1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

احكام نجاست

شروع موضوع توسط karbalaee mohammad ‏2/1/13 در انجمن احکام و روایات

  1. کاربر ویژه

    تاریخ عضویت:
    ‏21/7/12
    ارسال ها:
    8,510
    تشکر شده:
    4,973
    امتیاز دستاورد:
    113
    جنسیت:
    مرد
    حرفه:
    دانشجو نرم افزار
    لزوم شرعي ندارد كه انسان به كسي كه چيز نجس را مي‌‌خورد يا لباس نجس را براي نماز استفاده مي‌‌كند اطلاع دهد مگر اينكه او از حكم خدا آگاه نباشد كه در اين صورت لازم است حكم شرعي را بيان كند.
    خوردن و نوشيدن اشياي نجس حرام است و حتي خورانيدن آب و غذاي نجس به ديگران كه از خبائث است حرام است، در غير اين صورت نيز احتياط بر ترك است، بنابراين چنانچه ميزبان در حين مهماني متوجه شود غذا نجس است بايد به مهمان‌ها اطلاع دهد ولي اگر يكي از مهمان‌ها مطلع شد كه غذا نجس است لازم نيست به ديگران خبر دهد.
    همچنين اگر ميزبان از مهمان دعوت كند و مهمان در جايي از خانه بنشيند كه نجس باشد و لباس مهمان هم خيس باشد بايد به مهمان اطلاع دهد.
    خريد و فروش و هر عقدي بر شي نجس كه مي‌توان آن را آب كشيد چنانچه نجس بودن را به اطلاع طرف مقابل عقد برسانند اشكالي ندارد.
    واجب است كسي كه چيز نجسي را به ديگري عاريه يا امانت مي‌دهد كه وي آن را در كار خوردن يا آشاميدن يا كاري كه طهارت شرط آن است صرف مي‌كند، موضوع نجس بودن آن كالا را اطلاع دهد. نجس كردن، حرام نيست ولي نجس كردن قرآن و مساجد و حرم الهي و پيامبر(ص) و امامان(ع) از روي عمد حرام است و واجب است فوري آنها را پاك كنند.

    [h=3]پاك‌كننده‌هاي اشياي نجس شده[/h]

    مطهرات يا پاك‌كننده‌هاي اشياي نجس شده يازده مورد است: 1- آب 2- زمين 3- آفتاب 4- استحاله 5- بخار شدن دو سوم آب انگور در اثر جوشيدن با آتش 6- انتقال 7- تبعيت 8- برطرف شدن عين نجاست 9- استبراء حيوان نجاست خوار 9- غايب شدن مسلمان.
    لازم به توضيح است كه پاك‌كنندگي اسلام مخصوص پاك كردن عين نجس كافر است و شي متنجس (نجس شده) با اسلام پاك نمي‌شود.

    آب و اقسام آن
    خداوند بزرگ آب را پاك و پاك‌كننده قرار داد همان‌گونه كه در جهان هستي حيات موجودات زنده را از آب قرار داد؛ بنابراين خداي بزرگ حكم وضعي طهارت و مطهريت را براي آب وضع كرده است.

    آب مطلق و آب مضاف
    اولين تقسيم آب طبق تعريف و اصطلاح فقهي بر دو نوع است: الف – آب مطلق ب – آب مضاف؛ آب مطلق به آب‌هاي معمولي گفته مي‌شود كه از چيزي آبگيري نشده باشد و به گونه‌اي اختلاط و امتزاج با عنصر ديگري نداشته باشد كه از زيرمجموعه آب عادي خارج شود و آب مضاف به آبي گفته مي‌شود كه آب خالص نباشد، آب ميوه‌ و آب‌ مخلوط شده با عناصر شيميايي كه ظاهر عادي آب را عوض مي‌كند آب مضاف ناميده مي‌شود، مانند آب ميوه. خاصيت پاك‌كنندگي نجاست چيز نجس شده تنها براي آب مطلق است؛ بنابراين آب مضاف ويژگي پاك‌كنندگي شرعي ندارد.