من از پشت شب های بی خاطره من از پشت زندان غم آمدم من از آرزوهای دور و دراز من از خواب چشمان نم آمدم تو تعبیر رویای نا دیده ای تو نوری که بر سایه تابیده ای تو یک آسمان بخشش بی طمع تو بر خاک تردید باریده ای ... تو یک خانه در کوچه ی زندگی تو یک کوچه در شهر آزادگی تو یک شهر در سرزمین حضور تویی راز بودن به این سادگی ... مرا با نگاهت به رویا ببر مرا تا تماشای فردا ببر دلم قطره ای بی طپش در سراب مرا تا تکاپوی دریا ببر
