ماجرای تعدادی از جنجالی ترین فیلم های تاریخ سینمای ایران/ روایت ده نمکی از داستان مخالفت و تجمع انصا

​

در این گزارش به واسطه مخالفت «انصار حزب‌الله» با فیلم «من مادر هستم»، به فیلم‌های جنجال سه دهه اخیر پرداخته شده است که هر یک در مقطع خود با مخالفت‌هایی روبه‌رو شده‌اند، فیلم‌هایی که در زمان خود جنجال‌ساز شده‌اند و در نهایت از پرده سینما‌ها هم برداشته شدند.



برزخی‌ها رکورد‌شکنی کرد و از سینما‌ها برداشته شد

برزخی‌ها از اولین فیلم‌هایی است که در ابتدای انقلاب ساخته شد و پس از مدتی که از اکران آن گذشت از پرده سینما‌ها برداشته شد. برزخی‌ها فیلمی به کارگردانی ایرج قادری و تهیه‌کنندگی محمد‌زاده ساخته سال 1361 است. این فیلم در سال 1361 با هشت میلیون تومان فروش رکورد فروش فیلم در ایران را شکست و بعد از مدتی از اکران برداشته شد.

برز‌خی‌ها درباره چه بود؟

در خلاصه این فیلم آمده: «در روز 22 بهمن 1357 گروهی مجرم عادی از زندان می‌گریزند. آنها که قصد دارند از کشور خارج شوند، در دهکده‌ای مرزی با مردی به نام سید‌یعقوب آشنا می‌شوند که می‌کوشد با اعمال و گفتارش زندانیان را از فرار باز دارد. آنها ابتدا موعظه‌های سید‌یعقوب را به ریشخند می‌گیرند، اما به مرور پس از تجاوز ارتش بیگانه به خاک میهن تحت تاثیر فداکاری سید‌یعقوب و اهالی دهکده قرار می‌گیرند و از روستا دفاع می‌کنند و جان خود را از دست دهند.» ایرج قادری، محمد‌علی فردین، محمد‌علی کشاورز، حسین شهاب، سعید راد و ناصر ملک‌‌مطیعی بازیگران اصلی این فیلم بودند.


روایت سینایی از برداشته شدن زنده باد

زنده باد ساخته خسرو سینایی نیز از جمله فیلم‌هایی بود که همان اوایل انقلاب از پرده سینما‌ها برداشته شد. خسرو سینایی درباره چگونگی ساخت فیلم زنده باد در مصاحبه‌ای گفته: «تصمیم گرفتم نخستین فیلم سینمایی بلندم را با گروه فیلمسازی خودم بودجه اندکی از که از ساختن فیلم کوتاه گرد‌آورده بودیم، بسازم. لوکیشن نود درصد داستان خانه خودم بود. از سر اتفاق، ساختن این فیلم با روز‌های پیروزی انقلاب اسلامی در ایران همز‌مان شد و در عین حال که نام فیلمم «زنده باد...!» بود، فیلم، سال 1980 در جشنواره «کارلووی واری» یک جایزه برد و در اکران آمفی تئاتر دانشگاه فنی وین با موفقیت بزرگی روبه‌رو شد و pretty Baby (لویی ماله) به عنوان یکی از فیلم‌های برتر هفته دو روزنامه اتریشی انتخاب شد. اما اکران این فیلم در ایران خیلی زود ممنوع شد و در هنوز هم ممنوع است.»


روایت ده‌نمکی از ماجرای آدم برفی

خود ده‌نمکی در مصاحبه‌ای که در سایت پارسینه منتشر شده درباره شایعه سقط جنین سر فیلم تحفه‌ها گفته: «اصلاً آن یک حکایت سیاسی دارد. برای این بود که آن موقع، بچه‌های انصار حزب‌الله می‌رفتند جلوی شهرداری تظاهرات می‌کردند و جلوی بانک مرکزی؛ به دلیل سیاست‌های اقتصادی و الگوی توسعه. جلسه‌ای بود با یکی از سران جناح چپ درباره اینکه چرا خبر‌های اینها را توی روزنامه‌شان تحریف می‌کردند. او گفت: شما چرا فقط جلوی دستگاه‌هایی می‌روید که متعلق به کارگزاران یا ما هستند؟ گفتیم چه کار کنیم؟ گفت: شما چرا نمی‌روید جلوی وزارت ارشاد، این بنده‌های خدا هم تصمیم گرفتند و بروند جلوی وزارت ارشاد که سیاست‌های ارشاد باید اینطوری باشد، بعد آمدند مصداق‌یابی کنند، رفتند جلوی سینما قدس، در اعتراض به اکران فیلم تحفه‌ها.

