره بقره آیه 255 ( آنکه به نزد او جز به اجازه اش شفاعت میکند کیست ؟ ) از امام صادق (ع) نقل شده است که فرمود : ای گروه شیعیان به اتکاء شفاعت ما گناه نکنید ، به خدا سوگند ( شفاعت ) ما به کسانی که مرتکب این گناه ( زنا ) شده باشند نمی رسد جز آنکه پس از مدتها ، عذابهای دردناک الهی را بچشد و هول و ترس جهنم را ببیند. من لایحضرالفقیه جلد 3 صفحه 28 28.فَمَن يَكْفُرْ بِالطَّغُوتِ وَ يُؤْمِن بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى لَا انفِصَامَ لَهَا وَ اللَّهُ سمَِيعٌ عَلِيم سوره بقره آیه 256 ( هرکه به طغیانگران کافر شود و به خدا ایمان آورد ، به دستاویز محکمی چنگ زده که گسستنی نیست ، و خدا شنوا و داناست ) ابن عباس از رسول خدا (ص) نقل میکند که آن حضرت فرمود : هرکس دوست دارد چنگ بزند به ریسمانی که هرگز گسستنی نیست ، بنابراین چنگ بزند به ولایت برادرم و وصیم علی بن ابیطالب (ع) زیرا که دوست و علاقمند به او هلاک نخواهد شد و دشمن و کسی که بغض او را در دل دارد نجات نخواهد یافت. معانی الاخبار صفحه 368 29.فَمَن يَكْفُرْ بِالطَّغُوتِ وَ يُؤْمِن بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى لَا انفِصَامَ لَهَا وَ اللَّهُ سمَِيعٌ عَلِيم سوره بقره آیه 256 ( هرکه به طغیانگران کافر شود و به خدا ایمان آورد ، به دستاویز محکمی چنگ زده که گسستنی نیست ، و خدا شنوا و داناست ) از امام باقر (ع) نقل شده که منظور از عروة الوثقی همان مودت و دوستی ما اهل بیت پیامبر است که گسستنی نیست. تفسیر صافی صفحه 47 30.اللَّهُ وَلىُِّ الَّذِينَ ءَامَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلىَ النُّورِ وَ الَّذِينَ كَفَرُواْ أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلىَ الظُّلُمَاتِ سوره بقره آیه 257 ( خدا کارساز کسانیست که ایمان آورده اند و از ظلمات به نورشان میبرد.کسانی که کافر شده اند یارانشان طغیانگرانند که از نور به ظلماتشان میبرند ) از امام صادق (ع) نقل شده که نور در آیه آل محمد (ص) و ظلمات دشمنانشان میباشد. تفسیر صافی صفحه 74 31.اللَّهُ وَلىُِّ الَّذِينَ ءَامَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلىَ النُّورِ وَ الَّذِينَ كَفَرُواْ أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلىَ الظُّلُمَاتِ سوره بقره آیه 257 ( خدا کارساز کسانیست که ایمان آورده اند و از ظلمات به نورشان میبرد.کسانی که کافر شده اند یارانشان طغیانگرانند که از نور به ظلماتشان میبرند ) ابن ابی یعفور می گوید به امام صادق (ع) عرض کردم : من با مردم در معاشرت هستم گاهی به عده ای برخورد میکنم که ولایت شما را نپذیرفته اند ولایت فلانی و فلانی را پذیرفته اند و حال آنکه اهل امانت و صداقت و وفا هستند و در مقابل مردمی را مشاهده میکنم که ولایت شما را پذیرفته اند اما اهل امانت و وفاء و صداقت نیستند. ابن ابی یعفور می گوید : امام صادق (ع) رو در روی من با چهره ای غضبناک نشستند و فرمودند : کسی که ولایت امام فاسق و ستمگر را پذیرفته اصلا دین ندارد و کسی که ولایت امام عادلی که منصوب از جانب خداست را قبول کرده عتاب و سرزنش ندارد . ابن ابی یعفور می گوید : عرض کردم این گروه دین ندارد و این گروه عتاب ندارد و سپس حضرت فرمود : مگر نشنیده ای که خداوند بزرگ میفرماید : اللَّهُ وَلىُِّ الَّذِينَ ءَامَنُواْ يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلىَ النُّور یعنی بخاطر ولایتشان نسبت به امامان عادلی که خداوند آنها را تعیین فرموده از تاریکیهای گناهان بسوی نور توبه و معرفت سوق داده میشوند. و در آنجا که میفرماید : الَّذِينَ كَفَرُواْ أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلىَ الظُّلُمَاتِ یعنی ایشان بر نور اسلام بودند ولی بخاطر پذیرفتن ولایت امام ستمگر و غیر منصوب از جانب خدا از نور اسلام خارج شده اند و بسوی ظلمات کفر کشانیده گردیدند و خداوند بر ایشان آتش را همراه با دیگر کفار واجب گردانیده است. تفسیر صافی صفحه 74 32.يُؤْتىِ الْحِكْمَةَ مَن يَشَاءُ وَ مَن يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتىَِ خَيرًْا كَثِيرًا وَ مَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُوْلُواْ الْأَلْبَابِ سوره بقره آیه 269 ( حکمت را به هرکه خواهد داد و هرکه حکمت را یافت خوبی فراوان را یافت و جز خردمندان اندرز نگیرد ) از امام صادق (ع) نقل شده که " حکمت " طاعت خدا و معرفت امام است.و نیز از آن حضرت روایت شده که منظور معرفت امام و پرهیز از گناهان کبیره ایست که آتش را بر گنهکار واجب میکند. اصول کافی جلد 1 صفحه 185 33.الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُم بِالَّيْلِ وَ النَّهَارِ سِرًّا وَ عَلَانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لَا هُمْ يَحْزَنُون سوره بقره آیه 274 ( کسانی که اموال خویش را شب و روز ، نهان و آشکارا انفاق میکنند ، پاداش آنها پیش پروردگارشان است ، نه بیمی دارند و نه غمگین میشوند ) از ابن عباس در سبب نزول این آیه چنین روایت شده که علی بن ابیطالب (ع) چهار درهم داشت ، یکی را در شب ، دیگری را در روز ، سومی را بطور مخفی و چهارمی را آشکارا صدقه داد و این آیه در شان آن حضرت نازل شد. درالمنثور سیوطی جلد 1 صفحه 363 34.الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُم بِالَّيْلِ وَ النَّهَارِ سِرًّا وَ عَلَانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لَا هُمْ يَحْزَنُون سوره بقره آیه 274 ( کسانی که اموال خویش را شب و روز ، نهان و آشکارا انفاق میکنند ، پاداش آنها پیش پروردگارشان است ، نه بیمی دارند و نه غمگین میشوند ) ابن شهر آشوب از ابن عباس و سدی و مجاهد و کلبی و ابی صالح و واحدی و طوسی و ثعلبی و طبرسی و ماوردی و قشری و ثمالی و نقاش و فتال و عبدالله بن حسین و علی بن حرب طائی در تفسیرهایشان نقل میکنند که : علی بن ابیطالب (ع) چهار درهم نقره داشت یکی را در شب و دیگری را در روز و سومی را مخفیانه و چهارمی را آشکار انفاق کرد ، پس این آیه نازل شد " الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُم " در این آیه هر درهمی مال نامیده شده و مژده قبولی آن داده شده است. تفسیر برهان جلد 1 صفحه 257