كتاب المراقبات را كه حتما ميشناسيد. محال است كسي اهل كمالات و مقامات و ... باشد و اين كتاب بينظير را نشناسد. اين كتاب نوشتهي حضرت آيت الله ميرزا جواد ملكي تبريزي، استاد امام خميني بوده و نام ديگر اين كتاب اعمال سال است. اصل كتاب به زبا ن عريب است كه به فارسي هم ترجمه شده است. روش نويسنده، اين بوده است كه برنامه سلوك معتبر، مختصر و در عين حال جامعي را براي تمام آنانكه دوستدار رستگاريند فراهم آورد. بنابر اين از روز اول محرم شروع كرده و به پايان ذيالحجة پايان داده است. آن مرشد واصل با اين تحفه، دست دوستان را هميشه به دست خويش دارد تا آنان را به جانان رساند. حضرت علامه، آيت الله طباطبايي نيز مقدمهاي بر اين كتاب دارند كه بندي از آن را براي شما در اين مقال ميآورم: برادرانم ! زندگى دنيا بازيچهاى بيش نبوده و زندگى حقيقى سراى آخرت است. انسان در زندگى پست دنيا وظيفهاى جز آماده شدن براى زندگى آخرت، پيشه كردن بندگى و تواضع در مقابل خدا ندارد. حجابى بين او و پروردگارش نيست. و چارهاى جز ايستادن در پيشگاه خداوند نميباشد. بنابراين انسان بايد در جايگاه نياز ايستاده و علامت بندگى را در خود آشكار نمايد؛ و با مراقبت در روزها و شبهاى مختلف و ماهها و سالها به او متوسل و خود را در مسير وزش بادهاى انس و نسيمهاى قدس او قرار دهد. چنانكه پيامبر اكرم فرمود: در طول زندگانى شما نسيمهايى از رحمتهاى پروردگار مى وزد، بهوش باشيد! به آن رو كنيد و به آن پشت نكنيد. بجان خودم سوگند، روش گذشتگان مقرب و روندگان راه بندگى، يعنى محمد و آل پاك او و ساير پيامبران، راستگويان، شهدا و صالحين همين بوده است. و آنان چه همراهان خوبى هستند. كتابى كه پيش رو داريد از بهترين كتابهايى مىباشد كه در اين زمينه نگارش يافته است. در اين كتاب لطايفى كه اهل ولايت خدا از آن مراقبت نموده و نكات ظريفى كه در دل سرگشتگان محبت خدا خطور نموده و تمام مطالبى كه مربيان درباره عبادت خدا فهميدهاند، وجود دارد. خداوند مرقد مؤلف بزرگ آن را نوراني، از بارانهاى رحمت و بخشش خود بر آن سيراب و او را به پيامبر و آل پاك او ملحق نمايد. اين روزها: اما اين روزها، روزهاي آغازين ماه «ذوالحجة» است. و حتما ديدهايد كه در اين ايام بين نماز مغرب و عشا نماز مخصوصي ميخوانند. به همين بهانه آموزش اين نماز را از اين كتاب گرانقدر برايتان تدارك ديدم: شوق پرواز: ... در هر شب از آن (ذوالحجة) بين مغرب و عشا دو ركعت نماز بجا آور؛ در هر ركعت آن سوره "فاتحه الكتاب " و "اخلاص " و اين آيه را بخوان: "وَ واعَدنَا مُوسي ثَلاثِينَ لَيلَةً وَ اَتمَمنَاهَا بِعَشر فَتَمَّ مِيقاتُُ رَبِّهِ اَربَعينَ لَيلَةً وَ قَالَ مُوسي لِاَخِيهِ هارونَ اخْلُفنِي فِي قَومِي وَ اَصلِح وَ لا تَتَّبِع سَبيلَ المُفسِدين" تا در ثواب با حاجيها شريك شوي، گرچه حج نكرده باشي . در هنگام قرائت اين آيه شريفه از خود بپرس كه اين وعده چيست؟ حسرت و شوق خود را براي ديدار خدا افزايش داده و از ورشكستگان مباش "كساني كه ديدار خدا را انكار نمودند و آنگاه كه قيامت فرا رسد، گويند: واي بر ما كه آسايش و سعادت اين روز را از دست داديم . آنان بار گناهان خود را بدوش ميكشند و چه بار بدي ." درباره روايت پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و سلم كه در آن شوق حضرت موسي عليه السلام به اين وعده گاه را بيان نمودند، بينديش آنجا كه فرمودند: "در چهل روز رفت و آمد خود بخاطر اشتياقي كه به ديدار خداوند داشت، نخورد، نياشاميد و نخوابيد."
