جبران کنندگی خدا

الجبّار، به عنوان یکی از اسمایالهی ، یک بار تو قرآن کریم به کار رفته: المَلِکُ القُدُّوسُ الْعَزِیزُ الجبّارُ (حشر،آیه23)بنا به گفتهمفسرین ''جبار'' دو معنی داره: 1.معنای جبران کنندگی و التیام بخشی 2. قهاریت وقدرت محض.
معنایاول از ماده "جبران". در این صورت "جبار"یعنی کسی که کم و کسرهای بوجود آمده رو جبران می کنه. و این که عرب عمل شکسته بند رو"جبر" و خودش رو "مجبر"می گه، برای اینکه شکستگیرو اصلاح می کنه. معنای جبران کنندگی برای جباریت خدا در دعا ها و روایات ما واردشده مثلا: «یا جابر العظم الکسیر ؛ ای التیام بخش استخوان شکسته»، «یا جابر کل کسیر؛ ای خدایی که هر شکستگیرا تویی که جبران می کنی»(دعای جوشن کبیر،فقره/80).
پسخدایمتعال جباره یعنی جبران کننده است ، به خوبی حالت جبران کنندگی خدا در طبیعت مشاهدهمی شه که مخلوقات در اثر اشتباهات خودشون شکستگی ها و نقص هایی رو در خلقت بی نقصخدا بوجود می یارن اما خدا به لطف و کرمش باز این نقص ها رو اصلاح می کنه و اینحالت جبرانی کنندگی خدا در جمیع شؤون زندگی انسان (دنیوی و اخروی)دیده می شه. خود قبول توبه مظهر جباریت خداست. گناه به منزله شکستگی در روح انسانه، به منزلهقطعه قطعه شدن و پاره شدن روح انسانه. اگر بنا بود یک چیزهمین قدر که شکست برای همیشه شکسته باقی بمونه، خیلی کارها زار بود. ولی همین قدر که انسان به درگاه الهی بره و توبه واستغفار کنه، خدای متعال با لطفش، و به جباریتیش اصلاحش می کنه: «التائب من الذنبکمن لا ذنب له؛ کسی که از گناه توبه کرده است، همچون کسی است که گناه نکرده است(اصول کافی جلد 4، باب توبه، حدیث/10 ).
معنایدوم "جباریت" برای خدا ،یعنی قدرت محض و قاهریت مطلق خدا بر همهمخلوقات؛ پس همه چیز زیر سلطه اوست و اوست که مافوق همه چیزه. تو قرآن کریم می خونیم:«و هو القاهر فوق عباده و هو الحکیم الخبیر؛ و او بر بندگان خویش قاهرو چیره است و او حکیم آگاه است» (سوره انعام/