ویژگی های بندگان خاص خدا چنین است: 1- بر روی زمین با تواضع حركت مىكنند. 2- آنگاه كه جاهلان اینان را به عتاب خطاب كنند، با سلامت نفس و زبان خطاب كنند، و با سلامت نفس و زبان خوش جواب مىدهند. 3- شبها را با عشق خدا و براى رضایت او به سجده و قیام سپرى مىكنند. 4- دایم با دعا و تضرع مىگویند: «پروردگارا! عذاب جهنم را از ما دور كن كه بد عذابى است و جهنم بد منزل و بد سرانجامى است.» 5- در انفاق كردن اسراف نمىكنند و میانهروى را پیشه خود مىسازند. 6- براى خدا شریك قایل نمىشوند و فقط خداى را مىخوانند. 7- از قتل و جنایتى كه خدا آن را حرام كرده است، پرهیز می كنند. 8- هرگز دور عمل زشت زنا نمىگردند كه هر كس مرتكب این عمل زشت شود، كیفر جاودانهاش را خواهد دید و در قیامت عذابش دو چندان خواهد شد، مگر كسانى كه توبه كنند و اعمال نیك انجام دهند كه در این صورت، خداوند گناهان آنان را به ثواب مبدل خواهد كرد و هر كس توبه كند، البته خداوند توبهاش را مىپذیرد. 9- به ناحق شهادت نمىدهند. 10- هرگاه به كار بیهوده و زشتى از مردم هرزه بگذرند، بزرگوارانه از آن در گذرند. 11- هرگاه متذكر آیات الهى شوند، همچون كوران و كران از كنار آن نمىگذرند، بلكه با دلى آگاه و چشمى بینا آن را مشاهده كرده و در آن تامل مىكنند، تا به مقام معرفت و ایمانشان افزوده شود. 12- به هنگام دعا با خداى خود مىگویند: پروردگارا! از همسران و فرزندان ما كسانى را قرار ده كه مایه روشنى چشم ما شوند و ما را سرخیل پاكان جهان و پیشواى پرهیزكاران قرار بده . پاداش صبر چنین بندگانى قصرهاى بهشتى خواهد بود كه در آنجا با سلام و درود و شادمانى با یكدیگر ملاقات مىكنند و در بهشت زیبا براى ابدیت و همیشه (جاودان) خواهند بود. اى پیامبر! به امت بگو: «اگر دعا و ناله و زارى تان نبود، خدا به شما هیچ توجه و اعتناى نداشت؛ زیرا شما در گذشته، آیات خدا و پیامبران الهى را تكذیب كردهاید و این تكذیب، دامان شما را خواهد گرفت و از شما جدا نخواهد شد پس با دعا آن را جدا كنید.» (1)