خاطرم هست به گوشم چو اذان می*گفتند دین من حب شـما بود ، اذان می گـفتــــد شـیر مـادر کـه بـه جـانم غم تو ریخته بود نمکی داشت که با اشـک در آمیـخـته بود ... شهد شیر و نمک اشک به جانم چو نشست دلم از غصه ترک خورد شنیدم کـه شکســت مــــادرم بــود کـنـیـز و پـدرم نـوکـر تو خانه زادم که شدم ،عبد علی اصغر تو لــقمه پــاک پــدر از نمک خــوان تو بود شیر مادر همه از چشمه احسان تو بود ** من که با رزق تـــو از کودکی ام پــیر شــدم بی سبب نیست که اینگونه نمک گیر شدم **