در هر صورت از وزارت ارشاد به سمت ولیعصر تجمعی بود. بعد از مراسم رسمی، ‌جلوی در سینما قدس، بر اثر ازدحام جمعیت و هل دادن، یکی از شیشه‌ها شکست. فردا، روزنامه همین آدم جناح چپی که بچه‌ها را تحریک کرده بود بروید جلوی وزارت ارشاد، تیتر اولش این بود که یک زن جلوی سینما قدس سقط جنین کرد. کل قصه، قصه سیاسی بود.» اما در مصاحبه دیگری ده‌نمکی در گفت‌وگویی در نشریه متعلق به رشید‌پور روایت دیگری از شایعات مربوط به خودش را بازگو می‌کند. او می گوید من یک سوال دارم! این خانمی که من هرجا می‌روم سقط جنین می‌کند چه کسی است که همیشه هم آماده به سقوط کردن است؟ این حرف را چندین جا گفته‌اند. یک نفر بیاید و این آدم را به من نشان بدهد.» وی در ادامه گفته: «در مورد آدم برفی من هیچ موضعی نگرفتم. یعنی مطلب طنز نوشته بودم اما ته قصه را می‌دانستم که آقای زم‌ از بزرگان نظام تایید گرفته که این فیلم اشکال ندارد. به آنهایی که این کار را کردند هم قصه را گفتم اما گوش نمی‌دادند و در بازی سیاسی افتادند و با این کارشناس فروش فیلم را بالا بردند. بعد که این اتفاقات افتاد نظرات بزرگان چاپ شد که این فیلم ایرادی نداشته است. نظرات بزرگان چاپ شد که این فیلم ایرادی نداشته است، خدایی آن کسی که اعتراض می‌کرد مقصر بوده یا آن کسی که کاغذ را در جیبش قایم کرده بود؟»


مارمولک جنجالی
مارمولک فیلم دیگری است که از سینما‌ها پایین آمد. این فیلم همچون فیلم دیگر کارگردان بنام لیلی با من است نگاه متفاوتی به مساله جنگ داشت، نگاهی متفاوت به مساله روحانیت دارد.

شخصیت اصلی این فیلم سارقی حرفه‌ای به نام رضا مثقالی است که به دلیل مهارتش در بالا رفتن او دیوار به رضا مارمولک معروف است. به‌طور خلاصه این فیلم درباره روحانیت با زبانی طنز ساخته شده است. مارمولک تنها چند هفته پس از اکران عمومی نمایشش در سینما‌ها، به درخواست دست‌آندرکاران فیلم متوقف شد.


خانه‌ای روی آب فرمان آرا خانه‌ای روی آب بهمن فرمان آرا نیز از جمله فیلم‌هایی بود که در اوایل دهه هشتاد با مشکل مواجه شد و برای مدتی از پرده سینما‌ها پایین کشیده شد.

در همان زمان فرمان آرا در مصاحبه‌های خود سعی می‌کرد به اعتراضات واکنش مناسبی دهد. بهمن فرمان‌آرا در مصاحبه‌ای در پاسخ به سوالی که عده‌ای می‌گویند فرمان‌آرا پاسخ تمام مشکلات را با چهار آیه پایان فیلم داده است، گفته بود: «این برداشت‌هایی است که من هیچ کنترلی روی آن ندارم. 4 آیه از سوره بقره که من در پایان فیلم استفاده کردم، مضمونش این است که آنهایی که تظاهر می‌کنند به مذهبی بودن برای فریب دادن مومنین واقعی عذابی بزرگ در انتظارشان است.»