1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

آيا مي‌دانستي گرسنگي هم نعمت است؟

شروع موضوع توسط karbalaee mohammad ‏1/1/13 در انجمن قرآن کریم

  1. کاربر ویژه

    تاریخ عضویت:
    ‏21/7/12
    ارسال ها:
    8,510
    تشکر شده:
    4,973
    امتیاز دستاورد:
    113
    جنسیت:
    مرد
    حرفه:
    دانشجو نرم افزار
    خدا شناسي در كلاس امام صادق عليه السلام​
    ... پايان روز بود و مفضل در "روضه"، ميان قبر و منبر رسول خدا نشسته بود. "ابن ابي العوجاء" و دوستش مشغول گفتگو بودند و مفضل حرفهاي آنان را مي‌شنيد تا آنكه صحبت آنان به اينجا رسيد كه ابن ابي العوجاء ‏گفت: هيچ پردازش، تدبير و تقديري نبوده و آفرينش، صانع و تدبيرگري ندارد، بلكه همه ‏چيز خود به خود و بدون تدبيرِ مدبري پديد آمده و دنيا هميشه چنين بوده و چنين خواهد ‏بود. مفضل سخت از اين سخن برآشفت ولي توان مقابله‌ي علمي با آن را نداشت و همين باعث شد تا به سراغ امام صادق -كه سلام و درود خدا برو باد- برود...​
    ​
    در 14 شماره پيش، كلام دلنشين امام را در عجايت خلقت و تدبير آفريدگار آن، نوش كرديد و اكنون ادامه بحث را پذيرا باشيد​
    براي اطلاع از موضوع بحث و فرايند آن حتماً سري به مقالات پيشين اين مجموعه بزنيد!​
    اسرار خوردن خوابيدن و ...​
    اى مفضل! در خوردن، خوابيدن، مجامعت كردن و تدابير نهفته در آنها بنگر. براى هر كدام از اين افعال، محرك و عاملى درونى پديد آمده: گرسنگى عامل خوردن و راحتى و قوام بدن است. بيخوابى و چرت زدن، عامل خواب، استراحت و تقويت بدن است. شهوت (و شعله ور شدن آن) عامل مجامعت و ماندگارى نسل است.​
    اگر انسان (گرسنه نمي‌شد و) در درون، تقاضاى طبيعى براى خوردن نمي‌يافت، بلكه از طريق ديگر به نياز بدنش به غذا پى مي‌برد، چه بسا بر اثر سنگينى و كسالت و.... چيزى نمي‌خورد و در اثر آن، لاغر و سپس ‍ هلاك مي‌شد. چنانكه گاه آدمى براى درمان يك نارسايى به دارو نيازمند است ولى بر اثر سهل انگارى و عدم استفاده از آن، درد و بيمارى اش ‍ شديد و يا به مرگ منتهى مي‌شود.​
    همچنين اگر انسان (بدون آنكه به طور طبيعى خوابش بيايد) تنها با توجه به نياز بدن به خواب و استراحت و تقويت مي‌خوابيد، چه بسا بر اثر سستى و تنبلى و يا... نمي‌خوابيد و اين امر او را به ضعف جسمى دچار مي‌كرد و در پايان به هلاكت او مي‌انجاميد.​
    نيز اگر (نيروى شهوت در درون نبود و) انسان، تنها به خاطر علاقه و به هم رسيدن فرزند به مجامعت تن در مي‌داد، هيچ دور نبود كه چنين كارى نكند و در نتيجه، نسل انسان كاسته مي‌شد و يا از ميان مي‌رفت؛ زيرا بسيارند كسانى كه به فرزند دارى رغبتى ندارند و به آن اهميت نمي‌دهند.​
    بنگر كه چگونه براى هركدام از اين افعال كه قوام و سود بدن در آنهاست، در درون و به طور طبيعى محرك و عامل حركت دهنده آن قرار داده شده است.​
    بدان كه در (جسم) انسان چهار نيرو (و دستگاه) نهفته شده است:​
    1 نيروى جاذبه (يا گرسنگى يا طلب درونى غذا) كه غذا را مي‌گيرد و سوى معده مي‌فرستد.​
    2 نيروى ماسكه (يا نگاهدارنده) كه غذا را در معده و جز آن نگاه مي‌دارد تا عمليات طبيعى روى آن انجام شود.​
    3 نيرو (يا جهاز)‌ هاضمه كه غذا را در معده طبخ (يا هضم) مي‌كند. عصاره و اصل خالص آن را جدا مي‌كند و در تمام بدن مي‌پراكند.​
    4 نيروى دافعه كه زوايد و سنگينيهاى غذا را پس از رفع نياز دستگاه‌هاضمه به جانب پايين سرازير مي‌كند (و دفع مي‌نمايد).​
    تأمل فراوان در اين نيروهاى چهارگانه و كارهاى آنها نياز بدن به آنها و هم در حكمتها و تدابير الهى نهفته در آن انديشه كن.​
    اگر نيروى جاذبه نبود انسان چگونه در انديشه چاره جويى غذا كه ايستادگى بدن به آن است، مي‌افتاد؟​
    اگر نيروى نگاهدارنده و ماسكه غذا نبود، چگونه غذا در درون مي‌ايستاد تا معده آن را هضم كند؟​
    اگر نيروى‌هاضه نبود، چگونه غذا هضم مي‌شد و مي‌پخت تا خالص آن كه برآورنده نياز سلولهاى بدن است از آن جدا شود؟​
    اگر نيروى دافعه نبود، چگونه سنگينيها، غذاهاى غير قابل هضم و مانده‌هاى دستگاه‌هاضمه دفع و خارج مي‌گشت؟​
    نمى نگرى كه خداوند جل و علا چگونه با لطف تدبير و حسن تقدير خود اين نيروها را بر بدن گمارد تا به سود و مصلحت و براى تقويت آن عمل كنند؟​
    در اين باره براى تو مثالى مي‌زنم:​
    بدن به منزله خانه پادشاه است. او در اين خانه غلامان، نوكران، خدمتكاران و تدبيرگران داخلى دارد، يكى از اين مدبران براى رفع نيازها و برآورى حاجات آنان (جاذبه)، يكى براى آنكه هر چه را كه وارد مي‌شود بگيرد و ذخيره سازد (ماسكه) يكى براى آنكه آن را به عمل آورد و مهيا سازد و ميان نيازمندان پخش كند (هاضمه) و يكى براى آنكه خانه را از آلودگيها و زوايد پاكيزه نمايد(دافعه).​
    در سخن ما نيز آفرينشگر حكيم، پادشاه عالميان و بدن نيز همان خانه و غلامان و حشم، اعضاى آن است و موكلان و مدبران هم اين نيروهاى چهارگانه به شمار مي‌روند. شايد بپندارى كه شرح اين قوى و نيروهاى چهارگانه و عملكرد آنها زيادى است​